Sygn. akt VII K 1082/15 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Kruszewska-Sobcz

§3kk, art.

90§1 kk w zw. z art. 73§2 kk, art. 72§1 pkt 4 i 5 kk, art. 86 § 1 kk oraz art. 569 § 1 kpk łączy skazanej P. W. kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawach VII K 538/14, VII K 699/14, VII K 258/15 i II K 946/14, opisanych w pkt 1, 2, 3, 4, w ten sposób, że wymierza jej karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesza na okres lat 3 (trzech) tytułem próby, oddając ją pod dozór kuratora sądowego oraz zobowiązując ją do powstrzymania się od używania środków odurzających oraz do kontynuowania nauki lub wykonywania pracy zarobkowej, II. na podstawie art. 572 kpk umarza postępowanie odnośnie wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie sygn. II K 1385/14, opisanego w pkt 5, III. na podstawie art. 576§1 kpk pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach, a nie objęte wyrokiem łącznym pozostawia do odrębnego wykonania, IV. na podstawie art.624§1 kpk zwalnia skazaną od kosztów sądowych za postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Sygn. akt VII K 1082/15 UZASADNIENIE Sąd ustalił, co następuje: P. W. skazana została prawomocnymi wyrokami: 6) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 27.10.2015r. w sprawie VII K 538/14 za czyn z art. 13§1 kk w zw. z art. 278§1 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 3 tytułem próby, oddanie pod dozór kuratora sądowego, zobowiązanie do powstrzymania się od używania środków odurzających oraz kontynuowania nauki lub wykonywania pracy zarobkowej, 7) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 02.09.2014r. w sprawie VII K 699/14 za czyn z art. 278§1 kk w zw. z art. 12 kk na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, oddanie pod dozór kuratora sądowego, na podstawie art. 46§1 kk obowiązek naprawienia szkody, 8) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 04.08.2015r. w sprawie VII K 258/15 za czyny z art. 91§1 kk w zw. z art. 278§1 kk na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat, oddanie pod dozór kuratora sądowego, na podstawie art. 46§1 kk obowiązek naprawienia szkody, 9) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 25.11.2014r. w sprawie II K 946/14 za czyny z art. 91§1 kk w zw. z art. 278§1 kk na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat, oddanie pod dozór kuratora sądowego, na podstawie art. 46§1 kk obowiązek naprawienia szkody, 10) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 09.03.2015r. w sprawie II K 1385/14 za czyn z art. 278§1 kk na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 46§1 kk obowiązek naprawienia szkody, którą to karę odbyła od dnia 14.

1. 2015r. do dnia 12.
2. 2015r. Sąd zważył, co następuje: W pierwszej kolejności Sąd rozważał w stosunku do których kar orzeczonych prawomocnymi wyrokami wydanymi wobec skazanej P. W. istnieją warunki do orzeczenia kary łącznej określone w art.85 kk, który w §1 stanowi, iż jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, przy czym zgodnie z §2 podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w §
3. Sąd musiał zatem zbadać, które z orzeczonych wobec skazanej kar nie zostały jeszcze wykonane w całości bądź części i czy stanowią one kary tego samego rodzaju, które nadają się do połączenia i orzeczenia kary łącznej. Nadmienić przy tym należy, iż z dniem 1 lipca 2015r. doszło do zmiany przepisu art. 85 kk i zgodnie z art. 19 Ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy- Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, która zmieniła treść ww przepisu – przepisów rozdziału IX Kodeksu karnego (a zatem art. 85 kk i następne) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. po dniu 1 lipca 2015r.). Analiza wydanych wobec skazanej wyroków wskazuje, iż w jej wypadku doszło do prawomocnego skazania po dniu 1 lipca 2015r., albowiem wyrok w sprawie VII K 538/14 został wydany w dniu 27.
4. 2015r., zaś wyrok w sprawie VII K 258/15 w dniu 04.08.2015r., a zatem zastosowanie znajdują tu przepisy Kodeksu karnego w obecnie obowiązującym brzmieniu. Analizując ich treść Sąd ustalił, że istnieją warunki orzeczenia kary łącznej w stosunku do kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach VII K 538/14, VII K 699/14, VII K 258/15 i II K 946/14, albowiem we wszystkich tych sprawach orzeczono kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, przy czym w wypadku żadnego z tych wyroków nie upłynął jeszcze okres próby. Natomiast kara 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona w sprawie II K 1385/14 została odbyta przez skazaną w okresie od dnia 14.06.2015r. do dnia 12.
5. 2015r., brak zatem było w tym zakresie przesłanek do wydania wyroku łącznego, co mając na uwadze zgodnie z art. 572 kpk Sąd umorzył postępowanie odnośnie wyroku w sprawie II K 1385/
6. Sąd orzekł karę łączną 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 3 tytułem próby na skutek połączenia kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach VII K 538/14, VII K 699/14, VII K 258/15 i II K 946/
7. Sąd miał tu na uwadze, iż wszystkie podlegające połączeniu kary były to kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, przy czym jak podnosi się w piśmiennictwie, w wypadku wymierzenia kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania w wyrokach podlegających połączeniu podstawą orzeczenia w wyroku łącznym kary łącznej z warunkowym zawieszeniem będzie art. 85 kk, gdyż połączeniu podlegają kary tego samego rodzaju. Wynika to też wyraźnie z art.

§3kk, skoro w tym przepisie jest mowa o okresach próby.

(zob. Dariusz Świecki „Komentarz do art. 569 Kodeksu postępowania karnego”, lex.online) Sąd wymierzył karę łaczną w granicach określonych w art.86 § 1 kk przy zastosowaniu zasady asperacji. Sąd podzielił tu wyrażony zarówno w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. wyrok SN z 02.12.1975 r., Rw 628/75, OSNKW 1976/2/33) jak i w doktrynie pogląd, iż zasada absorpcji czy kumulacji przy wymiarze kary łącznej jako rozwiązania skrajne, powinny być rozstrzygnięciami o charakterze wyjątkowym. Kara łączna nie może pogarszać sytuacji skazanego, ale nie może też stanowić zbyt znacznej premii płynącej z faktu popełnienia wielu przestępstw. Stałoby to bowiem w sprzeczności z wymogami prewencji szczególnej i ogólnej, prowadząc do premiowania sprawcy popełniającego więcej niż jedno przestępstwo i w praktyce – do bezkarności pewnych działań takiego sprawcy oraz uprzywilejowałoby sprawcę wielokrotnego w porównaniu z osobą, która popełnia jedno przestępstwo. W tym stanie rzeczy Sąd nie widząc wystarczających przesłanek dla wykorzystania skrajnych rozwiązań przy orzekaniu kary łącznej zastosował zasadę asperacji mając na względzie stopień bliskości przedmiotowej łączącej czyny skazanej oraz ich łączność czasową. Ponadto zgodnie z art.

§3

kk z uwagi na zbieg orzeczeń o okresach próby Sąd orzekł okres próby oraz związane z nim obowiązki na nowo, zawieszając wykonanie orzeczonej kary łącznej na okres próby lat 3 oraz oddając skazaną pod dozór kuratora sądowego i zobowiązując ją do powstrzymania się od używania środków odurzających oraz do kontynuowania nauki lub wykonywania pracy zarobkowej. Poza oceną Sądu przy wymiarze kary łącznej był natomiast stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez skazaną czynów, zawinienie oraz inne okoliczności, które zostały wcześniej przyjęte jako przesłanki wymiaru kar jednostkowych. Sąd na podstawie art. 576§1 kpk pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach, a nie objęte wyrokiem łącznym pozostawił do odrębnego wykonania. Zgodnie z art. 624§1 kpk Sąd zwolnił też skazaną od kosztów sądowych za postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego.