V GC 271/13

Sygn. akt V GC 271/13 upr WYROK W I M I E N I U R Z E C Z Y P O S P O L I T E J P O L S K I E J Dnia 23 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze V Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSR Małgorzata Dowhanycz- Turoń Protokolant: st.sekr.sądowy Ewa Jagieła po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 r. w Jeleniej Górze na rozprawie sprawy z powództwa M. T. przeciwko (...) Spółka Akcyjna w K. Wielopolskim o zapłatę 3 052,00 zł na skutek sprzeciwu pozwanego od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 19 kwietnia 2013 roku. sygn. akt V GNc247/13, który utracił moc w całości I. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 3 052,00 zł (trzy tysiące pięćdziesiąt dwa złote) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 13.08.2012 roku do dnia zapłaty, II. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 717,00 złotych tytułem kosztów postępowania, w tym kwotę 600,00 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt V GC 271/13 upr UZASADNIENIE M. T. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą (...) w pozwie skierowanym przeciwko (...) S.A. w K. wniosła o zasądzenie kwoty 3.052,00 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.08.2012 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 09.07.2012 r. pozwany wysłał zlecenie na usługi sprzątające, które powódka wykonała terminowo. Za usługi pozwany zobowiązał się zapłacić kwotę 3.052,00 zł w terminie 30 dni od wystawienia rachunku, czego nie uczynił. Wezwania do zapłaty tejże sumy okazały się bezskuteczne. W piśmie procesowym z dnia 08.04.2013 r. powódka zmodyfikowała swoje żądanie domagając się odsetek ustawowych od kwoty 3.052,00 zł od dnia 13.08.2012 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział V Gospodarczy dnia 19 kwietnia 2013 r. wydał w sprawie o sygn. V GNc upr 247/13 nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (k.26) zgodny z żądaniem pozwu. W sprzeciwie od nakazu zapłaty (k.30) strona pozwana reprezentowana przez radcę prawnego zaskarżyła go w całości wnosząc o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Zaskarżonemu nakazowi zarzucił wadliwość usługi wykonanej przez powoda nie odpowiadającej cechom określonym przez pozwanego. W uzasadnieniu natomiast wskazał, że zaprzecza twierdzeniom powoda w zakresie zasadności roszczenia objętego pozwem z uwagi na okoliczność, iż dostarczony przez powoda towar należy uznać za niezgodny z umową, albowiem nie odpowiadał on cechom wymaganym przez pozwanego. Tym samym stwierdził, że faktura wystawiona przez powoda nie została uwzględniona przez pozwanego. W piśmie procesowym z dnia 12.06.2013 r. (k.46) powódka reprezentowana przez radcę prawnego podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie domagając się również zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Strony są przedsiębiorcami. (bezsporne) Strony w dniu 05.07.2012 r. zawarły umowę zlecenia na podstawie której powódka miała wykonać kompleksowe sprzątanie obiektu (...) w B. przy ul. (...) po jego modernizacji przed odbiorami "na gotowo" m.in. zdjęcie folii zabezpieczających, mycie okien, pomieszczeń sanitarnych, socjalnych, płytek, posadzki, regałów i mebli. Za wykonanie zlecenia strony ustaliły wynagrodzenie ryczałtowe w kwocie 1.500 zł netto + VAT i zapłata miała nastąpić na podstawie wystawionego prawidłowo rachunku. Strony ustaliły termin wykonania prac na noc z dnia 08.07.2012 r. na dzień 09.07.2012 r. Powódka wykonywała umówione prace należycie z pomocą K. S. i W. F.. Kierownik robót D. W. chwalił ich za wykonane prace. Kierownik sklepu (...) widziała ich wykonujących w/w prace. Współpraca stron układała się zgodnie i wobec tego strony w dniu 09.07.2012 r. zawarły drugą umowę zlecenia. Przedmiotem zlecenia było sprzątanie w/w obiektu zgodnie z ustaleniami z p. P. K.. Ustalono wynagrodzenie w kwocie 500 zł ryczałt + 12 zł brutto za pracogodzinę. Strony ustaliły termin wykonania prac do dnia 10.07.2012 r. do godz.15.00. Powódka wykonywała umówione prace należycie z pomocą K. S. i W. F.. Kierownik robót D. W. chwalił ich za wykonane prace. Kierownik sklepu (...) widziała ich wykonujących w/w prace. Po wykonaniu wszystkich prac powódka telefonicznie ustaliła ze stroną pozwaną, że brak jest zastrzeżeń co do wykonanych czynności oraz że może wystawić rachunek zgodnie z umową stron. Dnia 13.07.2012 r. powódka wystawiła rachunek nr (...) na kwotę 3.052 zł z terminem płatności na dzień 12.08.2012 r. i przesłała go stronie pozwanej, która nie uregulowała płatności. Pozwana nie składała tez żadnych zastrzeżeń co do wystawionego rachunku. Powódka wielokrotnie telefonicznie i w formie e-maila wzywała stronę pozwaną do zapłaty kwoty dochodzonej pozwem. W dniu 06.09.2012 r. zrobiła to pisemnie. Wezwanie było bezskuteczne. (umowy zlecenia k.11-14,rachunek k.6, wyciąg z rachunku bankowego k.7-10, wezwanie do zapłaty k.4-5, zeznania świadków : T. B. k.73v, K. S. k.74, W. F. k.74-74v, przesłuchanie powódki k.74v-75) Sąd zważył, co następuje : Powództwo podlegało uwzględnieniu w całości. W ocenie Sądu powódka w całości dowiodła w niniejszym postępowaniu za pomocą dowodów z dokumentów, zeznań świadków i przesłuchania powódki zasadność swojego roszczenia zarówno co do samej zasady, jak i co do konkretnej, żądanej kwoty. Wypełniła zatem nałożony nań dyspozycją art. 6 k.c. obowiązek dowodowy. Zgodnie bowiem z tym przepisem ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Dowody z dokumentów zaoferowane przez powódkę były spójne, Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania ich wiarygodności, zresztą nie czyniła tego również strona pozwana. Ich treść odpowiadała zatem prawdzie, nadto była spójna z treścią zeznań świadków T. B., K. S., W. F. i przesłuchania powódki. Sąd przydał walor wiarygodności zeznaniom świadków i przesłuchaniu powódki albowiem brak było podstaw do zdeprecjonowania ich mocy dowodowej. Powódka wywodziła swoje roszczenie z umów zawartych przez strony na piśmie w dniach 05 i 09.07.2012 r. których przedmiotem było sprzątanie marketu (...) w B. przy ul. (...). Zgodnie z treścią art. 354 § 1 k.c. dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje - także w sposób odpowiadający tym zwyczajom. Natomiast jak stanowi § 2 tegoż przepisu w taki sam sposób powinien współdziałać przy wykonaniu zobowiązania wierzyciel. Z powyższego wynika, że dłużnik powinien wykonać zobowiązanie przede wszystkim zgodnie z treścią tegoż zobowiązania. Kryterium to odgrywa najdonioślejszą rolę. Zgromadzone w niniejszej sprawie dowody jednoznacznie wskazują, że powódka swoje obowiązki umowne wykonała należycie, natomiast nie wywiązała się z nich strona pozwana albowiem nie zapłaciła powódce umówionego wynagrodzenia w kwocie 3.052,00 zł. Powódka zgodnie z umową wystawiła rachunek na rzeczoną sumę i zakreśliła termin płatności na 12.08.2012 r. Istotne przy tym jest, że strona pozwana zarzutów wskazanych w sprzeciwie od nakazu zapłaty nie udowodniła w żaden sposób. Zatem Sąd ich nie podzielił. Wnioskowała co prawda o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania strony pozwanej jednakże na wyznaczoną w tym celu rozprawę w dniu 23.09.2013 r. nie stawiła się. Stąd Sąd pominął tenże dowód (pod takim rygorem skierowano wezwanie na rozprawę). Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. Ustawowe odsetki za zwłokę w spełnieniu świadczenia zasądzono na podstawie art. 481§ 1 k.c. zgodnie z żądaniem powódki. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o treść art. 98 § 1 i 3 k.p.c. stanowiącego o obowiązku uiszczenia kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez stronę przegrywającą spór, co w niniejszym postępowaniu obligowało pozwaną do ich uiszczenia. Wysokość zasądzonych w punkcie II wyroku kosztów opiewała na łączną kwotę 717,00 zł albowiem powódka uiściła inicjując niniejsze postępowanie opłatę od pozwu w kwocie 100 zł, natomiast na podstawie § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) koszty te wynosiły 600 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa opiewała na 17 zł.