Oskarżonego T. B. uznaje za winnego przestępstwa z art.
kk popełnionego w sposób wyżej opisany i za to na podstawie art.
z art. 33 § 1 i 3 kk wymierza mu karę grzywny w ilości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych. II. Na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat. III. Na podstawie art. 63 § 4 kk zalicza na poczet orzeczonego w pkt II środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy tj. od dnia 10 listopada 2015 r. IV. Na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 (pięciu tysięcy ) złotych. V. Na podstawie art. 627 kpk oraz art. 3 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku „o opłatach w sprawach karnych” (Dz. U. z 1983 roku Nr 49 poz. 229 ze zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym wymierza mu opłatę w wysokości 100 (stu) złotych. SSR Anna Kaźmierska Sygn. akt II K 130/16 UZASADNIENIE W dniu 10 listopada 2015 r. funkcjonariusze Policji M. M. oraz K. N. pełnili wspólnie służbę patrolową w patrolu zmotoryzowanym. Około godz. 09.50 w miejscowości W. na trasie K-92 zatrzymali do kontroli drogowej samochód osobowy marki D. (...) o nr rej. (...), którego kierującym był T. B.. Oskarżonego poddano badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Pierwsze badanie wykonane za pomocą urządzenia A. I. wykazało o godz. 09.55- 0,76mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, drugie o godz. 10.00- wyniosło 0,88 mg/l alkoholu wydychanym powietrzu. Następnie wyniki te zweryfikowane na urządzeniu Alkometr i o godz. 10.40 wynik badania wyniósł 0,88 mg/l a o godz.10.41 również 0,88 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Oskarżony T. B. ma ukończone 40 lat. Jest żonaty. Posiada na utrzymaniu jedno dziecko. Nie był dotychczas karany. Jest zatrudniony w firmie Pralnia (...) „Ś. „ w G. z uposażeniem 1291,16 zł netto. Powyższy stan faktyczny Sad ustalił w oparciu o następujące dowody: - wyjaśnienia oskarżonego k. 75v w zw. z k. 19-22 -zeznania świadków: T. N. k.75v w zw. z k. 4-5 zbioru C, M. M. k.75v w zw. z k. 1-2 zbioru C --dokumentów w postaci: notatki urzędowej k. 75v w zw. z k. 1, protokołu użycia alkosensora i alkometru k.75v w zw. z k. 2,4, świadectwa wzorowania k.75v w zw. zk.3, danych o karalności k.75v w zw. z k. 14, informacji o dochodach k.75v w zw. z k. 15-16, informacji Prezydenta Miasta K. k. 75v w zw. z k.25, zaświadczenia o zatrudnieniu i opinii k.75v w zw. z k.72-74. Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego, jak i na rozprawie przed Sądem przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż poprzedniego dnia tj.09 listopada 2015 r. w godzinach wieczornych spożywał alkohol. W dniu 10 listopada 2015 r. w godzinach rannych musiał udać się do pracy i był przekonany , ze jest trzeźwy. Dlatego wsiadł do samochodu i w miejscowości W. na trasie K-92 został zatrzymany do kontroli drogowej a następnie poddany badaniu na stan trzeźwości. Oskarżony wyjaśnił także, iż bardzo żałuje zaistniałej sytuacji, zdarzyło się to po raz pierwszy i więcej takiego błędu nie powtórzy. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za zasługujące w pełni na uwzględnienie. Były one zgodne z zeznaniami świadków M. M. i K. N., które Sąd ocenił jako wiarygodne oraz dokumentami zgromadzonymi w sprawie. Wszystkie te dowody łączyły się w zwartą i nierozerwalną całość. Przydatne w sprawie okazały się zgromadzone w sprawie i ujawnione na rozprawie dowody z innych dokumentów. Ich wartości dowodowej nie kwestionowała żadna ze stron i Sąd nie znalazł powodów, by czynić to z urzędu. Sąd zważył co następuje: W świetle zgromadzonego w sprawie i omówionego wyżej materiału dowodowego nie mogło budzić wątpliwości, iż oskarżony T. B. swoim zachowaniem polegającym na tym, że w dniu 10 listopada 2015 roku o godzinie 9.50 w miejscowości W. gmina G., powiat (...) woj. (...) prowadził pojazd mechaniczny – samochód osobowy marki D. (...) nr rej. (...) w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości – 0,76 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu wypełnił znamiona zarzucanego mu czynu. Przestępstwo z art.
kk może być popełnione jedynie z winy umyślnej i w ocenie Sądu oskarżony był w pełni świadomy, iż spożywał alkohol, ale pomimo tego zdecydował się na to, aby kierować pojazdem mechanicznym. Zgodnie z dyspozycją art. 115 § 16 kk stan nietrzeźwości zachodzi, gdy: 1)zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub 2) zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd w punkcie I wyroku uznał oskarżonego T. B. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w akcie oskarżenia tj. przestępstwa z art.
Wymierzając oskarżonemu karę za przypisane mu przestępstwo Sąd uwzględnił dyrektywy płynące z art. 53 kk. Sąd uwzględnił jako okoliczność obciążającą nagminność tego rodzaju przestępstw. Natomiast jako okoliczność łagodzącą Sąd przyjął uprzednią niekaralność oskarżonego oraz jego szczery żal i skruchę. Sąd wymierzył oskarżonemu na podstawie art.
z art. 33 § 1 i 3 kk karę grzywny w ilości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych. Na podstawie art. 42§2 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat i na podstawie art. 63 § 4 kk zaliczył na poczet tego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy tj. od dnia 10 listopada 2015 r. Występek, którego dopuścił się oskarżony eliminuje go z kręgu kierowców mogących prowadzić pojazdy mechaniczne. Dodatkowo Sąd na podstawie art. 43a § 2 kk orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych. Zdaniem Sądu wymierzona w ten sposób kara będzie karą współmierną do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu, która będzie w stanie spełnić swe cele prewencyjne dla oskarżonego i wdroży go do przestrzegania porządku prawnego a także da zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt V wyroku i na podstawie art. 627 kpk oraz art. 3 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku „o opłatach w sprawach karnych” (Dz. U. z 1983 roku Nr 49 poz. 229 ze zm.) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe i wymierzy mu opłatę w wysokości 100 złotych. SSR Anna Kaźmierska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.