Sygn. akt IV Kz 213/16 POSTANOWIENIE Dnia 29 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w Legnicy - IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący : SSO Paweł Pratkowiecki Protokolant : Ewelina Olecka przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Pawła Mazura po rozpoznaniu w sprawie A. Z. oskarżonego o przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i inne zażalenia Prokuratora Rejonowego w Legnicy na postanowienie Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 19 lipca 2016 r. w przedmiocie uchylenia tymczasowego aresztowania na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 lipca 2016 r. Sąd Rejonowy w Legnicy na podstawie art. 253 § 1 k.p.k. uchylił tymczasowe aresztowanie oskarżonego, stosowane na mocy postanowienia tego Sądu z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. II K 846/16 na okres do dnia 5 października 2016 r. Na postanowienie z dnia 19 lipca 2016 r. zażalenie złożył Prokurator Rejonowy w Legnicy i wniósł o jego zmianę poprzez dalsze stosowanie wobec oskarżonego tymczasowego aresztowania. Sąd Okręgowy zważył co następuje : Zażalenie jest zasadne. Słusznie podnosi skarżący, że w sprawie istnieje konieczność stosowania wobec oskarżonego tymczasowego aresztowania, a to z przyczyn trafnie podniesionych w zażaleniu, jak i wcześniej prawidłowo wskazanych przez Sąd Rejonowy w Legnicy w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2016 r. (k- 365). Fakt, że wobec oskarżonego wprowadzono do odbycia karę pozbawienia wolności w innej sprawie, nie może być podstawą do odstąpienia od aresztu w niniejszym postępowaniu. Zasady odbywania kary są bowiem zupełnie inne od zasad wykonywania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Skazany może bowiem m.in. kontaktować się z osobami z zewnątrz w ramach widzeń, ubiegać się o przerwę w odbywaniu kary lub o warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary. Gdyby do tego doszło, w sprawie brak byłoby instrumentu należycie zabezpieczającego prawidłowy przebieg procesu. Zresztą sąd pierwszej instancji zdaje się nie kwestionować w zaskarżonym postanowieniu konieczności dalszej izolacji oskarżonego, a jedynie błędnie uznał, że zadanie to spełni fakt odbywania kary pozbawienia wolności orzeczonej w innej sprawie. Mając to wszystko na względzie sąd odwoławczy orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia, a to oznacza, że w dalszym ciągu wiążące i wykonalne jest wspomniane już wcześniej postanowienie Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. akt II K 846/16, na mocy którego wobec oskarżonego należy stosować tymczasowe aresztowanie do dnia 5 października 2016 r. Co istotne, w realiach niniejszej sprawy wystarczające było poprzestanie przez Sąd Okręgowy jedynie na uchyleniu zaskarżonego postanowienia, bez wydawania orzeczenia następczego o ponownym zastosowaniu wobec oskarżonego aresztu, albowiem przez cały czas pozostaje on w warunkach pozbawienia wolności, zaś okres na jaki zastosowano tymczasowe aresztowanie w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2016 r. jeszcze nie upłynął i dlatego nie ma przeszkód, by kontynuować wykonanie tego orzeczenia. Innymi słowy, jeśli oskarżony wobec którego sąd na podstawie art. 253 § 1 k.p.k. z urzędu uchylił tymczasowe aresztowanie nadal pozostaje w warunkach pozbawienia wolności, odbywając karę w innej sprawie, wówczas orzekając odmiennie co do istoty sąd odwoławczy może poprzestać na uchyleniu zaskarżonego postanowienia, jeśli okres stosowania tego środka zapobiegawczego jeszcze nie upłynął. Z wszystkich tych przyczyn postanowiono jak na wstępie.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.