przyznając odwołującemu w pkt. I wyroku emeryturę od dnia 01.10.2015 r. tj. od miesiąca w którym odwołujący wykazał 25 letni okres składkowy, nieskładkowy i uzupełniający oraz wykazał posiadanie 15 letniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych. Odwołujący kwestionował również decyzję organu rentowego z dnia 25.09.2015 r. odmawiającą mu prawa do emerytury, ponieważ nie udowodnił 25-letniego okresu składkowego i nieskładkowego, a tylko 24 lata, 1 miesiąc i 10 dni oraz nie udowodnił 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13 maja 1999 r. II UZ 52/99 wskazał, że w sprawie z odwołania od decyzji organu rentowego, jej treść wyznacza przedmiot i zakres rozpoznania oraz orzeczenia sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. (OSNP 2000/15/601). W uzasadnieniu tego postanowienia wyjaśnił, że w „postępowaniu, wywołanym odwołaniem do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, zgodnie z systemem orzekania w sprawach z tego zakresu, sąd nie rozstrzyga o zasadności wniosku, lecz o prawidłowości zaskarżonej decyzji. Sąd nie działa w zastępstwie organu rentowego, w związku z czym nie ustala prawa do świadczeń, i choć samodzielnie oraz we własnym zakresie rozstrzyga wszelkie kwestie związane z prawem lub wysokością świadczenia objętego decyzją, to jego rozstrzygnięcie odnosi się do zaskarżonej decyzji (art. 477 § 2, art.
i art.
a KPC).” Nie ulega wątpliwości, że odwołujący dopiero na etapie odwołania od decyzji z dnia 25.09.2015 r. wykazał posiadanie 25-letniego okresu składkowego, nieskładkowego i uzupełniającego, zatem na dzień wydania zaskarżonej decyzji nie spełniał warunków do uzyskania prawa do emerytury w obniżonym wieku. Mając na względzie powyższe orzeczono na podstawie powołanych przepisów prawa materialnego i art.
oddalając odwołanie od decyzji z dnia 25.09.2015 r. o czym wyrzeczono w pkt. II wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.