VIII U 2101/15

Sygn. akt VIII U 2101/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Joanna Smycz Protokolant: Justyna Jarzombek po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016 r. w Gliwicach sprawy H. K. (K.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania H. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 15 września 2015 r. nr (...)

1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu H. K. prawo do emerytury począwszy od 1 września 2015r.
2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz odwołującego kwotę 180zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSO Joanna Smycz Sygn. akt VIII U 2101/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 15 września 2015 r.. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z., powołując się na ustawę z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 748 ze zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983r., nr 8, poz. 43 ze zm.) odmówił ubezpieczonemu H. K. prawa do emerytury z powodu nieudokumentowania wymaganych 15 lat pracy w szczególnych warunkach nie zaliczając do okresu pracy w warunkach szczególnych okresu pracy od 1 lutego 1977r. do 28 lutego 1998r. w (...) Przedsiębiorstwie (...). Organ rentowy wskazał ponadto, iż jedynym organem uprawnionym do wystawienia świadectwa pracy w warunkach szczególnych jest zakład pracy, który dokonuje tego w oparciu o posiadaną dokumentację pracownika, zaś archiwum, jak i żaden inny urząd ani organ nie są upoważnione do wystawiania świadectw pracy w warunkach szczególnych. W odwołaniu od decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany i przyznania spornego świadczenia. Podniósł, że w wyżej wskazanym okresie spornym pracował w warunkach szczególnych na stanowisku mechanika samochodowego, co należy zakwalifikować do pracy wymienionej w wykazie A, dziale XIV, poz. 16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. Wniósł o przesłuchanie wskazanych świadków, na potwierdzenie rodzaju wykonywanej pracy w ww. okresie. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Rozpoznając odwołanie Sąd Okręgowy w Gliwicach poczynił następujące ustalenia: Ubezpieczony ukończył 60 lat życia w dniu (...) na dzień 1 stycznia 1999r. legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze powyżej 25 lat, przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego, jednak w dniu 14 stycznia 2016 złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku OFE na dochody budżetu państwa. Pozostaje nadal w stosunku pracy. Ubezpieczony przedłożył dwa świadectwa pracy w warunkach szczególnych – z dnia 1 września 1997 r. oraz z dnia 28 lutego 1998 r. - wydane przez Zakład Usług (...) w G. dokumentujące jego pracę w (...) Przedsiębiorstwie (...) w G.. Pierwsze za okres od 1 lutego 1977 r. do 31 sierpnia 1997 r. na stanowisku: mechanik samochodowy, w tym – w okresie od 18 stycznia 1985 r. do 31 sierpnia 1997 r. – także na stanowisku brygadzisty w zakresie napraw sprzętu budowlanego. Drugie za okres od 1 września 1997 r. do 28 lutego 1998 r. na stanowisku mechanika samochodowego.Zaświadczenie to wydane zostało na podstawie akt osobowych i oświadczenie dyrektora naczelnego (...) i jej likwidatora C. P. z dn. 20.05.2015r. (...) Przedsiębiorstwo (...) zajmowało się realizacją różnego rodzaju robót budownictwa ogólnego oraz przemysłowego, w tym dla przemysłu węglowego. Dyrektorem naczelnym przedsiębiorstwa był od 1978 r C. P. –który był następnie likwidatorem zakładu. Odwołujący, z zawodu mechanik samochodowy, został zatrudniony w ww. przedsiębiorstwie w roku
3. W związku z wyuczonym zawodem wykonywał pracę mechanika samochodowego w bazie samochodowej. Była to praca w kanale remontowym. Zepsuty sprzęt był przez pracowników zakładu wprowadzany do kanału remontowego, gdzie ubezpieczony przejmował go i naprawiał. Ubezpieczony trudnił się naprawią zespołów napędowych, silników, układów hamulcowych, skrzyń biegów, dźwigów, koparko-spycharek, sprzętu ciężkiego. Odwołujący wykonywał tę pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, przez całe dniówki, często pracował po godzinach – w wymiarze 12-16 godzin. Od roku 1985 ubezpieczonemu została dodatkowo powierzona funkcja brygadzisty w zakresie naprawy sprzętu budowlanego. Funkcję tę spełniał do roku
4. Polegała na tym, że za wyjątkiem swoich stałych zadań wyżej opisanych pełnił także funkcje nadzorcze względem innych pracowników. Pełnienie funkcji brygadzisty nie miało wpływu na charakter ani wymiar wykonywanej przez niego pracy. W późniejszym okresie baza samochodowa została przeniesiona, co również pozostało bez wpływu na charakter pracy wykonywanej przed odwołującego. Odwołujący nigdy nie był delegowany do pracy w administracji zakładu ani do innego rodzaju prac, stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał prace wyżej opisane. Z tytułu pracy w warsztacie, wiążącej się z przebywaniem przy smarach, olejach, pracownicy otrzymywali dodatki za pracę w warunkach szkodliwych oraz ciepłe posiłki regeneracyjne zimą. W późniejszym czasie przedsiębiorstwo zostało objęte likwidacją. Pracownikom wydawano świadectwa pracy w warunkach szczególnych, jednakże odwołujący nie zgłosił wówczas wniosku o jego wydanie. W związku z tym, celem uzyskania potwierdzenia charakteru jego pracy odwołujący zwrócił się do Zakładu Usług (...) w G., który wydał wyżej opisane dokumenty. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, akt osobowych ubezpieczonego, w tym akt płacowych -w szczególności oświadczenie likwidatora z dn. 20.05.2015r. (koperta - k. 42), wniosku ubezpieczonego do OFE oraz pisma odnośnie informacji o środkach znajdujących się na rachunku w OFE ubezpieczonego (k.16-17), zeznań świadków: A. M., R. J.