Sygn. akt XI Ka 645/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 sierpnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym-Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Arkadiusz Śmiech Sęd

§ 2kk tj.

o przestępstwo z art.

§ 4kk w zw.

z art.

§ 1kk Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013 r.

Sąd Rejonowy w Puławach VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Rykach uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie I czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 289 § 2 kk w zb. z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i w zw. z art. 64 § 1 kk, i za to na podstawie art. 289 § 2 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności, a nadto uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie II czynu wyczerpującego dyspozycję art.

§ 4kk w zw.

z art.

§ 1

kk i za to na podstawie art.

§ 4kk, wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art.

85 kk w zw. z art. 86 § 1 kk orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności połączył i jako karę łączną wymierzył oskarżonemu karę roku i czterech miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł od oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych K. B. i J. M. kwoty 15000 złotych; zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, wydatkami obciążając Skarb Państwa. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego, a zarzucił mu obrazę przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 42 § 2 kk poprzez zaniechanie orzeczenia obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, w sytuacji gdy Sąd zobligowany był do orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych albo pojazdów mechanicznych określonego rodzaju. Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres czterech lat. Na rozprawie odwoławczej rzecznik oskarżenia wnosił o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Trafność podniesionego w apelacji zarzutu przesądza o konieczności uwzględnienia wniesionego środka odwoławczego w sposób wnioskowany na rozprawie odwoławczej. Przepis art. 387 § 2 kpk, dający sądowi orzekającemu prawo do uwzględnienia wniosku oskarżonego o wymierzenie mu określonej kary bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, nie pozbawia tegoż sądu uprawnienia do ingerencji w treść wniosku nie tylko po to, by osiągnięte były cele postępowania, a zatem by zaproponowana kara spełniała swoje funkcje w zakresie odpowiedniej do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu represji oraz wychowawczą i w zakresie społecznego oddziaływania, ale także po to, by wydany w uwzględnieniu wniosku wyrok nie był sprzeczny z prawem. Temu też służy uregulowanie zawarte w § 3 i art.387 kpk, umożliwiające sądowi uzależnienie uwzględnienia wniosku od zaproponowanej przez sąd jego modyfikacji i nie uwzględnienia wniosku, a w konsekwencji rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych w sytuacji braku podstaw do jego uwzględnienia. Spektrum sytuacji, w których sąd może wniosku nie uwzględnić jest znaczne i dla potrzeb niniejszej sprawy nie ma potrzeby głębszych dywagacji w tym zakresie. Stwierdzić jedynie należy, że żadne względy nie mogą usprawiedliwiać wydawania wyroków sprzecznych z prawem. Trafnie podnosi skarżący, że Sąd Rejonowy z obrazą art. 42 § 2 kk zaakceptował wniosek S. W. o wymierzenie mu za czyn z art.

§ 4kk w zw.

z art.

§ 1

kk jedynie kary pozbawienia wolności w sytuacji, gdy za tego rodzaju przestępstwo zobligowany był również do orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju. Przyczyn tego stanu rzeczy nie wyjaśniają pisemne motywy wyroku. Stwierdzone uchybienie i jego ranga, uzasadniają konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w Puławach VII Zamiejscowemu Wydziałowi Karnemu z siedzibą w Rykach do ponownego rozpoznania, bowiem nie było możliwości jego konwalidacji w postępowaniu odwoławczym. Jedynym zaleceniem, jakie może być udzielone Sądowi Rejonowemu, to nakaz respektowania przy ponownym rozpoznaniu sprawy przepisów prawa karnego procesowego i materialnego. Z tych powodów, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.