Sygn. akt III AUa 1103/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 czerwca 2016 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący - Sędzia SA

§ 1k.p.c.

Sąd Okręgowy oddalił odwołanie. Od tego wyroku apelację wniósł wnioskodawca zaskarżając wyrok w całości. Wyrokowi zarzucał błędne ustalenia faktyczne polegające na stwierdzeniu, że odwołujący jest zdolny do pracy, naruszenie prawa procesowego tj. art. 233 § 1 k.p.c. poprzez uznanie za wiarygodne wyników badania z dnia

1. 06 2015 roku. Wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i ustalenie niezdolności do pracy i przyznanie mu prawa do renty, oraz o dopuszczenie dowodu z opinii innej komisji, precyzując ten wniosek na rozprawie apelacyjnej, gdzie domagał się dopuszczenia dowodu z opinii biegłych w tym biegłego neurochirurga. Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że Sąd Okręgowy dokonał ustaleń w oparciu o opinię biegłych w tym biegłego neurologa, który stwierdził, u wnioskodawcy schorzenia kręgosłupa - zmiany zwyrodnieniowe i zwyrodnieniowo – dyskopatyczne w odcinku szyjnym oraz lędźwiowo – krzyżowym. Pomimo, że taki stan zdrowia w przeszłości był powodem niezdolności wnioskodawcy do pracy, zdaniem biegłego nie stanowi obecnie przeciwwskazania do wykonywania pracy, mimo że biegły odnotował przewlekły zespół bólowo – korzeniowy oraz aktywny zespół korzeniowy. Ocena dokonana przez biegłego pomija całkowicie fakt, że wnioskodawca nieprzerwanie od 1 maja 1996 roku (a więc prawie 20 lat) pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy z powodu stwierdzonych zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa. Warto też przypomnieć , że lekarz orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 16 lutego 2015 roku rozpoznał u wnioskodawcy min.: zespół bólowy korzeniowy odcinka C i L-S kręgosłupa na tle dyskopatii i zmian zwyrodnieniowych, stwierdzając, że wymieniony jest nadal częściowo niezdolny do pracy, Wskazał, iż celowe jest w stosunku do wnioskodawcy przeprowadzenie rehabilitacji leczniczej w zakresie narządu ruchu systemie ambulatoryjnym. Z tych względów Sąd Apelacyjny uzupełnił postępowanie dowodowe przez przeprowadzenie dowodu z łącznej opinii biegłych sądowych lekarzy specjalistów neurologa oraz neurochirurga w celu ustalenia, czy wnioskodawca po dniu 1 marca 2014 roku odzyskał zdolność do pracy i na czym polegała poprawa stanu zdrowia, czy też schorzenia te nadal ograniczają zdolność do wykonywania pracy. Biegli neurolog M. D. oraz neurochirurg J. O. stwierdzili u wnioskodawcy chorobę zwyrodnieniowa kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatią, wielopoziomowe protuzje krążkowe oraz przepuklinę krążkową ze stenozą kanału kręgowego i kompresją rdzenia kręgowego, przepuklinę krążkową L4 L5- i L5- S1 z kompresją lewych korzeni, przewlekły zespół korzeniowy kręgosłupa szyjnego z nawracającym lewostronnym zespołem korzeniowym C6-C7 oraz L5 S1, i uznali wnioskodawcę nadal okresowo nieprzerwanie niezdolnego do pracy od 1 marca 2015 do 28 lutego 2018 roku. W uzasadnieniu opinii biegli wskazali, że wnioskodawca jest z zawodu mechanikiem pojazdów samochodowych. Jak wynika z dokumentacji medycznej od 1995 roku pozostaje pod opieką poradni neurologicznej , był konsultowany neurochirurgicznie, jest leczony z powodu przewlekłego zespołu bólowego kręgosłupa, podaje projekcję bólu do kończyn lewych. Podczas badania wnioskodawca przedstawił aktualne wyniki obrazowania (...) kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo krzyżowego. Przeprowadzone badanie neurologiczne z oceną neurochirurgiczną potwierdziło obecność cech drażnienia lewych korzeni nerwowych odcinka szyjnego i L-S. Stenoza kanału kręgowego na wysokości C5 C6 jest wskazaniem do leczenia operacyjnego. Biegli zaznaczyli, że zarówno lekarz orzecznik jak i komisja lekarska znajdowali u wnioskodawcy następstwa choroby zwyrodnieniowej, (lekarz orzecznik w dniu 16.02.2015 roku uznał opiniowanego za nadal częściowo niezdolnego do pracy) komisja zaś nad wyraz ogólnie określiła profilaktyczne przeciwskazania do pracy jako ograniczenie do prac wymagających przeciążeń kręgosłupa. Obecne badanie w potwierdza obecność następstw choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa z upośledzeniem funkcji statyczno – motorycznych i układu nerwowego. Wyniki (...) kręgosłupa oraz badania w pełni obiektywizują zgłaszane dolegliwości. Potwierdzona badaniem (...) rozpoczynająca się mielopatia szyjna (uszkodzenie rdzenia kręgowego) praktycznie pozbawia wnioskodawcę możliwości świadczenia pracy fizycznej. Do tej opinii pełnomocnik organu rentowego zgłosił zastrzeżenia przedstawiając stanowisko przewodniczącej komisji lekarskich ZUS polemizujące z ustaleniami biegłych wskazujące, że lekarze ZUZ nie mieli wiedzy co do wykonanych obrazowych (...) kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego. Pełnomocnik organu zgłosił wniosek o pominięcie w/w opinii z uwagi na fakt , że wydana została z uwzględnieniem nowych okoliczności tj. badań obrazowych (...) z dnia
3. 2015 i z dnia 26 02 2016 roku , oraz stosownie do przepisów art.

par 4 i art.

a k.p.c. wniósł o uchylenie wyroku oraz decyzji ZUS i przekazanie sprawy do rozpoznania organowi rentowemu. W świetle zasad logiki, doświadczenia życiowego, a także obowiązujących przepisów prawa, Sąd Apelacyjny podzielił w całości opinię biegłych specjalistów, neurologa M. D. oraz neurochirurga J. O.. Biegli wskazali w opinii, konkretne i merytoryczne argumenty na poparcie wywiedzionych wniosków, które wyprowadzili po przeprowadzeniu badania jak i wnikliwej analizie zebranej dokumentacji medycznej. Obiektywny walor tej opinii wynika przed wszystkim z analizy stanu zdrowia poczynionego przez biegłych sądowych posiadających odpowiednie i wysokie kwalifikacje umożliwiające dokonanie właściwej oceny zdrowia wnioskodawcy , a co więcej, z zachowaniem kryteriów orzekania o niezdolności do pracy, które to pojęcia określone zostały w obowiązujących przepisach prawa. Zaznaczyć też należy, że biegli wydający opinię w postepowaniu apelacyjnym dysponowali dodatkowym materiałem dowodowym (dokumentacją medyczną - wynikami badań), i niewątpliwie mieli pełny obraz do oceny spornej okoliczności dotyczącej niezdolności do pracy. Nie zasługuje na uwzględnienie wniosek o uchylenie wyroku oraz decyzji ZUS i przekazanie sprawy do rozpoznania organowi rentowemu. Istotnie wywołana opinia w toku postępowania apelacyjnego uwzględniała badania obrazowe (...) z dnia 27.10.2015 i z dnia 26.02.2016 roku. Specyfika jednakże tych badań, polega na opisie i ocenie schorzeń wnioskodawcy, które co oczywiste istniały na długo przed wykonaniem stosownych badań. Podkreślenia wymaga fakt, że z podzielonej przez Sąd Apelacyjny opinii wyraźnie wynika, że wnioskodawca jest nadal okresowo nieprzerwanie niezdolny do pracy od 1 marca 2015 do 28 lutego 2018 roku . W niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom organu rentowego nie zaszła więc nowa okoliczność, mogąca mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Organ rentowy, już na etapie postępowania rentowego dysponował wszelkimi danymi, niezbędnymi do prawidłowego ustalenia stanu klinicznego ubezpieczonego i wydania odpowiedniej decyzji. Nowa okoliczność w rozumieniu art.

§ 4k.p.c.

to tego rodzaju zdarzenia prawne, które choć powstałe po wniesieniu odwołania, mają znaczenie dla oceny stanu zdrowia do dnia decyzji. Jako przykłady wskazuje się schorzenia wykazane przez ubezpieczonego dopiero po wniesieniu odwołania do sądu albo ujawnione na podstawie badań lekarskich w trakcie postępowania sądowego i których nie oceniał ani lekarz orzecznik, ani komisja lekarska organu rentowego. Przepis art.

§ 4

k.p.c., na który powołuje się skarżący, zobowiązuje sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania nie w każdej sytuacji, kiedy ubezpieczony przedstawia nowe, nieznane wcześniej lekarzowi orzecznikowi czy komisji lekarskiej dokumenty medyczne, ale tylko wtedy gdy w jego ocenie mogą one stanowić o odmiennej ocenie stanu jego zdrowia. Przy czym ocena tych dowodów jako istotnych dla stwierdzenia niezdolności do pracy lub jej braku, dokonywana jest na podstawie reguł wynikających z art. 233 § 1 k.p.c. (tak: SN w wyroku z dnia 26 marca 2013 r. II UK 202/12 LEX 1619066). Jasno więc z powyższego wynika, że przedstawione w postępowaniu apelacyjnym wyniki badań obrazowały jedynie schorzenia istniejące już dużo wcześniej co znajduje potwierdzenie w opinii biegłych . Należy przy tym zaznaczyć, że schorzenia te stanowiły przedmiot oceny lekarzy ZUS już na etapie postępowania przed organem rentowym, a więc niezasadne jest twierdzenie, że zaistniała nowa okoliczność w rozumieniu art.

§ 4k.p.c.

Opierając się na opinii biegłych wydanej w postępowaniu apelacyjnym należy zatem stwierdzić, że stan zdrowia wnioskodawcy mimo długiego leczenia i rehabilitacji nie uległ poprawie w stopniu umożliwiającym mu powrót do normalnej pracy zarobkowej. Do dnia 28 lutego 2014 roku wnioskodawca był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy i jak uznali biegli po tej dacie nie odzyskał zdolności do pracy a zatem nadal spełnia warunki z art.57 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych do ustalenia prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres wskazany przez biegłych do dnia 28 lutego 2018 roku. Z tych względów i na mocy powołanego przepisu oraz art.386 § 1 KPC Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach uzasadnia przepis art.98 § 1 KPC.