Sygn. akt VIII Ua 29/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Szmajduch Sędziowie: SSO Teresa Kalinka SSR del. Renata Stańczak (spr.) Protokolant: Ewa Gambuś po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015r. w Gliwicach sprawy z odwołania S. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. o jednorazowe odszkodowanie na skutek apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 13 sierpnia 2015 r. sygn. akt VI U 384/14 oddala apelację. (-) SSR del. Renata Stańczak (spr.) (-) SSO Mariola Szmajduch (-) SSO Teresa Kalinka Sędzia Przewodniczący Sędzia Sygnatura akt VIII Ua 29/15 UZASADNIENIE Odwołujący S. B. domagał się zmiany zaskarżonej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia 23 września 2014 roku, mocą której przyznano mu prawo do jednorazowego odszkodowania za 45% uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 23 stycznia 2014 roku. W uzasadnieniu złożonego odwołania podano, że zaskarżona decyzja jest dla odwołującego krzywdząca, bowiem w następstwie wypadku przy pracy z dnia 23 stycznia 2014 – pomimo podjętego wielospecjalistycznego leczenia i rehabilitacji leczniczej – jego lewa kończyna dolna jest niesprawna. Odwołujący wskazał na poważne uszkodzenia nerwów w obrębie tej kończyny oraz na to, że zmuszony jest do poruszania się o kulach. W związku z tym odwołujący nie może wykonywać dotychczasowej pracy i obawia się przyszłości. Na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2015 roku odwołujący wskazał, że domaga się przyznania mu prawa do jednorazowego odszkodowania za dalsze 15% uszczerbku na zdrowiu i ustalenia łącznego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 60%. Pozwany organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podał, że w oparciu o orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 17 września 2014 roku ustalono, że odwołujący doznał 45% uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 23 stycznia 2014 roku. W związku z tym odwołującemu wypłacono jednorazowe odszkodowanie w wysokości 32.850 zł (45 x 730 zł). Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Gliwicach VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie VIU 384/14 zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał odwołującemu prawo do jednorazowego odszkodowania za dalsze 15 % uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 23 stycznia 2014 roku i ustalił, że łączny uszczerbek na zdrowiu z tego tytułu wynosi 60 %. Sąd Rejonowy podał, iż ustalił i zważył co następuje: Odwołujący S. B. w dniu 23 stycznia 2014 roku uległ wypadkowi przy pracy, w następstwie którego doznał urazu w postaci złamania 1/3 dalszej kości udowej lewej, rozerwania tętnicy udowej lewej oraz żyły udowej lewej, zmiażdżenia mięśni uda lewego, uszkodzenia nerwu kulszowego lewego. Orzeczeniem z dnia 2 września 2014 roku lekarz orzecznik ZUS stwierdził u odwołującego 45% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 23 stycznia 2014 roku. Przy ustalaniu uszczerbku na zdrowiu zastosowano załącznik do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 roku w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania (Dz.U. z 2013 roku, Nr 954); 45% uszczerbek na zdrowiu ustalono na podstawie pozycji 147b (15% uszczerbku), 181s (30% uszczerbku) tzw. tabeli uszczerbkowej, stanowiącej załącznik do ww. rozporządzenia. Orzeczeniem z dnia 17 września 2014 roku komisja lekarska ZUS podtrzymała ustalenia lekarza orzecznika ZUS. Zaskarżoną decyzją z dnia 23 września 2014 roku przyznano odwołującemu prawo do jednorazowego odszkodowania w kwocie 32.850 zł za 45% uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 23 stycznia 2014 roku. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2015 roku Sąd Rejonowy dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych ortopedy i neurologa na okoliczność ustalenia wysokości uszczerbku na zdrowiu odwołującego w następstwie wypadku przy pracy z dnia 23 stycznia 2014 roku, czy uszczerbek ma charakter stały, czy długotrwały. Opinię sądową z dnia 4 marca 2015 roku sporządzili biegli specjalista neurochirurg i neurotraumatolog A. D. oraz ortopeda-traumatolog narządu ruchu A. G., którzy ustalili u odwołującego łącznie 60% stałego uszczerbku na zdrowiu (pozycja 147b – 25% uszczerbku, pozycja 181s – 35% załącznika do rozporządzenia z dnia 18 grudnia 2002) w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 23 stycznia 2014 roku. W uzasadnieniu wydanej opinii biegli podali, że wskutek przedmiotowego wypadku odwołujący doznał złamania uda oraz rozległego urazu tkanek miękkich w obrębie uda i podudzia; z tego powodu był kilkukrotnie leczony operacyjnie. Głębokie ubytki mięśni i tkanek miękkich zostały wygojone pozostawiając po sobie rozległe szpecące blizny i deformacje. Biegli wskazali, że stwierdzone u odwołującego graniczenie ruchomości stawu kolanowego i biodrowego związane jest z leczeniem (i samym urazem) bowiem zespolenie gwoździem śródszpikowym – wprowadzonym od końca dalszego uda przez staw kolanowy – prowadzi do ograniczenia ruchomości stawu kolanowego. Wyjaśniono, że celem leczenia złamań jest uzyskanie pełnego zrostu kostnego odłamów w anatomicznym ustawieniu oraz jak najszybszy powrót do pełnej sprawności kończyny. W przypadku odwołującego uzyskano zrost kości w anatomicznym ustawieniu, jednak sprawność kończyny znacząco odbiega od stanu wyjściowego; dodatkowo dysfunkcję kończyny pogłębia uszkodzenie nerwu kulszowego. Biegli podali, że badanie przewodnictwa nerwu wykazało rozległe aksonalne uszkodzenie nerwów długich, co koreluje z objawami klinicznymi takimi jak: ograniczenie ruchomości stopy i palców, zaburzenia czucia oraz zaburzenia związane z uszkodzeniem układu wegetatywnego. Uwagi do opinii wniosła strona pozwana, wskazując że stwierdzony przez biegłych uszczerbek na zdrowiu jest nieco zawyżony, ponieważ tej wysokości uszczerbki przyznaje się w sytuacji amputacji na wysokości uda, podczas gdy u odwołującego taka sytuacja nie zachodzi. W związku ze zgłoszonymi uwagami do opinii sądowej, Sąd Rejonowy dopuścił dowód z opinii uzupełniającej biegłych sądowych A. D. i A. G.. Biegli A. D. i A. G. w pisemnej opinii uzupełniającej z dnia 26 maja 2015 roku podtrzymali swoje ustalenia zaprezentowane w opinii głównej. Podano, że u odwołującego w badaniu klinicznym w dalszym ciągu utrzymują się cechy porażenia nerwu kulszowego, co zostało potwierdzone w badaniach przewodnictwa nerwowego. Ponadto po przebytych zabiegach operacyjnych na skórze uda lewego widoczne są blizny po leczeniu ubytków tkanek miękkich uda lewego za pomocą przeszczepów skórnych. Biegli wskazali, że w badaniu fizykalnym stwierdzili u odwołującego ograniczenie ruchomości stawu biodrowego, kolanowego, skokowego i palców stopy lewej; kończyna dolna lewa nie spełnia roli podpórczej. Reasumując, biegi podali że rozległość urazu, dysfunkcję kończyny dolnej lewej oraz pełne objawy uszkodzenia układu wegetatywnego spowodowane samym urazem i sposobem leczenia uzasadniają przyznanie 60% uszczerbku na zdrowiu. Pismem z dnia 5 sierpnia 2015 roku organ rentowy wniósł zastrzeżenia do opinii sądowej, podnosząc że zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 roku przy wielomiejscowym uszkodzeniu kończyny ogólny stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu równa się sumie procentów uszczerbku, ustalonych za poszczególne uszkodzenie w sposób określony w ocenie procentowej, z tym że procent ten nie może być wyższy od procentu przewidzianego za utratę uszkodzonej części kończyny. W konsekwencji organ rentowy podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego. Sąd Rejonowy w pełni podzielił opinię główną i uzupełniającą biegłych A. D. i A. G.. W ocenie Sądu Rejonowego opinie te zostały sporządzone rzetelnie, zgodnie z tezą dowodową, na podstawie dokładnej dokumentacji medycznej i po przeprowadzeniu dodatkowych badań oraz na podstawie wiedzy i doświadczenia życiowego biegłych. Biegli w sposób przekonywujący uzasadnili swoje stanowisko a tym samym brak jest podstaw, zdaniem Sądu I instancji do kwestionowania przedmiotowych opinii. W ocenie Sądu Rejonowego nie zachodziła także potrzeba dopuszczenia dowodu z opinii innych biegłych. Zgodnie z ustaleniami wskazanych biegłych łączny uszczerbek odwołującego na zdrowiu w następstwie wypadku przy pracy z dnia 23 stycznia 2014 roku wynosi 60%. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach wyrażonym w wyroku z dnia 25 czerwca 2009 roku (V ACa 139/09, LEX nr 551993) opinia biegłego podlega ocenie Sądu z uwzględnieniem kryteriów oceny tego rodzaju dowodu, takich jak poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii sposób motywowania sformułowanego stanowiska, stopień stanowczości wyrażonych w niej ocen, zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej. Zdaniem Sądu Rejonowego, należy zauważyć, że zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 roku przy wielomiejscowym uszkodzeniu kończyny ogólny stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu równa się sumie procentów uszczerbku, ustalonych za poszczególne uszkodzenie w sposób określony w ocenie procentowej, z tym że procent ten nie może być wyższy od procentu przewidzianego za utratę uszkodzonej części kończyny. W ocenie Sądu Rejonowego ustalony przez biegłych zsumowany procentowy uszczerbek na zdrowiu nie przewyższył procentu przewidzianego za utratę uszkodzonej części kończyny; w przypadku utraty uda pozycja 153 załącznika – zależnie od długości kikuta i przydatności jego cech do oprotezowania – przewiduje uszczerbek od 50% do 70%. Tym samym ustalony przez biegłych uszczerbek na zdrowiu na poziomie 60% nie przekracza górnej granicy uszczerbku z powyższej pozycji na poziomie 70%. W oparciu o przeprowadzone postępowanie dowodowe Sąd I instancji uznał, że odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było ustalenie wysokości uszczerbku na zdrowiu odwołującego w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 23 stycznia 2014 roku; okoliczność, że przedmiotowe zdarzenie było wypadkiem przy pracy nie była sporna. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U.2009.167.1322 ze zm.) ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Po myśli art. 16 ust. 1 ustawy stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu oraz jego związek z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową ustala lekarz orzecznik lub komisja lekarska. Sąd Rejonowy podniósł, że postępowanie dowodowe wykazało, że organ rentowy nieprawidłowo ustalił wysokość uszczerbku na zdrowiu odwołującego w następstwie wypadku przy pracy. Biegli powołani w sprawie ustalili bowiem, że odwołujący wskutek wypadku doznał ciężkiego urazu lewego uda. Wysokość uszczerbku na zdrowiu w związku z tym zdarzeniem biegli ocenili na 60% uszczerbku, zgodnie z pozycją 147b i pozycją 181s załącznika do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 roku w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania (Dz.U. z 2013 roku, Nr 954). Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd I instancji na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał odwołującemu prawo do jednorazowego odszkodowania za dalsze 15% uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 23 stycznia 2014 roku i ustalił, że łączny uszczerbek na zdrowiu z tego tytułu wynosi 60%. Apelację od wyroku wniósł organ rentowy – Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. zarzucając zaskarżonemu wyrokowi:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.