← Polska

V U 469/12

Sygn. akt VU 469/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lipca 2013 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO A

§ 4

kpc może stanowić podstawę do uchylenia spornej decyzji i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania w ZUS. Odnosząc się do powyższych zarzutów biegły angiolog w opinii uzupełniającej z dnia 27 maja 2013 roku podtrzymał swe stanowisko w sprawie, iż wnioskodawca jest całkowicie niezdolny do pracy w zawodach i na stanowiskach zgodnych z poziomem uzyskanego wykształcenie. Jednocześnie biegły wskazał, że w dniu 19 stycznia 2010 roku Komisja lekarska ZUS uznała badanego M. M.

(1)za całkowicie niezdolnego do pracy przy dokumentacji lekarskiej świadczącej o poprawie stanu zdrowia i ukrwieniu naczyń kończyn dolnych w skutek przebytego leczenia operacyjnego, natomiast Komisja Lekarska ZUS w dniu 24 lutego 2012 roku. opierając się na danych medycznych zawartych w aktach i na podstawie własnej oceny badania lekarskiego, gdzie stwierdzono odchylenia od stanu prawidłowego ukrwienia kończyn, tj. stwierdzono pogorszenie, zakwalifikowała wnioskodawcę jako częściowo niezdolnego do pracy. Podkreślono przy tym fakt, iż badany podjął prace na stanowisku poniżej posiadanego wykształcenia. Nie zaznaczono, przy tym. że badany jest zatrudniony w Zakładzie Pracy Chronionej ( do czego ma prawo). Biegła ka rdiolog M. M.
(4)rozpoznała u wnioskodawcy chorobę niedokrwienną serca (II/III CCS), stan po zawale serca przebytym w 1995 roku. stan po zabiegu angioplastyki prawej tętnicy wieńcowej
(1996)oraz stan po kardiochirurgicznej rewaskularyzacji mięśnia sercowego - CABG92005. Biegła kardiolog w oparciu o powyższe rozpoznania stwierdziła, że wnioskodawca jest wydolny krążeniowo. a w następstwie przebytego zawału serca stwierdziła odcinkowe zaburzenia kurczliwości w zakresie ściany dolno-bocznej w badaniu echokardiograficznym. W oparciu o powyższe biegła kardiolog uznała, że wnioskodawca z przyczyn kardiologicznych jest częściowo niezdolny do pracy do dnia 31 stycznia 2015 roku. Biegła diabetolog M. S. rozpoznała u wnioskodawcy cukrzycę typu 2 leczoną intensywną insulinoterapia, polineuropatię cukrzycową oraz retinopatię cukrzycową uznając, że z przyczyn diabetologicznych wnioskodawca jest częściowo niezdolny do pracy do stycznia 2015 roku. Biegła okulista A. C. rozpoznała u wnioskodawcy bliznę rogówki oka prawego po przebytym owrzodzeniu, a zatem praktycznie jednooczność. retinopatię cukrzycową obu oczu. nadwzroczność oka lewego oraz nadciśnienie śródgałkowe. Biegła okulista uznała, że wnioskodawca trwale utracił zdolność widzenia obuocznego, natomiast w wyniku powikłań cukrzycy i konieczności laseroterapii doszło u niego do zmniejszenia obwodowego pola widzenia. Dlatego też w opinii biegłej okulisty wnioskodawca jest trwale czyściwo niezdolny do pracy. Biegły gastrolog M. Ł. rozpoznał u wnioskodawcy przewlekłą chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy oraz kamicę pęcherzyka żółciowego, które nie ograniczają jego zdolności pracy. Natomiast biegła reumatolog A. D. po rozpoznaniu u wnioskodawcy dodatkowo choróby zwyrodnieniowej kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego, jednakże bez objawów korzeniowych stwierdziła, że schorzenia te pozostają bez wpływu na zdolność M. M.
(5)do pracy. Opinie wszystkich tych biegłych Sąd uznał za wiarygodne w zakresie postawionych w nich rozpoznań, co do występujących u wnioskodawcy schorzeń. Nadto Sąd dopuścił dowód z opinii J. G.
(1), biegłego z zakresu medycyny pracy, którego zadaniem była całościowa ocena stanu zdrowia wnioskodawcy, uwzględniająca wszystkie zdiagnozowane schorzenia oraz ich wpływ na jego zdolność do pracy. Biegły J. G.
(1)po zapoznaniu się z aktami sprawy oraz wcześniejszymi opiniami wydanymi przez biegłych potwierdził występujące u wnioskodawcy liczne schorzenia. Biegły J. G.
(1)podkreślił w swej opinii, iż u wnioskodawcy występuje bardzo zaawansowana miażdżyca naczyń, skutkująca chorobą niedokrwienną serca oraz ciągle postępującym upośledzeniem krążenia w naczyniach obwodowych kończyn dolnych. Nadto dolegliwości bólowe o typie chromania przestankowego oraz powodowane polineuropatią cukrzycową, uniemożliwiają wnioskodawcy sprawne poruszanie się. Biegły podkreślił, że wnioskodawca jest osobą praktycznie jednooczną, realnie zagrożoną postępem cukrzycowego uszkodzenia oka zdrowego, co wymaga intensywnej inulinoterapii. racjonalnego odżywiania i racjonalnego wydatkowania energii. Z tych też wszystkich względów, biegły J. G.
(1)podniósł, że wnioskodawca powinien być pod stałą opieką i częstą kontrolą lekarską wielospecjalistyczną. W chwili obecnej wnioskodawca nie jest zdolny do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a rokowanie co do poprawy jego stanu zdrowia biegły ocenił jako złe. Z uwagi na występujący u wnioskodawcy stopień zaawansowania zmian miażdżycowych, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku organu rentowego zgłoszonego w piśmie procesowym z dnia 12 czerwca 2013 roku ( k. 110-111), o uchylenie zaskarżonej decyzji, przekazanie sprawy ZUS celem ponownego rozpoznania oraz. umorzenie postępowania zgodnie z art.

§ 4

k.p.c, albowiem obecny stan zdrowia wnioskodawcy nie jest nowym stanem klinicznym i funkcjonalnym powodowanym nowymi okolicznościami, które powstalv po dniu złożenia przez niego odwołania od decyzji ZUS z dnia 8 marca 2012 roku. Wobec stanowczych wniosków płynących z opinii biegłego angiologia A. P.

(3)oraz z opinii biegłego J. G.
(1)nie było potrzeby dalszego mnożenia opinii uzupełniających, ani powoływania kolejnych biegłych na okoliczności, które zostały już. dostatecznie wyjaśnione. Opinię biegłego angiologia, po jej uzupełnieniu w toku postępowania, należało bowiem przy uwzględnieniu treści art. 233 § 1 k.p.c. ocenić jako fachową, rzetelną oraz pełną. W ocenie Sądu, całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dowiódł ponad wszelką wątpliwość, że występujące u M. M.
(1)schorzenia o podłożu angiologicznym. mają charakter przewlekły i mimo ich leczenia zarówno farmakologicznego jak i operacyjnego, jego stan zdrowia ulega ciągłemu pogorszeniu. Tym samym wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki art.57 ust 1 ustawy o emeryturach i rentach z funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a tym samym przysługuje mu prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Z tych też względów, Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art.

§ 2k.p.c.

orzekł jak w sentencji.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.