I 1 C 146/16

Sygn. akt: I 1 C 146/16 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga Protokolant: st. sekr. sądowy Izabela Jagmin po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. w Gdyni sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki (...) z siedzibą w W. przeciwko D. M. o zapłatę I zasądza od pozwanej D. M. na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki (...) z siedzibą w W. kwotę 345,52 zł (trzysta czterdzieści pięć złotych i 52/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 24.07.2015r. do dnia zapłaty; II oddala powództwo w pozostałej części; III nie obciąza pozwanej D. M. kosztami postępowania. UZASADNIENIE Powód (...) Spółka zoo z siedzibą w W. wniósł pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dniu 24.7.2015r przeciwko D. M. o zapłatę kwoty 414,04 zł wraz z odsetkami ustawowymi i kosztami procesu. (pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym - k. 2-3v) Postanowieniem z dnia 7 września 2016 r. Sąd Rejonowy w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy wydanego w sprawie nakazu zapłaty w całości oraz przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni. (postanowienie - k. 4) Po wpłynięciu sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni powód (...) Spółka zoo z siedzibą w W. usunął braki formalne pozwu i wniósł o zasądzenie od pozwanej D. M. kwoty 414,04 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty i kosztami postępowania. W uzasadnieniu powód wskazał, że dochodzona w niniejszym postępowaniu kwota wynika z braku zapłaty przez pozwanego za korzystanie z usług telekomunikacyjnych świadczonych przez (...) zoo z siedzibą w W.. Powód wyjaśnił, że nabył w/w wierzytelność na podstawie umowy z dnia 13 kwietnia 2015 r. o przelew wierzytelności zawartej z poprzednim wierzycielem. Powód wskazał również, że na dochodzoną pozwem kwotę składają się należności wynikające z wystawionych pozwanemu faktur VAT nr (...) na kwotę 40,55 zł , nr (...) na kwotę 84,42 zł, nr (...) na kwotę 40,55 zł, nr (...) na kwotę 180 zł, (...) na kwotę 84,85 zł oraz z wyliczonych odsetek ustawowych od dnia następującego po dniu wymagalności poszczególnych faktur do dnia 23 lipca 2015 r. Powód ponadto wyjaśnił, że listem poleconym zawiadomił pozwanego o cesji wierzytelności z dnia 13 kwietnia 2015 r. i wezwał go do dobrowolnej zapłaty całej należności w terminie do dnia 13.5.2015r , co pozostało bez odpowiedzi. (pozew - k. 39) W dniu 14.12.2015r Sąd Rejonowy w Gdyni wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym w sprawie I 1 Nc 8587/15 w całości zgodny z żądaniem pozwu ( nakaz zapłaty k. 43) Pozwana złożyła sprzeciw od w/w nakazu i podniosła zarzut przedawnienia oraz zakwestionowała zasadność roszczenia i wiarygodność umowy , na podstawie której powód wywodzi roszczenie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 23 kwietnia 2011 r. pomiędzy D. M. a (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. doszło do zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych w ramach promocji "klub seniora 2011-2". Umowa została zawarta na czas nieokreślony. Przedmiotem umowy było świadczenie usług telekomunikacyjnych telewizji i internetu, telefonu. Okoliczność bezsporna, a nadto umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych - k. 22, ogólne warunki umowy abonenckiej k. 23 Integralną część umowy stanowiły Ogólne Warunki Umowy Abonenckiej , Regulamin Świadczenia usług oraz Cennik, które D. M. otrzymała i zaakceptowała własnoręcznym podpisem. Okoliczność bezsporna, a nadto umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych - k. 22, ogólne warunki umowy abonenckiej k. 23 W ramach łączących strony umów operator wystawił faktury VAT: nr (...) na kwotę 40,55 zł z terminem płatności na dzień 22.8.2012r, nr (...) na kwotę 84,42 zł z terminem płatności na dzień 24.9.2012r, nr (...) na kwotę 40,55 zł z terminem płatności na dzień 23.10.2012r, nr (...) na kwotę 180 zł z terminem płatności na dzień 18.12.2012r, (...) na kwotę 84,85 zł z terminem płatności na dzień 23.7.2012r Powyższe faktury VAT nie zostały zapłacone przez abonenta. Okoliczność bezsporna, a nadto faktura VAT - k. 12-16 D. M. wypowiedziała ze skutkiem natychmiastowym w/w umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, w związku z chorobą. Okoliczność bezsporna, a nadto zeznania pozwanej k. 61-62 na nośniku W dniu 13 kwietnia 2015 r. (...) Spółka zoo z siedzibą w W. na podstawie umowy przelewu wierzytelności nabyła od (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wierzytelność w stosunku do D. M. w łącznej kwocie 624,78 zł. O powyższym fakcie D. M. została zawiadomiona pismem z dnia 6 maja 2015 r. Okoliczność bezsporna, a nadto umowa o sprzedaży wierzytelności oraz wyciąg z wykazu wierzytelności dla porozumienia z dnia 13.4.2015r. - k. 24-38, zawiadomienie o cesji wierzytelności - k. 39 Pismem z dnia 6 maja 2015 r. nabywca wierzytelności wezwał też D. M. do zapłaty powstałego zadłużenia. Brak potwierdzenia nadania w/w wezwania. Okoliczność bezsporna, a nadto wezwanie do zapłaty - 39 Sąd zważył, co następuje: Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie Sąd ustalił na podstawie dowodów z w/w dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania, które uznane zostały za wiarygodne w całości, albowiem nie budziły one zastrzeżeń Sądu co do autentyczności i prawdziwości twierdzeń w nich zawartych, a nadto ich moc dowodowa nie była ostatecznie kwestionowana przez strony oraz zeznań pozwanej. W niniejszej sprawie powód domagał się od pozwanego D. M. zapłaty kwoty 414,04 zł tytułem kapitału i odsetek ustawowych skapitalizowanych wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 26.7.2015r do dnia zapłaty. Jako podstawę swojego żądania powód wskazywał umowę telekomunikacyjną z dnia 23.4.2011r. Podstawę prawną żądania powoda stanowią więc przepisy art. 481 kc i 56 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. prawo telekomunikacyjne (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 243 ze zm.). Jednocześnie powód wskazywał, że wierzytelność dochodzoną pozwem nabył na podstawie umowy o przelew wierzytelności, zgodnie z art. 509 k.c Sąd w pierwszej kolejności badał zasadność zarzutu braku legitymacji procesowej po stronie powoda, a więc prawa powoda do występowania z przedmiotowym powództwem przeciwko pozwanemu, bowiem zarzut ten był najdalej idący i warunkował dalsze merytoryczne rozpoznanie sprawy. W ocenie Sądu powód wykazał swoją legitymację procesową do występowania w niniejszej sprawie z roszczeniem przeciwko pozwanemu. Powód przedłożył bowiem poświadczoną za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego umowę sprzedaży wierzytelności z dnia 13.4.2015r. wraz z załącznikiem nr 1, z treści których wynika, że powód nabył od (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. wierzytelność wobec pozwanego w kwocie łącznej 624,78 zł (w tym należność główna w kwocie 312,39 zł i odsetki w kwocie 101,65 zł), której zapłaty powód domaga się w niniejszej sprawie. Cesja przedmiotowej wierzytelności została więc dokonana zgodnie z treścią art. 509 § 1 k.c., w wyniku czego na powoda przeszły wszelkie prawa i obowiązki związane z tą wierzytelnością, w tym również roszczenie o zapłatę odsetek (art. 509 § 2 k.c.), a zatem to powodowi - od dnia przelewu wierzytelności - przysługuje wobec pozwanego roszczenie o zapłatę w/w kwoty. Powód jest więc uprawniony do występowania w niniejszej sprawie jako strona, a zarzut pozwanego dotyczący braku legitymacji procesowej po stronie powoda uznać należało za chybiony. Pozwany, D. M. kwestionowała fakt zawarcia umowy z dnia 26.7.2015r, ale po okazaniu umowy w aktach sprawy pozwana oświadczyła, że podpisywała tę umowę -ponadto stwierdziła , że roszczenie jest przedawnione, a umowę wypowiedziała ze skutkiem natychmiastowym, ale nie wskazała kiedy i nie przedłożyła na te okoliczność żadnych dowodów. Wskazać należy, iż pozwaną bezspornie łączyła z operatorem (...) Sp. z o.o. umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych stanowiąca podstawę żądań powoda. Umowa ta została zawarta między pozwanym a w/w operatorem, co potwierdzają w szczególności podpisy stron umowy złożone pod jej treścią, których ostatecznie pozwana nie kwestionowała. W konsekwencji należało uznać, że ustalony przez Sąd stan faktyczny pozostawał pomiędzy stronami bezsporny. Sąd ustalił go więc w oparciu o dokumenty przedstawione przez powoda, które nie były kwestionowane przez stronę przeciwną, jak również nie budziły uzasadnionych wątpliwości Sądu oraz zeznania pozwanej w zakresie, w jakim one na to pozwalały, bo są ogólnikowe . Poza sporem pozostawało to, że pozwana zalegała z zapłatą wystawionych przez operatora faktur VAT i noty obciążeniowej za niedotrzymanie warunków wypowiedzenia zawartej na czas nieokreślony umowy. W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części. Zgodnie z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Przepis art. 120 k.c. stanowi, że bieg przedawnienia roszczenia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Art. 123. § 1.kc stanowi:" Bieg przedawnienia przerywa się: 1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia; 2) przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje; 3) przez wszczęcie mediacji.", a art. 124. § 1.kc stanowi:" Po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo." W niniejszej sprawie termin przedawnienia wynosi 3 lata i upłynął w dniach: dla faktury VAT: nr (...) na kwotę 40,55 zł z terminem płatności na dzień 22.8.2012r- 23.8.2015r, nr (...) na kwotę 84,42 zł z terminem płatności na dzień 24.9.2012r-25.9.2015r, nr (...) na kwotę 40,55 zł z terminem płatności na dzień 23.10.2012r-24.10.2015r, nr (...) na kwotę 180 zł z terminem płatności na dzień 18.12.2012r-19.12.2015r, (...) na kwotę 84,85 zł z terminem płatności na dzień 23.7.2012r-24.7.2015r. Tak więc kwota 84,85 zł z faktury z dnia 23.7.2012r uległa przedawnieniu, bo pozew złożono w dniu 24.7.2015r w dniu , kiedy przedawniło się to roszczenie,dlatego Sąd w tym zakresie oddalił powództwo w pk-cie II wyroku . Zgodnie z łączącą strony umową, przez zawarcie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych operator zobowiązuje się do świadczenia usług telekomunikacyjnych zgodnie z Regulaminem a abonent lub użytkownik zobowiązuje się do uiszczania opłat określonych w cenniku i do przestrzegania postanowień Regulaminu. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że pozwany nie wywiązał się z postanowień łączącej strony umowy, w tym z postanowień w/w regulaminów, albowiem wypowiedział umowę w trybie natychmiastowym, co zostało potraktowane jako wypowiedzenie niezgodne z regulaminem i spowodowało obciążeniem opłatą za zerwanie i nie zapłacił wystawionych przez operatora faktur VAT za okres od lipca 2012 do października 2012r. W związku z tym operator był uprawniony do naliczenia opłaty specjalnej. Pozwana nie zaprzeczyła, że zawarła umowę w dniu 23.4.2011r i złożyła pod nią swój podpis. Nie była w stanie wskazać, kiedy wypowiedziała umowę, ani nie przedłożyła żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń poza własnymi zeznaniami, którym Sąd dał wiarę w całości, jednakże niewiele z nich wynika w zakresie faktów wskazanych przez powoda, albowiem pozwana w większości nie pamięta dat, okoliczności. W związku z powyższym Sąd uznał, że roszczenie powoda jest uzasadnione co do kwoty 345,52 zł, na którą składa się suma kwot wynikających z w/w faktur VAT -od 22.8.2012r do 23.10.2012r, w tym kwota 180,00 zł tytułem nałożonej kary oraz suma odsetek wyliczonych od dnia następującego po dniu wymagalności każdej z faktur (noty) do dnia poprzedzającego dzień wniesienia pozwu i na podstawie art. 56 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. prawo telekomunikacyjne (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 243 ze zm.),zasądził kwotę 345, 52 zł. Wobec treści art. 481 § 1 i 2 k.c. stanowiącego, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi, natomiast jeżeli stopa odsetek nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe, przy czym gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. Zgodnie z art. 482 § 1 k.p.c. od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek od dłużnej sumy. Oczywistym jest, że również w zakresie odsetek ustawowych od dnia 25 lipca 2015 r., tj. od dnia wniesienia pozwu, do dnia zapłaty powództwo jest w pełni uzasadnione w części , w której roszczenie się nie przedawniło. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie postanowień w/w regulaminu i art. 481 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 482 § 1 k.p.c. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł w pkt III wyroku zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 102. kpc , że ,w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Biorąc pod uwagę stan zdrowia pozwanej i jej sytuację finansową, a mianowicie, że od lat cierpi na depresję , w związku z tym często nie pracuje i ma ograniczone możliwości zarobkowania, bo nie każdą pracę może wykonywać, Sąd nie obciążył jej kosztami tego postępowania, które na podstawie § 6 pkt 3 i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349),wyniosły kwotę 107,00 zł. Na tą kwotę składają się: kwota 60,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, kwota 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota 30,00 zł tytułem uiszczonej części opłaty sądowej od pozwu.