kpc stanowi, że strona, która wnosi o podjęcie czynności połączonej z wydatkami, obowiązana jest uiścić zaliczkę na ich pokrycie w wysokości i terminie oznaczonym przez sąd. Jeżeli więcej niż jedna strona wnosi o podjęcie czynności, sąd zobowiązuje każdą stronę, która z czynności wywodzi skutki prawne, do uiszczenia zaliczki w równych częściach lub w innym stosunku według swego uznania. Zgodnie z art.
sąd podejmie czynność połączoną z wydatkami, jeżeli zaliczka zostanie uiszczona w oznaczonej wysokości. Stosownie do treści art.
Na rozprawie w dniu 12 października 2015r. powód wniósł o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu rachunkowości. Na rozprawie w dniu 30 listopada 2015r. powód został zobowiązany do uiszczenia w terminie dwóch tygodni zaliczki w kwocie 1.000 zł, pod rygorem pominięcia dowodu z opinii biegłego sądowego. W dniu 03 grudnia 2015r. pełnomocnik powoda zwrócił się o podanie podstawy dopuszczenia dowodu z opinii biegłego, specjalności biegłego i tezy dowodowej na jaką opinia ma być sporządzona. Zarządzeniem z dnia 07 grudnia 2015r. pełnomocnik powoda został ponownie wezwany do uiszczenia w terminie dwóch tygodni zaliczki w kwocie 1.000 zł. Jednocześnie pełnomocnik powoda został pouczony, że wniosek dowodowy został zgłoszony przez powoda, a dowód z opinii biegłego sądowego zostanie dopuszczony na posiedzeniu niejawnym, po uiszczeniu zaliczki. Pismem z dnia 14 grudnia 2015r. pełnomocnik powoda wystąpił o przedłużenie terminu do uiszczenia zaliczki, powołując się na brak informacji odnośnie podstaw powołania biegłego, a w szczególności tezy dowodowej oraz na konieczność zgromadzenie pieniędzy. Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2015r. odmówiono pełnomocnikowi powoda przedłużenia terminu do uiszczenia zaliczki. W tej sytuacji zasadnym było pominięcie dowodu z opinii biegłego sądowego na podstawie art.
Postępowanie pełnomocnika powoda było całkowicie niezrozumiałe i nie mogło skutkować przedłużeniem terminu do uiszczenia zaliczki. W szczególności zauważyć należy, że to powód wniósł o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego i on wskazał tezę dowodową, na jaką ten dowód miał zostać przeprowadzony. Bez znaczenia w sprawie były powołane przez pozwanego okoliczności, dotyczące niewłaściwego zachowania powoda przy wykonywaniu umów. W związku z tym Sąd pominął dowody przedłożone przez powoda na potwierdzenie tych okoliczności. W ocenie Sądu pozbawiony znaczenia dowodowego był również protokół kontroli pozwanego przez Państwową Inspekcję Pracy. W szczególności zauważyć należy, że z treści protokołu kontroli z dnia 05 grudnia 2014r. wynika, że inspektor pracy kontrolował przede wszystkim przestrzeganie przez pozwanego przepisów prawa pracy w stosunku do osób pozostających z nim w stosunku pracy. Natomiast w stosunku do powoda w protokole zamieszczona została jedynie informacja o umowach zleceniach, stanowiących podstawę świadczenia usług przez powoda. Bez znaczenia w niniejszej sprawie było nieprzedstawienie przez pozwanego podczas kontroli wszystkich umów zlecenia zawartych z J. G.. O kosztach procesy w punkcie II wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc i art. 109 kpc zgodnie z ogólną zasadą, że strona która przegrywa proces powinna zwrócić przeciwnikowi poniesione przez niego koszty procesu. Na koszty procesu poniesione przez pozwanego składa się kwota 1.200 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika pozwanego będącego radcą prawnym i kwota 17 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego zostało określone w wysokości stawki minimalnej na podstawie § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.), od wartości przedmiotu sporu w sprawie. SSR Mariusz Grobelny (...) 1) (...) 2) (...) 3) (...) Ś., dnia 14 marca 2016 roku SSR Mariusz Grobelny
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.