Sygn. akt IV Nsm 742/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2016 roku Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku Wydział IV Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Mejka Protokolant: Joanna Stobi

§ 3k.p.c.

Przepis ten stwierdza, że sąd opiekuńczy może zagrozić nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej w razie uzasadnionej obawy naruszenia obowiązków wynikających z postanowienia o kontaktach. W ocenie Sądu materiał dowodowy zebrany w aktach postępowania nie daje podstaw do twierdzeń, by w sprawie zachodziła „uzasadniona obawa”, że uczestniczka postanowienia o uregulowaniu kontaktów wnioskodawcy z dziećmi nie będzie realizować. Tym bardziej jeśli nadto się uwzględni, że w toku niniejszego postępowania były wydawane postanowienia o zabezpieczeniu, które uczestniczka realizowała. To wnioskodawca dobrowolnie odstąpił od korzystania z możliwości utrzymywania kontaktów z dziećmi, które te postanowienia o zabezpieczeniu mu dawały. Co więcej, sam wnioskodawca przyznał, że przedmiotowe żądanie zostało zgłoszone „na przyszłość”. Wskazanie na jedynie potencjalną możliwość niewykonania postanowienia o kontaktach nie jest zaś wystarczające dla zastosowania instytucji z art.

§ 3k.p.c.

Sąd zobowiązał wnioskodawcę oraz uczestniczkę do stosowania się do regulacji kontaktów oraz terminów wydawania i odbierania dzieci w pkt 2 i 3. Zobowiązania nałożone na strony są gwarantami realizacji kontaktów wnioskodawcy z małoletnimi. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 113 §§ 1 i 2 k.r.o., przy uwzględnieniu nadto art. 107 § 1 zd. 1 in fine k.r.o., oraz na podstawie art.

§ 3k.p.c.

a contrario, orzekł jak w pkt 1-4 postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł jak w pkt 5-6 postanowienia, na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. W toku postępowania pozyskano opinię Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego w G., koszt jej sporządzenia to kwota 740,66 zł. Strony były jednakowo zainteresowane wynikiem niniejszego postępowania. Wobec tego Sąd uznał za celowe obciążenie każdej ze stron połową wskazanych kosztów sądowych, tj. kwotą 370,33 zł, jednocześnie – na mocy art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. j. Dz. U. z 2014 roku, poz. 1025 z późn. zm.) – nakazując jej ściągnięcie od wnioskodawcy oraz od uczestniczki. Ustalono, że koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie każda ze stron powinna ponieść we własnym zakresie.