Sygn. akt XVII AmA 130/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów W następującym składzie: Przewodniczący: SSO W

§ 10ust.

5 (bądź w § 11 ust. 5)” (k. 21-22, 27-28, 31-34, 39-40, 43-46, 49-52, 55-56, 61-62 akt adm.); We wszystkich umowach zawartych w oparciu o opracowane wzory umów, których przedmiotem jest zbiorowe zaopatrzenie w wodę, bez względu na to czy przyłącze wodociągowej jest położone w granicach nieruchomości Usługobiorcy Spółka zamieściła postanowienia o treści: - w § 9 ust. 2 „W przypadku wystąpienia awarii na przyłączu wodociągowym przed wodomierzem na odcinku nie będącym własnością Usługodawcy, Usługobiorca ma obowiązek zapewnić Usługodawcy dostęp do nieruchomości, celem wstrzymania dostawy wody. Usługobiorca zobowiązany jest do usunięcia awarii w ciągu 24 godzin od jej wystąpienia. W przypadku nie usunięcia awarii w powyższym terminie, Usługobiorca upoważnia Usługodawcę do wejścia na teren nieruchomości i usunięcia awarii na koszt Usługobiorcy.(k. 25-26, 37-38, 41-42, 59-60, 62-63 akt adm.)”; - w § 10 ust. 5 „Usługobiorca zobowiązany jest do natychmiastowego powiadomienia Usługodawcy o stwierdzeniu zerwania plomby wodomierza głównego, jego osłon, uszkodzenia wodomierza, jego przemieszczenia lub zaborze. W przypadku zaboru wodomierza lub naruszenia plomb w zestawie wodomierzowym zawinionego przez Usługobiorcę lub wykazania, że uszkodzenie nastąpiło z jego winy, ilość pobranej wody nalicza się jako średnie zużycie wody z 6 miesięcy poprzedzających w/w/ zdarzenie pomnożone przez współczynnik 2, lecz nie mniej niż wskazanie wodomierza „ (k. 25-26, 37-38, 41-42, 59-60, 62-63). - w § 13 ust. 1 „W razie dokonywania przez Usługobiorcę zmian w urządzeniach, przyłączach i instalacjach wodociągowych mających wpływ na wielkość poboru wody lub wskazania jej wielkości bez uzgodnienia z Usługodawcą, Usługodawca ma prawo do ustalenia wysokości

§ 10ust.

5” (k. 25-26, 37-38, 41-42, 59-60, 62-63 akt adm.). We wszystkich umowach zawartych w oparciu o opracowane wzory umów, których przedmiotem jest zbiorowe odprowadzanie ścieków, bez względu na to czy przyłącze kanalizacyjne jest położone w granicach nieruchomości Usługobiorcy Spółka zamieściła postanowienia o treści: - w § 7 ust. 2 bądź w § 9 ust. 2 „Naprawa, remont, usuwanie awarii oraz konserwacja instalacji kanalizacyjnej i przyłączy kanalizacyjnych nie będących własnością Usługodawcy należą do obowiązków usługobiorcy” (k. 23-24, 29-30, 35-36, 47-48, 53-54, 57-58, 64-65 akt adm.); - w § 8 ust. 5 bądź w § 10 ust. 5 „Usługobiorca zobowiązany jest do natychmiastowego powiadomienia Usługodawcy o stwierdzeniu zerwania plomby wodomierza głównego, jego osłon, uszkodzenia wodomierza, jego przemieszczeniu lub zaborze. W przypadku zaboru wodomierza lub naruszenia plomb w zestawie wodomierzowym zawinionego przez Usługobiorcę, lub wykazania, że uszkodzenie nastąpiło z jego winy, ilość pobranej wody nalicza się jako średnie zużycie wody z 6 miesięcy poprzedzających w/w zdarzenie pomnożone przez współczynnik 2, lecz nie mniej niż wskazanie wodomierza” (k. 23-24, 29-30, 35-36, 47-48, 53-54, 57-58, 64-65 akt adm.); - w § 11 ust. 1 bądź w § 13 ust 1 „W razie dokonywania przez Usługobiorcę zmian w urządzeniach, przyłączach i instalacjach wodociągowych i kanalizacyjnych mających wpływ na wielkość odprowadzanych ścieków lub wskazania tej wielkości. Usługodawca ma prawo do ustalenia wysokości

§ 8ust.

5 (bądź w § 10 ust. 5)” (k. 23-24, 29-30, 35-36, 47-48, 53-54, 57-58, 64-65 akt adm.); Kwestie dotyczące przyłączy wodociągowych i kanalizacyjnych we wszystkich umowach zawartych w oparciu o w/w wzorce umów Spółka „uregulowała” poprzez zamieszczenie postanowienia o treści: „Usługobiorca oświadcza, że (…) zostały uregulowane wszystkie sprawy formalno – prawne związane z wykonanymi przyłączami: wodociągowym i kanalizacyjnym.” (k. 21-65). Na obszarze działalności (...) Sp. z o.o. liczba przyłączy wodociągowych na koniec 2010r. wynosiła 18 389, z czego własnością Spółki było 2.654 przyłączy, zaś liczba przyłączy kanalizacyjnych na koniec 2010r. wynosiła 10 446, z czego własnością Spółki było 973 przyłączy (k. 141 akt adm.). W roku 2009r. (...) Sp. z o.o. usunęły 10 awarii na przyłączach wodociągowych przed wodomierzem na odcinku nie będącym własnością Usługodawcy. Z tego tytułu spółka osiągnęła przychód w wysokości 27.876, 97 zł (k. 89 akt adm.). Wszystkie te awarie miały miejsce poza nieruchomością odbiorcy (dowód k. 142). Ponadto (...) Sp. z o.o. 562 razy wykonywały konserwację oraz usuwały awarie instalacji kanalizacyjnej i przyłączy kanalizacyjnych nie będących własnością Usługodawcy, z czego osiągnęły przychód w wysokości 223.453,41 zł (k. 91-107 akt adm.) czynności takie w roku 2009r. 530 razy wykonało Pogotowie (...), co przysporzyło Spółce przychód w wysokości (...) zł (k. 108-124 akt adm.). Spółka oświadczyła, iż „(…) nie jest możliwe wskazanie na jakim odcinku przykanalika miała miejsce awaria” (k. 142 akt adm.). Sąd Okręgowy w Warszawie Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył co następuje: Okoliczność stosowania przez powoda praktyki ograniczającej konkurencję i naruszającej zakaz określony w art. 9 ust. 1 i ust 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów poprzez działanie polegające na narzuceniu uciążliwych i przynoszących nieuzasadnione korzyści warunków umów o zaopatrzenie w wodę oraz umów o odprowadzanie ścieków, o której mowa w pkt 1 sentencji decyzji (...) nie była w odwołaniu kwestionowana i jest bezsporna. Sporna w niniejszej sprawie pozostaje jedynie wysokość nałożonych na powoda w pkt II decyzji kar pieniężnych w kwotach odpowiednio 93.124 zł i

1. 780 zł. Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 106 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu może decyzją nałożyć na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości nie większej niż 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, jeżeli przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie, dopuścił się zakazu określonego w art.
2. Zasadność nałożenia przedmiotowej kary jest fakultatywna i zależy wyłącznie od uznania administracyjnego Prezesa Urzędu. Powinna jednak zostać ustalona z uwzględnieniem przesłanek art. art. 111 ustawy o ochronie (…) tj okresu, stopnia i ewentualnie okoliczności uprzednio stwierdzonego naruszenia przepisów ustawy, a także zgodnie z art. 130 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uwzględnić również okoliczność naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Z akt sprawy wynika, że Prezes UOKiK przy określaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnił w sposób prawidłowy wagę naruszenia, rozmiar skutków stosowanej praktyki ograniczającej konkurencję, jak również ewentualnie wszelkie okoliczności mogące mieć wpływ na złagodzenie czy też obostrzenie kary. Ponadto, wszystkie przesłanki dla każdego z tych punktów zostały szczegółowo wskazane w treści przedmiotowej decyzji. Brak więc zdaniem Sądu podstaw do uznania za zasadne żądania powoda w oparciu o przedstawione przez niego uzasadnienie. Skoro bowiem Prezes UOKiK wykazał stosowanie przez przedsiębiorcę określonej zakazanej przepisami ustawy praktyki, spełniona została przesłanka uprawniająca organ antymonopolowy do nałożenia na powoda kary pieniężnej w granicach określonych w dziale VII Ustawy. Sama wysokość kary nałożonej decyzją również nie budzi wątpliwości Sądu. Należy podkreślić, że kary zostały określone zgodnie z zasadami i w granicach ustawowych, a suma nałożonych kar stanowi jedynie (...) % przychodu powoda uzyskanego w roku poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym brak jest w ocenie Sądu podstaw do uznania, iż określona w decyzji kara pieniężna została określona na poziomie wygórowanym. Podkreślić wypada ponadto, iż przy ustalaniu wymiaru kary Prezes UOKiK zastosował metodologię przedstawioną w obowiązujących od 1 stycznia 2009r. „Wyjaśnieniach w sprawie ustalania wysokości kar pieniężnych za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję”. I tak w pierwszej kolejności należy wskazać, iż Prezes UOKiK prawidłowo zakwalifikował naturę naruszenia (do zagrożonej najniższą kwotą bazową, na podstawie której wymierzana jest kara pieniężna w przedziale powyżej 0,01%, jednak nie więcej niż 0,2% przychodu) kategorii „pozostałe” i ustalił kwotę bazową na poziomie 0,1%. Ponadto, w odniesieniu do pierwszej z kwestionowanych kar, Prezes URE zdecydował się na jej podniesienie o 10 % ( max 80%) z uwagi na faktyczne wprowadzenie naruszenia w życie i osiągnięcie z tego tytułu wymiernej korzyści majątkowej. Następnie dokonał jeszcze jednokrotnego podwyższenia ustalonej w ten sposób kary o 10% (max 100 %) z uwagi na długotrwały, bo trwający od 2007r. stan naruszenia. Odnośnie drugiej z kwestionowanych kar Prezes UOKiK uznał, że z uwagi na fakt, iż korzyści finansowe jakie spółka może osiągnąć ze stosowania praktyki mogą wystąpić sporadycznie kwotę bazową kary za stwierdzoną praktykę określił na niskim poziomie 0,03% przychodu Spółki. Ponadto, z uwagi na fakt, iż w toku postępowania nie zostało stwierdzone, by powód osiągnął ze stosowania tych naruszeń korzyści finansowe oraz z uwagi na fakt, iż ich skutki są wyłącznie potencjalne, obniżył wysokość uprzednio ustalonej kary o 10% i również z tych względów nie zdecydował się na jej podwyższenie, pomimo długotrwałości naruszenia (max 100 %). W związku z powyższym, w ocenie Sądu przedmiotowe kary zostały ustalone z uwzględnieniem wszelkich wytycznych i w rozsądnej, adekwatnej do stwierdzonych naruszeń wysokości. W odwołaniu powód nie kwestionował wysokości przychodu, który uzyskał w 2010r. Pozostałe zgłoszone przez powoda w tej kwestii zarzuty nie mają zdaniem Sądu wpływu na ocenę zasadności i wysokości nałożonej decyzją kary pieniężnej. Mając na uwadze przedstawione okoliczności Sąd Okręgowy oddalił odwołanie jako bezzasadne – art. 479 31a § 1 kpc. O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 kpc stosowanie do wyniku sporu. SSO Witold Rękosiewicz