V RC 411/15

(1)i A. S. reprezentowanych przez J. D. (...) nr (...) w W. , wniosła o zasądzenie od pozwanej A. Ż. na rzecz małoletnich: P. P.

(1)ur. (...) tytułem alimentów kwoty po 200 zł miesięcznie i A. S. ur. (...) tytułem alimentów kwoty po 100 zł miesięcznie, płatnych z góry na konto wskazane przez reprezentującą małoletnich J. D. (...) Nr (...), do dnia 15 – go każdego miesiąca, począwszy od dnia złożenia pozwu wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia płatności w którejkolwiek z rat oraz o zasądzenie od pozwanego R. P. na rzecz jego małoletniej córki P. P.

(1)ur. (...) tytułem alimentów kwoty po 200 zł miesięcznie, płatnych z góry na konto wskazane przez reprezentującą małoletnią J. D. (...) Nr (...), do dnia 15 – go każdego miesiąca, począwszy od dnia złożenia pozwu wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia płatności w którejkolwiek z rat. /k. 1/ Na rozprawie w dniu 1 października 2015r. pozwana A. Ż. pozostawiła decyzję w sprawie do uznania Sądu. /k. 38/. Pozwany R. P., prawidłowo zawiadomiony o terminie, nie stawił się na rozprawie w dniu 1 października 2015r. /k. 35/. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małoletnia P. P.

(1)ur. (...) i A. S. ur. (...) są dziećmi A. Ż.. Ojcem małoletniej P. P.

(1)jest R. P.. Pozwani A. Ż. i R. P. około 10 lat temu pozostawali w związku i mieszkali razem. Po ich rozstaniu małoletnia P. P.

(1)pozostawała pod opieką matki. A. Ż. z kolejnego związku urodziła syna A. S. /k. 4 – 5, 37/. Postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa z dnia 4 października 2013r. w sprawie o sygn. akt V Nmo 927/13 małoletnia P. P.

(1)została w trybie natychmiastowym umieszczona w instytucjonalnej pieczy zastępczej – D. Dziecka nr 1 w W. co spowodowane było tym, że matka dziecka w sposób kategoryczny odmówiła zajmowania się dzieckiem. Małoletni A. S. postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt V Opm 115/13 także został umieszczony w instytucjonalnej pieczy zastępczej – D. Dziecka nr 1 w W.. Ostatecznie postanowienia z dnia 19 listopada 2014r. w sprawie V. N. 687/13 tut. Sąd zmienił formę ograniczenia władzy rodzicielskiej A. Ż. i D. S. nad małoletnim A. S. orzeczoną w postanowieniu Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa z dnia 20 października 2010r. w sprawie I. N. 452/10 oraz zmienił formę ograniczenia władzy rodzicielskiej A. Ż. i R. P. nad małoletnią Partycją P. orzeczoną w postanowieniu Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa z dnia 02 stycznia 2006 r. w sprawie I. N. 560/05 poprzez umieszczenie małoletnich w instytucjonalnej pieczy zastępczej /fakty znane Sądowi z urzędu/. Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2015r. w sprawie o sygn. V Nsm 1557/14 tut. Sąd umieścił w trybie zabezpieczenia małoletnią P. P.

(1)w rodzinie zastępczej ustanowionej na czas trwania postępowania w osobach K. P. i P. P.

(2)będących rodziną stryjeczną małoletniej, zmieniając tym samym punkt III postanowienia tut. Sądu z dnia 19 listopada 2014r. w sprawie o sygn. akt 687/13. Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2015r. w sprawie V. N. (...) tut. Sąd uchylił w/w postanowienie zabezpieczające z dnia 7 kwietnia 2015r. i umorzył postępowanie w sprawie wobec cofnięcia wniosku /fakty znane Sądowi z urzędu/. Małoletnia P. P.

(1)ma 12 lat, uczęszcza do VI klasy szkoły podstawowej. Od października 2013r. przebywa w (...) nr (...) w W., w którym ma zapewnione niezbędne potrzeby rozwojowe w tym szkolne, bytowe i zdrowotne. Małoletnia wymaga wsparcia w nauce, w szczególności korepetycji z języka angielskiego i matematyki. W 2014r. była urlopowana do rodziny zastępczej. W okresie od połowy czerwca do września 2015r. małoletnia przebywała na wielu ucieczkach z placówki, kilkakrotnie w związku z ucieczką była przywożona do placówki przez policję. Od połowy września małoletnia przebywa w placówce, stara się chodzić do szkoły, ma jednak duże zaległości . Małoletnia tylko raz była urlopowana przez matkę, co miało miejsce w ostatni weekend września 2015r. /k.1, 36/ Małoletni A. S. ma 7,5 lat, uczęszcza do 1 klasy szkoły podstawowej. Dziecku niezbędna jest opieka logopedy. Od grudnia 2013r. małoletni przebywa w (...) Nr (...) w W., w którym ma zapewnione niezbędne potrzeby rozwojowe w tym szkolne, bytowe i zdrowotne. Dziecko ma dobry kontakt z matką. Jest przez nią urlopowane w każdy weekend, wakacje, wszelkie dni wolne od nauki, w tym ferie i święta. Podczas urlopowania małoletni pozostaje na utrzymaniu matki, która nie korzysta z pomocy placówki i nie pobiera paczek żywnościowych. Dziecko wraca od matki zadbane, otrzymuje od niej również zabawki i inne drobne rzeczy /k.1, 36/ . Małoletni P. P.

(1)i A. S. nie posiadają majątku wystarczającego na pokrycie ich kosztów utrzymania i wychowania. Ojcowie dzieci w żaden sposób nie kontaktują się z placówką /k. 1, 36/. Koszt pobytu małoletnich w placówce , zgodnie z Zarządzeniem Nr (...) Prezydenta m. st. W. z dnia 06.03.2015r w sprawie ustalania średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w 2015r w placówkach opiekuńczo – wychowawczych prowadzonych przez m. st. W. oraz na zlecenie m. st. W. wynosi 4 796,98 zł . Pozwana A. Ż. ma 37 lat, nie pracuje, posiada doświadczenie zawodowe na stanowisku pomoc kuchenna. Mieszka w mieszkaniu do którego nie ma tytułu prawnego. Pozwana pracowała w 2014r. (do lipca 2014r.) jako pomoc kuchenna, gdzie zarabiała 300 zł tygodniowo, zaś od sierpnia 2014r. pracowała na zastępstwo jako osoba zmywająca za co otrzymywała wynagrodzenie w kwocie 12 zł/godz. Obecnie pozwana zajmuje się wychowywaniem 9 – miesięcznego dziecka oraz opieką nad 14 – letnim synem K., który mieszka z nią od lutego 2015r. /k.37/. Utrzymuje siebie i dzieci z zasiłku rodzinnego w kwocie 106 zł miesięcznie otrzymywanego na syna K., zasiłku otrzymywanego na syna K. w kwocie 77 zł oraz zasiłku w kwocie 170 zł otrzymywanego z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Nadto otrzymuje z Ośrodka Pomocy (...) zasiłki celowe i okresowe w różnych wysokościach. We wrześniu 2015r. pozwana otrzymała z (...) kwotę 1.000 zł, nadto (...) opłacił rachunki za prąd i czynsz w łącznej wysokości 250 zł. /k. 37/. Pozwany R. P. ma 42 lata, nie utrzymuje kontaktu z córką oraz nie łoży na jej utrzymanie. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez A. Ż. pozwany ma pracę, mieszka wraz z bratem w W. i jest ogólnie zdrowy. Ponadto – zgodnie z twierdzeniami pozwanej – w sierpniu 2015r. kupił starszemu synowi K. buty za kwotę około 300 zł oraz ubrania za kwotę 50 zł, jednakże na córkę P. nie przekazuje żadnych środków finansowych /k. 37/. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w szczególności zeznaniach J. D. (...) Nr (...) w W. /k. 36/, zeznaniach pozwanej A. Ż. /k. 37/ oraz akt V Opm 115/13. Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługuje na częściowe uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 133 § 1 kro, rodzice mają obowiązek świadczeń względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Jak stanowi natomiast treść art. 135 § 1 i 2 kro, zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego. Okoliczność iż małoletnie dzieci przebywają w instytucjonalnej pieczy zastępczej – (...) nr (...) w W. nie zwalnia rodziców małoletnich od obowiązku łożenia na ich utrzymanie. Małoletnie dzieci są w takim wieku, że nie są w stanie utrzymać się samodzielnie, nie posiadają także majątku, który wystarczyłby na ich utrzymanie i wychowanie. Pozwana A. Ż. w chwili obecnej utrzymuje siebie i rodzinę z zasiłków otrzymywanych z (...), nie podejmując żadnych starań mających na celu polepszenie sytuacji materialnej i bytowej rodziny. W ocenie Sądu pozwana ma możliwości zarobkowe, które umożliwiają jej na partycypowanie w kosztach utrzymania małoletnich P. i A. , przebywających w (...) Nr (...) w W.. Przede wszystkim wskazać należy, że pozwana posiada doświadczenie zawodowe na stanowisku pomocy kuchennej, co daje jej realne możliwości znalezienia zatrudnienia, choćby w niepełnym wymiarze czasu pracy. Sąd nie podziela zdania pozwanej, iż wychowywanie małoletniego syna całkowicie uniemożliwia jej podjęcie zatrudnienia. Wobec sytuacji finansowej w jakiej pozwana się znajduje zasadne byłoby zapisanie małoletniego syna do żłobka, co pozwoliłoby pozwanej na podjęcie pracy. Wskazać należy, że pozwana nie utrzymuje z córką P. regularnych kontaktów, nie urlopuje jej z taką częstotliwością jak syna A., nie czyni osobistych starań o wychowanie małoletniej, co dodatkowo uzasadnia konieczność partycypowania pozwanej w kosztach utrzymania dziecka. W ocenie Sądu , biorąc sytuację pozwanej , możliwości zarobkowe pozwanej pozwalają jej łożyć na rzecz małoletnich dzieci P. P.

(1)i A. S., kwotę po 50 zł miesięcznie na każde dziecko tj. łączną kwotę po 100 zł miesięcznie. Jest to jednocześnie górna granica jej możliwości udziału w kosztach dzieci z uwagi na fakt iż ciąży na niej również obowiązek opieki nad dwójką dzieci z którymi mieszka , co przy niskich kwalifikacjach pozwanej dodatkowo obniża jej możliwości zarobkowe. Istotnym jest również fakt iż powódka regularnie spotyka się z synem A. i wówczas ponosi jego koszty utrzymania . Zgodnie z art. 339 § 1 k.p.c. jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (§ 2). Mając na uwadze powyższe, Sąd zobowiązał pozwanego R. P. do łożenia na rzecz córki P. P.

(1)alimenty w kwocie po 200 zł miesięcznie uznając, że możliwości zarobkowe pozwanego pozwalają mu partycypować w części kosztów utrzymania dziecka. Wskazać należy, że powód w żaden sposób nie jest zaangażowany w opiekę i wychowanie córki P., nie przekazuje na jej utrzymanie żadnych środków finansowych. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. na mocy art. 133 § 1 krio w zw. z art. 135 § 1 i 2 krio orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania, Sąd orzekł w pkt 4 wyroku na podstawie art. 102 k.p.c. O rygorze natychmiastowej wykonalności Sąd orzekł w pkt 5 na podstawie art. 333 §1 i 3 k.p.c. SSR Agnieszka Albera- Biernat