VI Gz 123/16

Sygn. akt VI Gz 123/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym : Przewodniczący: SSO Zbigniew Krepski (spr.) Sędziowie: SO Małgorzata Bartczak-Sobierajska, SO Joanna Rusińska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2016 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Ł. A. przeciwko E. W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 25 maja 2016 r., syn. akt V GNc 392/16 postanawia : 1) oddalić zażalenie, 2) zasądzić od pozwanego na rzecz powoda kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego Małgorzata Bartczak-Sobierajska Zbigniew Krepski Joanna Rusińska UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 maja 2016 r. Sąd Rejonowy w Toruniu odrzucił jako spóźniony sprzeciw pozwanej od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 6 kwietnia 2016 r. na podstawie art. 504 § 1 k.p.c. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, iż wobec doręczenia pozwanej odpisu nakazu zapłaty w dniu 7 kwietnia 2016 r. ustawowy termin do wniesienia sprzeciwu od tego orzeczenia upływał w dniu 21 kwietnia 2016 r.; tymczasem wniosła ona przedmiotowy sprzeciw w dniu 22 kwietnia 2016 r., a więc po terminie (k.32). W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwana wniosła o jego uchylenie i zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 138 § 1 k.p.c. przez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że w sprawie doszło do doręczenia pisma dorosłemu domownikowi oraz naruszenie art. 502 § 1 k.p.c. z związku z art. 504 § 1 k.p.c. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że zaistniały przesłanki do odrzucenia sprzeciwu od nakazu zapłaty z uwagi na upływ terminu, podczas gdy do upływu terminu nie doszło (k.36-38). Powód w odpowiedzi na zażalenie pozwanej wniósł o jego oddalenie i o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego (k.46-48). Sąd Okręgowy zważył co następuje : Zażalenie pozwanej – jako bezzasadne - podlegało oddaleniu z mocy art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. W sprawie brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że pozwana w terminie określony w art. 502 § 1 k.p.c. w związku z art. 138 § 1 k.p.c. wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty, co w świetle art. 504 § 1 k.p.c. wyklucza możliwość uwzględnienie jej zażalenia. Należy podkreślić, iż pozwana nie zdołała wykazać, iż mimo potwierdzenia odbioru odpisu spornego nakazu zapłaty w dniu 7 kwietnia 2016 r. przez, jak to wynika z potwierdzenia odbioru, upoważnionego pracownika J. K., osoba ta nie była upoważniona do odbioru adresowanych do niej przesyłek w lokalu będącym głównym miejscem wykonywania przez pozwaną działalności gospodarczej. Uszło uwadze pozwanej, iż J. K. przekazała jej odebraną przesyłkę w dniu 8 kwietnia 2016 r., a zatem pozwana miała wystarczająco dużo czasu na terminowe wniesienie sprzeciwu od nakazu zapłaty. Reasumując, z tych względów zażalenie pozwanej podlegało oddaleniu; orzeczono zatem jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zasądzając od pozwanej na rzecz powoda koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym w minimalnej wysokości 120,00 zł przewidzianej taksa radcowską. Orzeczono więc jak w pkt 2 sentencji postanowienia. Małgorzata Bartczak-Sobierajska Zbigniew Krepski Joanna Rusińska Z. - (...) 1) (...) 2) (...) - (...) - (...) 3) (...) T. (...)