I C 639/15

(1)(PESEL (...)) o zapłatę 104,04 zł powództwo oddala. Sygn. akt: I C 639/15 upr UZASADNIENIE Powód – (...) sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w W. (dawniej (...) sp. z o.o. S.K.A., odpis KRS: k. 37-41) w dniu 24.07.2015 r. wniósł do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko B. Ł.

(1)(PESEL (...), zam. ul. (...), D.) o zapłatę kwoty 104,04 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu podał, że na mocy umowy cesji wierzytelności przejął wierzytelność przysługującą dotąd wobec pozwanego na rzecz (...) S.A. z tytułu niewykonania zobowiązań wynikających z umowy z dnia 14.12.2012 r., Regulaminu świadczenia usług oraz Regulaminu promocji. Pozwany nie uiścił należności (k. 3-5). Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie, VI Wydział Cywilny stwierdzając brak podstaw do wydania nakazu zapłaty, postanowieniem z dnia 03.08.2015 r. w sprawie VI Nc-e 1439930/15 przekazał przedmiotową sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Strzelcach Kraj (k. 6). Pozwany B. Ł.

(1)w piśmie z dnia 20.10.2015 r. wskazał, że powództwo nie dotyczy jego osoby tylko innego B. Ł.

(1)- o nr. PESEL (...), zam. ul. (...), B.. Pozwany podał swój nr PESEL (...) i załączył do pisma kserokopię dowodu osobistego (k. 55,56). Sąd ustalił, co następuje: W dniu 07.07.2011 r. (...) S.A. zawarł umowę abonencką nr (...) (id kontraktu (...)) z B. Ł.

(1)(PESEL (...), zam. ul. (...), B.) o świadczenie na rzecz abonenta usług w zakresie dostarczania programów telewizyjnych i/lub radiowych oraz udostępniania urządzenia dekodującego. Dowód: umowa z dnia 07.07.2011 r. - k. 15-16, protokół odbioru udostępnionego dekodera podstawowego – k. 17, regulamin świadczenia usług – k. 32-35. W dniu 11.06.2013 r. (...) S.A. obciążył B. Ł.

(1)(zam. ul. (...) B.) kwotą 97,05 zł tytułem kary umownej wynikającej z umowy - id kontraktu (...), z terminem płatności do dnia 25.06.2013 r. Dowód: nota obciążeniowa – k. 19. W dniu 23.06.2014 r. (...) S.A. zbył wierzytelność wobec B. Ł.

(1)na rzecz powoda (...) sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w W. (obecnie (...) sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w W.). Dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z 23.06.2014 r. z załącznikami - k. 20-31, częściowy wykaz wierzytelności do umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 23.06.2014 r. - k. 31. Pismem z dnia 09.07.2014 r. powód zawiadomił B. Ł.

(1)o dokonaniu cesji wierzytelności, jaka przysługiwała (...) S.A. względem niego w kwocie 154,95 zł, w tym 97,05 zł należności głównej, 19,33 zł odsetek i 38,57 zł opłat naliczonych przez (...) S.A. do dnia 23.06.2014 r. oraz wezwał do jej zapłaty. Dowód: zawiadomienie o sprzedaży wierzytelności z wezwaniem do zapłaty – k. 36. Sąd zważył, co następuje: Powództwo jest bezzasadne. Sąd stan faktyczny ustalił na podstawie dowodów w postaci dokumentów złożonych do akt przez powoda. Dokumenty te Sąd uznał za wiarygodne, z tym, że nie uzasadniają one powództwa wobec pozwanego. Zgodnie z art. 509 § 1 i 2 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Zgodnie z art. 513 § 1 k.c. dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie. Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Powód nie wykazał, iż w drodze umowy cesji wierzytelności nabył wierzytelność przysługującą dotąd (...) S.A. względem pozwanego B. Ł.

(1)(PESEL (...)). Powód nie przedstawił żadnego materiału dowodowego na okoliczność nabycia tej wierzytelności, jej wysokości i zasadności. Brak jest nadto dowodów, że wierzytelność taka względem pozwanego w ogóle powstała i nadal istnieje. Powód nie przedłożył m.in. umowy z dnia 14.12.2012 r., regulaminu świadczenia usług, regulaminu promocji ani też umowy sprzedaży tej wierzytelności. Z materiału dowodowego w niniejszej sprawie wynika z kolei, iż powód nabył taką wierzytelność względem innego dłużnika - co prawda o tym samym imieniu i nazwisku, lecz o innym chociażby numerze PESEL. Osobą, która zawarła umowę abonencką z dnia 07.07.2011 r. z (...) S.A. nie jest pozwany lecz B. Ł.

(1), PESEL (...), zam. przy ul. (...) w B.. Także protokół odbioru udostępnionego dekodera podstawowego, nota obciążeniowa z dnia 11.06.2013 r., umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 23.06.2014 r., częściowy wykaz wierzytelności do umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 23.06.2014 r., jak również zawiadomienie o sprzedaży wierzytelności z wezwaniem do zapłaty z dnia 09.07.2014 r. nie stanowią dowodów na okoliczność istnienia wierzytelności względem pozwanego oraz nabycia takiej wierzytelności przez powoda. Dokumenty te bowiem również dotyczą innej osoby - B. Ł.

(1)(PESEL (...)). W ocenie Sądu nie ma najmniejszej wątpliwości, że pozwany i figurujący na dokumentach przedstawionych przez powoda B. Ł.

(1)są to dwie różne osoby. Powód nie zaproponował żadnego materiału dowodowego, który pozwoliłby na uznanie powództwa za zasadne. Z uwagi na powyższe Sąd powództwo oddalił. Na marginesie należy dodać, że powód usunął braki formalne pozwu po przekazaniu sprawy przez Sąd w Lublinie, tj. złożył pełnomocnictwo (k. 48) w związku z czym nie było podstaw do umorzenia postępowania i sprawę przeciwko B. Ł. (PESEL (...), zam. ul. (...) w D. – k. 3) należało rozpoznać. Ponieważ zaś w pozostałym zakresie pozwany przedłożył dokumenty dotyczące B. Ł.

(2)PESEL (...) a nie PESEL (...), to powództwo podlegało merytorycznemu oddaleniu na podst. art. 6 k.c. O kosztach Sąd nie orzekał, albowiem wszystkie koszty poniósł powód, który przegrał proces w całości.