na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 27 marca 2013 roku sygn. akt II K 116/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: 1. eliminuje z opisu czynu przypisanego oskarżonemu sformułowanie „będąc wcześniej prawomocnie skazany przez Sąd Rejonowy w Zabrzu za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości w sprawie sygn. akt VII K 1609/07”, czyn oskarżonego kwalifikuje jako przestępstwo z art.
i za to na podstawie art.
wymierza mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 27 marca 2013r. w sprawie sygn. akt II K 116/13 orzekł, co następuje: I. uznał oskarżonego Ł. B. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, stanowiącego przestępstwo z art.
i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 42 § 2 k.k. i art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego Ł. B. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat; III. na podstawie art. 49 § 2 k.k. zasądził od oskarżonego Ł. B. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej kwotę 50 złotych tytułem świadczenia pieniężnego; IV. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego Ł. B. od ponoszenia kosztów sądowych w całości. Powyższy wyrok zaskarżył w całości na korzyść oskarżonego jego obrońca zarzucając: - rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 366 § 1 k.p.k. poprzez zaniechanie przez Sąd I instancji wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, związanych z wcześniejszą karalnością oskarżonego, co doprowadziło do wadliwej kwalifikacji prawnej czynu; - rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art.
poprzez błędne jego zastosowanie, wynikające z przyjęcia, iż oskarżony czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karany za czyn podobny wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu, podczas, gdy nastąpiło zatarcie skazania co do tego czynu; - rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. 53 § 2 k.k. poprzez uwzględnienie jako okoliczność obciążającą uprzednią karalność oskarżonego, podczas, gdy nastąpiło zatarcie skazania co do tego czynu. Z ostrożności procesowej na podstawie art. 438 § 4 k.p.k. wyrokowi temu zarzucił: - rażącą surowość orzeczonej wobec oskarżonego kary, a to 3 miesięcy pozbawienia wolności – bez warunkowego zawieszenia jej wykonania i wnosił o : - zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z opisu czynu sformułowania „będąc wcześniej prawomocnie skazany przez Sąd Rejonowy w Zabrzu za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości w sprawie sygn. akt VII K 1609/07”, wyeliminowanie z podstawy skazania art.
i wskazanie jako podstawy wymiaru kary art.
i na podstawie tego przepisu wymierzenie oskarżonemu kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania ewentualnie o : - uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji ewentualnie o: - zmianę zaskarżonego wyroku poprzez złagodzenie kary i wymierzenie jej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie, a podniesiony w niej zarzut obrazy art. 366 § 1 k.p.k. okazał się zasadny, co w konsekwencji doprowadziło do stwierdzenia błędu w ustaleniach faktycznych, mającego istotny wpływ na treść wyroku. Słusznie podnosi apelujący, iż materiał dowodowy zebrany w niniejszej sprawie, a dotyczący kwestii ewentualnego zatarcia skazania przed Sądem Rejonowym w Zabrzu, budził wątpliwości i był niewystarczający do poczynienia kategorycznych ustaleń. Trafnie obrońca oskarżonego podnosił, iż koniecznym było przeprowadzenie dowodu z akt głównych i wykonawczych Sądu Rejonowego w Zabrzu sygn. VII K 1609/07, co winno nastąpić z urzędu w trybie art. 366 § 1 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. Stwierdzenie powyższego uchybienia, co do zasady winno skutkować uchyleniem wyroku do ponownego rozpoznania, albowiem Sąd Odwoławczy nie prowadzi postępowania, co do istoty sprawy (art. 452 § 1 k.p.k.), niemniej jednak dla przyśpieszenia postępowania w celu naprawienia powyższego błędu Sąd Okręgowy w trybie art. 452 § 2 k.p.k. uznał za dopuszczalne uzupełnienie postępowania dowodowego w niezbędnym zakresie. W oparciu o akta sprawy sygn. VII K 1609/07 Sądu Rejonowego w Zabrzu i dołączone do nich akta dozoru D 775/08 Sąd Okręgowy ustalił, iż Ł. B. skazany tamtym wyrokiem wykonał wszystkie nałożone na niego obowiązki, a mianowicie w dniu 13.07.2012 r. zapłacił grzywnę (k. 71 i k. 79v akt VII K 1609/07 SR w Zabrzu) oraz w dniu 12.03.2009 r. zapłacił świadczenie pieniężne w kwocie 300 złotych (k. 12 akt D 775/08). Upłynął okres orzeczonego środka karnego w dniu 24 listopada 2011 r. Jednocześnie wobec upływu okresu próby i 6 miesięcznego okresu po jego zakończeniu, który nastąpił w dniu 28 września 2011 r. skazanie przedmiotowym wyrokiem uległo zatarciu z mocy prawa (art. 76 § 1 i 2 k.k.). Tak, więc zarówno w dacie czynu, jak i co istotniejsze w dacie wyrokowania oskarżony nie był uprzednio karany za przestępstwo wymienione w art.
Koniecznym, więc stało się wyeliminowanie z opisu czynu sformułowania dotyczącego uprzedniej karalności oskarżonego i zakwalifikowanie czynu z art.
Konsekwencją było orzeczenie nowej, łagodniejszej kary pozbawienia wolności i jej warunkowe zawieszenie wykonania na okres próby 3 lat. Oczywistym, bowiem jest, że w sytuacji odmiennej kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego istnieją pełne podstawy do uznania wystąpienia przesłanek z art. 69 § 1 i 2 k.k. Dla wzmocnienia faktycznej dolegliwości represji zasadne było orzeczenie grzywny w oparciu o art. 71 § 1 k.k. w ilości 30 stawek dziennych przy ustaleniu jednej stawki w minimalnej kwocie 10 złotych. W pozostałym zakresie brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 456 k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 i 2 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku. /SSO Krzysztof Sajtyna/
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.