2 k.p.c. oraz oddaleniem wniosku powoda o zawieszenie postępowania. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania wniósł powód, zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżący zarzucił naruszenie: 1. art.
k.p.c. polegające na jego niewłaściwej interpretacji wyrażającej się w uznaniu, że brak oryginału pełnomocnictwa procesowego wykazującego umocowanie radcy prawnego jego osoby wnoszącej pozew w elektronicznych postępowaniu upominawczym, stanowi brak formalny pozwu, a w konsekwencji na nieuzasadnionym zastosowaniu skutkującym umorzeniem postępowania;
musiała ona przedkładać oryginał pełnomocnictwa dla osoby wnoszącej pozew bądź też – tym bardziej – odpis tego pełnomocnictwa uwierzytelniony przez pełnomocnictwa, którego umocowanie do działania w sprawie wygasło. Uzupełnienie pozwu, o jakim mowa art.
oznacza przedłożenie dokumentu wykazującego umocowanie, dla aktualnie występującego w sprawie pełnomocnika strony bez potrzeby potwierdzania czynności zdziałanych na etapie postępowania przed przekazaniem sprawy po uchyleniu nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Odnosząc się do kwestii umorzenia postępowania, zważyć należało, że - jak wynika z akt sprawy - zarządzeniem z dnia 29 września 2012 r. pełnomocnik powoda został wezwany do usunięcia braków formalnych pozwu m.in. przez wskazanie aktualnego adresu miejsca zamieszkania strony pozwanej. W zakreślonym terminie pełnomocnik strony powodowej wniósł o zawieszenie postępowania podając, iż uzyskanie aktualnego adresu pozwanego w wyznaczonym terminie nie jest możliwe. W ocenie Sądu Okręgowego, w sprawie nie było podstaw do umorzenia postępowania na podstawie art.
W przepisie tym mowa jest o umożliwieniu stronie uzupełnienia pozwu w sposób odpowiedni dla postępowania, w którym sprawa będzie rozpoznawana i konieczny do nadania biegu sprawie po jej przekazaniu (np. złożenie dokumentu pełnomocnictwa). Przyjęcie w uzasadnieniu projektu ustawy wprowadzającej elektroniczne postępowanie upominawcze zasady pełnej kontynuacji postępowania po uchyleniu nakazu sprawia, że nie można przejść do porządku dziennego nad faktem, że w sądzie elektronicznym wydano nakaz zapłaty, a więc toczyło się postępowanie. W związku z tym, nawet jeżeli nie zostaną usunięte braki formalne pozwu w sposób odpowiedni dla postępowania, w którym sprawa będzie rozpoznawana, to nie można już pozwu wniesionego w e.p.u. zwrócić, lecz należy umorzyć postępowanie. W tym też kontekście nieprawidłowym było wezwanie pełnomocnika powoda do wskazania miejsca zamieszkania pozwanego pod rygorem umorzenia postępowania. Nie ulega bowiem wątpliwości, że adres zamieszkania pozwanego został oznaczony już przy pierwotnym złożeniu pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym, co skutkowało nadaniem sprawie biegu. Jeżeli pismo nie spełnia któregoś z wymogów określonych w art. 126 k.p.c. oznacza to, że zawiera braki formalne. Braki formalne pism procesowych są wynikiem niezachowania właściwych wymagań przewidzianych ogólnie dla wszystkich pism procesowych lub dla szczególnego ich rodzaju, np. dla pozwu czy apelacji. Brak formalny stanowi przeszkodę do nadania sprawie biegu i rozpoznania jej w trybie właściwym. Tymczasem adres pozwanego został wskazany zgodnie z wiedzą powoda i przy uwzględnieniu posiadanych dokumentów. Z brzmienia art. 126 § 2 k.p.c. nie wynika, że adres zamieszkania podawany w pozwie musi być adresem prawidłowym. Z przepisu tego wynika jedynie obowiązek oznaczenia adresu pozwanego co w niniejszej sprawie nastąpiło. W ocenie Sądu odwoławczego ujawniona w toku postępowania informacja, że wskazany w pozwie adres nie jest rzeczywistym adresem zamieszkania pozwanego, nie stanowi braku formalnego tegoż pozwu. Choć okoliczność ta oczywiście stanowi przeszkodę dla kontynuacji postępowania, niemniej niewskazanie w tej sytuacji przez powoda aktualnego adresu pozwanego, nie może być uznane za nieusunięcie braków formalnych pozwu, a zatem nie może stanowić przyczyny umorzenia postępowania na podstawie art.
2 k.p.c. Stąd też podkreślenia wymaga fakt, iż postępowanie w niniejszej sprawie może być ewentualnie zawieszone na mocy art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c., zgodnie z którym sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu powoda albo niewskazania przez powoda w wyznaczonym terminie adresu pozwanego lub niewykonania przez powoda innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Zawieszenie postępowania może jednak nastąpić dopiero po bezskutecznym upływie terminu zakreślonego powodowi do podania aktualnego adresu zamieszkania pozwanego pod rygorem zawieszenia postępowania. Zauważyć również należy, iż takie same czynności zostałyby podjęte w przypadku wydania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym na podstawie art. 498 § 1 k.p.c. i gdyby doręczenie tego nakazu nie mogło nastąpić z przyczyn wskazanych w art. 499 pkt 4 tj. jeżeli miejsce pobytu pozwanego nie jest znane. Wówczas stosownie do treści art. 502 1 § 1 k.p.c. sąd z urzędu uchyla nakaz zapłaty, a przewodniczący podejmuje odpowiednie czynności, w tym w zakresie wezwania powoda do wskazania adresu pozwanego pod rygorem zawieszenia postępowania (art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.). Powód nie może zatem znajdować się w gorszej sytuacji procesowej tylko dlatego, że złożył pozew w postępowaniu elektronicznym. To z kolei powoduje, iż zaskarżone orzeczenie, jako błędne, nie może się ostać i podlega uchyleniu. Z tych względów, po myśli art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzeczono jak sentencji. Zarządzenia: 1. odnotować i zakreślić, 2. doręczyć pełn. powoda, 3. zwrócić akta SR po nadejściu zwrotek. Dnia 26.09.2013 r. n
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.