VI U 183/16

Sygnatura akt VI U 183/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2016 roku Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Tomasz Korzeń Protokolant st. sekr. sądowy Anna Kopala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2016 roku sprawy z odwołania R. S. od decyzji z dnia 19 lutego 2016 roku znak (...) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. o wysokość emerytury zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w G. z dnia 19 lutego 2016 roku znak (...) w ten sposób, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury R. S. wynosi 62,59% - od 1 stycznia 2016 roku. SSO Tomasz Korzeń VI U 183/16 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. W.. decyzją z dnia 19.02.2016r. odmówił R. S. przeliczenia emerytury. Ubezpieczony wniósł o zmianę decyzji i przeliczenie emerytury na podstawie złożonych kart wynagrodzeń za lata 1971-1972 potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez (...) Archiwum Sp. z o.o. w Z.. Dowody te zostały przekazane przez organ władny do archiwizowania dokumentów i są w pełni wiarygodne. Braki, które podnosi ZUS w swojej decyzji, nie powinny stanowić podstawy odmowy przeliczenia, albowiem upłynęło już 45 lat i brak jest możliwości dochodzenia jakichkolwiek możliwości sprostowania błędów od byłego pracodawcy tj. Spółdzielni (...). Organ rentowy : wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił co następuje: Od 12.07.2008r. R. S. pobiera emeryturę. Ostatnio do wyliczenia emerytury przyjmowano za okres 1960-21.05.1973 minimalne wynagrodzenie, a za pozostałe lata wynagrodzenia zgodnie z zaświadczeniami. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia wynosił 57,42%, ustalony z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia. Przyjęte przez pozwanego podstawy wymiaru składek wynosiły w latach: 1959 - (...); 1960 -(...); 1961 - (...) 1962 -(...); 1963 - (...); 1964 - (...) 1965 -(...); 1966 -(...); 1967 - (...); 1968 - (...); 1969 - (...); 1970 - (...); 1971 - (...); 1972 - (...); 1973 - (...)zł; 1974 - (...) 1975 - (...); 1976 - (...) 1977 - (...); 1978 - (...)1979 - (...); 1980 - (...) zł; 1981 - (...) zł; 1982 - (...) zł; 1991 - (...) zł; 1992 - (...) zł; 1993 -(...)zł; 1994 - (...)zł; 1995 - (...),2 zł; 1996 - (...),9 zł; 1997 - (...) zł; 1998 - (...) zł; 2002 - (...)zł; 2003 - (...)zł; 2004 -(...) zł; 2005 - (...) zł; 2006 - (...) zł. Kolejny wniosek o przeliczenie świadczenia wraz z dokumentacją płacową za okres 1971-1972 wpłynął w dniu 14.01.2016r. W latach 1968-1973 wnioskodawca pracowała Spółdzielni (...). Za lata 1971 - 1973 zachowały się karty wynagrodzeń. Podstawy wymiaru składek wyniosły w: 1971 r. - (...) zł, 1972 r. - (...) zł. Najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury wynosi 62,59 % - z lat 1962-64,1967,1971-79, 1992-

1. dowód: decyzja k.105-108, 161, 169a.e. obliczenia pozwanego k. 164, 159-161 a.e karty wynagrodzeń k. 16 zeznania wnioskodawcy k. 19 Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2015.748; dalej jako ustawa) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, od podstawy wymiaru ustalonej w myśl art. 15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego: 1) z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia, 2) z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniem art. 176, 3) z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty, - a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego. Zgodnie z art. 15 ustawy podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176 (ust.1), w celu ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty: 1) oblicza się sumę kwot podstaw wymiaru składek i kwot, o których mowa w ust. 3, w okresie każdego roku z wybranych przez zainteresowanego lat kalendarzowych; 2) oblicza się stosunek każdej z tych sum kwot do rocznej kwoty przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonej za dany rok kalendarzowy, wyrażając go w procentach, z zaokrągleniem do setnych części procentu; 3) oblicza się średnią arytmetyczną tych procentów, która, z zastrzeżeniem ust. 5, stanowi wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury lub renty, oraz 4) mnoży się przez ten wskaźnik kwotę bazową, o której mowa w art. 19 (ust.4). Spór w sprawie dotyczył wysokości podstaw wymiaru składek od wynagrodzeń ubezpieczonego, uzyskanych w latach 1971-
2. Zachowane karty wynagrodzeń sąd uznał za dotyczące lat 1971-
3. Dokumenty te zachowały sie dokumentacji archiwalnej zakładu. Jak wskazuje karta z lat 1972-3 prowadzone były one chronologicznie (2 kolejne lata na jednej karcie). Tym samym karta bez daty musi dotyczyć roku
4. Przyjecie odmiennego założenia powodować musiałoby koniecznej uznania, iż dotyczyła któregoś z lat wcześniejszych, albowiem ubezpieczony pracował w zakładzie (...) do 1972 r. (wpis z 1973 dotyczy premii kwartalnej wypłaconej w 1973 za 1972). Tym samym też wskaźnik musiałby być wyższy, wobec stałego wzrostu przeciętnych wynagrodzeń. Wobec powyższego sąd uznał powyższe dokumenty za wiarygodne i dotyczące lat 1971 i
5. Najkorzystniejszy wskaźnik wysokości kapitału początkowego wynosi 62,59 % z 20 najkorzystniejszych lat. Szczegółowy sposób dokonania wyliczeń przedstawia poniższa tabela, w której kolumny oznaczają:
6. rok,
7. przeciętne wynagrodzenie roczne w złotych w roku z kolumny 1;
8. sumę kwot podstaw wymiaru składek i kwot w złotych, o których mowa w art. 15 ust. 3 ustawy w roku z kolumny 1;
9. stosunek każdej sumy kwot z kolumny 3 do rocznej kwoty przeciętnego wynagrodzenia, ogłoszonej za dany rok kalendarzowy, w procentach, z zaokrągleniem do setnych części procentu. 1 2 3 4 1959 (...) (...) 8,33% 1960 (...) (...) 38,46% 1961 (...) (...) 39,49% 1962 (...) (...) 41,67% 1963 (...) (...) 41,83% 1964 (...) (...) 41,30% 1965 (...) (...) 40,17% 1966 (...) (...) 40,93% 1967 (...) (...) 42,16% 1968 (...) (...) 40,36% 1969 (...) (...) 39,10% 1970 (...) (...) 38,59% 1971 (...) (...) 86,88% 1972 (...) (...) 99,95% 1973 (...) (...) (...) 84,92% 1974 (...) (...) 91,53% 1975 (...) (...) 82,32% 1976 (...) (...) 82,68% 1977 (...) (...) 53,04% 1978 (...) (...) 92,17% 1979 (...) (...) 53,19% 1980 (...) (...) 7,48% 1981 (...) (...) 31,21% 1982 (...) (...) 34,39% 1983 (...) 0 0,00% 1984 (...) 0 0,00% 1985 (...) 0 0,00% 1986 (...) 0 0,00% 1987 (...) 0 0,00% 1988 (...) 0 0,00% 1989 (...) 0 0,00% 1990 (...) 0 0,00% 1991 (...) (...) 19,41% 1992 (...) (...) 50,01% 1993 (...) (...) 42,92% 1994 (...) (...) 56,17% 1995 (...),44 (...) (...) 55,00% 1996 (...) (...) (...) 62,31% 1997 (...),16 (...) (...) 44,38% 1998 (...),88 (...),(...) 47,46% 1999 (...),88 0 0,00% 2000 (...),72 0 0,00% 2001 (...),2 0 0,00% 2002 (...),52 (...) 0,21% 2003 (...),64 (...) (...) 19,48% 2004 (...),84 (...) 25,49% 2005 (...),48 (...) 17,83% 2006 (...),76 (...) 16,64% Wobec powyższego zaskarżona decyzję należało zmienić (art. 477 14 § 2 KPC), ustalając prawidłowy wskaźnik wysokości podstaw wymiaru emerytury. SSO Tomasz Korzeń