II Cz 418/16

Sygn. akt II Cz 418/16 POSTANOWIENIE K., dnia 1 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt Sędziowie: S.S.O. Barbara Mokras – spr. S.S.O. Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. przeciwko dłużniczce D. W. o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy wierzyciela na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 19 maja 2016 r. sygn. akt I Co 1241/16 postanawia: I. Zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nadać mu następujące brzmienie: „

1. nadać klauzulę wykonalności tytułowi egzekucyjnemu wydanemu przez Sąd Rejonowy w Kaliszu Wydział I Cywilny w sprawie o sygnaturze akt I Nc 2358/15 z dnia 27 maja 2015 r. na rzecz nowego wierzyciela (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S.;
2. nie obciążać dłużniczki kosztami postępowania klauzulowego.”, II. nie obciążać dłużniczki kosztami postępowania zażaleniowego. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 418/16 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 maja 2016 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy wierzyciela nakazowi zapłaty Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 27 maja 2015 r., wydanemu w sprawie o sygnaturze akt I Nc 2358/
3. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek podlegał oddaleniu albowiem w ocenie Sądu I instancji wnioskodawca nie wykazał skuteczności przeniesienia wierzytelności gdyż z uwagi na brak połączenia kserokopii dokumentów z kserokopią notarialnego poświadczenia zgodności wyciągu z oryginałem umowy niemożliwym jest stwierdzenie w sposób nie budzący wątpliwości, które poświadczenie dotyczy jakiego dokumentu. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożył wierzyciel zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 788 § l k.p.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie, a w konsekwencji odmowę nadania klauzuli wykonalności z przejściem uprawnień mimo spełnienia przesłanek opisanych w tym przepisie. W oparciu o ten zarzut skarżący wniósł o zmianę postanowienia przez uwzględnienie wniosku o nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności z przejściem uprawnień i zasądzenie kosztów postępowania klauzulowego i zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 788 § l k.p.c., jeżeli uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu przeszły na inną osobę, sąd nada klauzulę wykonalności na rzecz lub przeciwko tej osobie, gdy przejście to będzie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym. Analizując zarzuty zażalenia oraz argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podzielić należy twierdzenia skarżącego, że notariusz w poświadczeniu własnoręczności podpisów wskazał, iż dotyczy ono „umowy przelewu wierzytelności z dnia 22 grudnia 2015 r.” a na kolejnym z dokumentów, iż dotyczy „umowy dotyczącej obsługi wierzytelności 26D w odniesieniu do funduszu 26 z dnia 22 grudnia 2014 r.”. W ocenie Sądu Okręgowego w sposób wystarczający zatem zindywidualizowano umowy, których poświadczenia podpisów dokonali notariusze. Nie sposób podzielić również twierdzenia, że istnieje ryzyko, że w tym samym dniu różne podmioty zawierały umowy przelewu wierzytelności, z których następnie sporządzane były wyciągi, skoro w poświadczeniu podpisów każdorazowo oprócz daty zawartych umów wskazano również „tytuł” przedmiotowych umów. Ponadto, jak się wydaje, uwadze Sądu Rejonowego umknęło, iż kolejne strony wyciągów, poświadczonych z resztą za zgodność z oryginałem przez profesjonalnego pełnomocnika, zawierają numerację kart, co również uwiarygodnia twierdzenia wnioskodawcy, iż notarialne poświadczenia podpisów dotyczą konkretnych, przedłożonych wraz z nimi umów. Na marginesie zauważenia wymaga, że za nie stosowaniem zasad nadmiernego formalizmu procesowego w analogicznych sprawach opowiedział się również Sąd Najwyższy w uchwale z 13 maja 2015 r. sygn. akt III CZP 15/15 (publ. Biuletyn SN rok 2015, Nr 5). Ubocznie zauważyć także należy, że w razie powzięcia wątpliwości przez Sąd Rejonowy co do autentyczności, czy też zupełności przedłożonych dokumentów przedwczesnym wydaje się oddalenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności, bez jakiegokolwiek wezwania wnioskodawcy o wyjaśnienie, bądź przedłożenie czytelnej dla Sądu wersji załączonych do wniosku dokumentów. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 386 § l k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzec jak w punkcie I. sentencji. W myśl generalnej zasady cesja wierzytelności dokonana na podstawie art. 509 k.c. nie powoduje zmiany zobowiązania a co istotne nie może pogorszyć sytuacji dłużnika. Dłużnik dalej ma zatem obowiązek świadczenia tylko tego, do czego był zobowiązany w stosunku do zbywcy (H. Ciepła (w:) Komentarz do kodeksu cywilnego, wyd. Lexis Nexis s. 587; B. Łubkowski (w:) Kodeks cywilny – komentarz, t. II, Warszawa 1972, s. 1220). Z tej przyczyny w ocenie Sądu Okręgowego nie ma podstaw do obciążania dłużniczki kosztami kolejnego postępowania klauzulowego. Tym samym zdaniem Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie z uwagi na zbycie wierzytelności oraz fakt, że dłużniczka zobowiązana została już do poniesienia kosztów postępowania klauzulowego (postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 września 2015 r. wydane w sprawie (...)) o kosztach sądowych zarówno postępowania I, jak i II instancyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski