IV U 1004/15

(1)od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 22 czerwca 2015 r. Nr (...) w sprawie B. W.

(1)przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o wysokość emerytury rolniczej zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że ubezpieczonej B. W.

(1)przysługuje prawo do wypłaty części uzupełniającej emerytury rolniczej od dnia 01 maja 2015 r. Sygn. akt: IV U 1004/15 UZASADNIENIE Decyzją z 22 czerwca 2015r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, działając na podstawie art.28 ust.4 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników odmówił B. W.

(1)wypłaty części uzupełniającej emerytury rolniczej wskazując, iż zgodnie z powyższym przepisem uznaje się, że emeryt lub rencista zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej jeżeli ani on, ani jego małżonek nie jest właścicielem (współwłaścicielem) lub posiadaczem gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym i nie prowadzi działu specjalnego, a pozostawione grunty nie mogą przekraczać 1 ha fizycznego i 1 ha przeliczeniowego. Organ rentowy wskazał, iż z przedłożonych przez ubezpieczoną dokumentów wynika, że po wydzierżawieniu gospodarstwa w dniu 24.04.2015 r. pozostały w posiadaniu ubezpieczonej grunty o powierzchni 1,2747 ha. Odwołanie od w/w decyzji złożyła B. W.

(1)wnosząc o jej zmianę i przyznanie jej prawa do wypłaty części uzupełniającej emerytury rolniczej. W uzasadnieniu stanowiska ubezpieczona podniosła, że grunty pozostałe w jej i męża posiadaniu po wydzierżawieniu działek o nr ewid. (...) i (...) o łącznej powierzchni 2,1876 ha mają łączną powierzchnię 0,9713 ha. Nigdy natomiast w skład jej gospodarstwa rolnego nie wchodziły udziały we współwłasności i współużytkowaniu wieczystych działek o nr ewid. 142, 721/22, 721/11 położonych w S. i nigdy nie była użytkownikiem tych nieruchomości. Ponadto wskazał również, ze organ rentowy wadliwie określił jej udziały we współwłasności i współużytkowaniu w/w nieruchomości (odwołanie k.1-3). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, przywołując argumentację wskazaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.13). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczona B. W.

(1)na podstawie decyzji z dnia 03 czerwca 2013 r. jest uprawniona do emerytury rolniczej od dnia 1 maja 2013 r. i emerytura rolnicza jest jej wypłacana w części składkowej (decyzja k. 44-45). B. W.

(1)i W. W.

(1)na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej są właścicielami nieruchomości o nr ewid. (...) o powierzchni 0,0552 ha, (...) o powierzchni 0,1041 ha, (...) o powierzchni 0,08 ha położonych w K. (k. 7-8). Mąż B. W.

(2)W. jest właścicielem nieruchomości o nr ewid.: (...) o powierzchni 1,1449 ha, (...) o powierzchni 1,0427 ha, (...) o powierzchni 0,2061 ha, 1901 o powierzchni 0,1802 ha, (...) o powierzchni 0,2932 ha położonych w K. (k.5-6). Powyższe nieruchomości wchodziły w skład gospodarstwa rolnego prowadzonego przez B. W.

(1), którego łączna powierzchnia to 3,1064 ha. Ponadto ubezpieczona wraz z mężem są również użytkownikami działki o nr ewid. 2750 o powierzchni 0,0525 ha, co daje łączna powierzchnie gospodarstwa 3,1589 ha. Dnia 24 kwietnia 2015 r. W. W.

(1)zawarł umowę dzierżawy z A. A., na podstawie której wydzierżawił działki o nr ewid. (...) i (...) o łącznej powierzchni 2,1876 ha A. A. na okres 10 lat (umowa dzierżawy - akta emerytalne organu rentowego). Po wydzierżawieniu powyższych działek ubezpieczona wraz z mężem są użytkownikami nieruchomości o łącznej powierzchni 0,9713 ha. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie INs 1347/13 Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim stwierdził, że spadek po W. P.

(1)zmarłym 28 listopada 2005 r. w S. i ostatnio tam stale zamieszkałym na podstawie ustawy nabyła m.in. córka wymienionego B. W.

(1)w 3/20 częściach (postanowienie spadkowe k. 37). W związku z powyższym postępowaniem spadkowym B. W.

(1)stała się współużytkownikiem wieczystym w 309/40000 częściach w nieruchomości o nr ewid. 721/22 o powierzchni 0,3078 ha, współużytkownikiem wieczystym w 381/100000 częściach w nieruchomości o nr ewid. 721/11 o powierzchni 0,0908 ha, współużytkownikiem wieczystym w 633/200000 częściach w nieruchomości o nr ewid. 721/12 o powierzchni 0,1159 ha położonych w S.. Powyższe udziały stanową udział w częściach wspólnych lokali: mieszkalnego, niemieszkalnego i garażu posadowionych na powyższych nieruchomościach i prawie wieczystego użytkowania związanych z tymi lokalami. W lokalu mieszkalnym znajdującym się na działce o nr ewid. 721/22 mieszka matka B. W.

(1)wraz z synem W. P.

(2)i oni również korzystają z lokalu niemieszkalnego na działce (...) i lokalu garażowego na działce (...) (zaświadczenie k. 4, zeznania W. P.

(2)k. 38v-39). W wyniku postępowania spadkowego po ojcu ubezpieczona stała się również współwłaścicielką w 3/40 częściach w działce o nr ewid. 142 o powierzchni 0,11 ha położonej w S., która według wypisu z ewidencji gruntów stanowi działkę rolną, natomiast ani ubezpieczona, ani jej brat W. P.

(2)nie wiedzą, gdzie wskazana nieruchomość jest położona. Ubezpieczona B. W.

(1)nigdy nie użytkowała działki (...) położonej w S., jak również nie korzystała z nieruchomości lokalowych i udziału w prawie wieczystego użytkowania jako części wspólnych tych lokali wchodzących w skład spadku po ojcu. Nigdy wskazane nieruchomości nie stanowiły części jej gospodarstwa rolnego (zeznania W. P.

(2)38v-39, zeznania ubezpieczonej k. 17v, 39). Dnia 6 maja 2015 r. ubezpieczona złożyła wniosek do organu rentowego o wypłatę części uzupełniającej emerytury wskazując, że wraz z mężem zaprzestała prowadzenia działalności rolniczej (wniosek – akta emerytalne organu rentowego). Decyzją z dnia 22 czerwca 2015 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonej wypłaty części uzupełniającej emerytury rolniczej (decyzja k. 94 akt emerytalnych). Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie obdarzonego przez Sąd wiarygodnością. Sąd w całości obdarzył wiarygodnością dowód z zeznań świadków: W. P.

(2)i A. C. oraz dowód z przesłuchania ubezpieczonej w charakterze strony. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonej B. W.

(1)okazało się uzasadnione. Zgodnie z art.28 ust.1 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2008r., Nr 50, poz. 291 ze zm.) wypłata emerytury lub renty rolniczej z ubezpieczenia ulega częściowemu zawieszeniu na zasadach określonych w ust.2-8, jeżeli emeryt lub rencista prowadzi działalność rolniczą, przy czym zgodnie z ustępem 4 powyższego przepisu uznaje się, że emeryt lub rencista zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej, jeżeli ani on, ani jego małżonek nie jest właścicielem (współwłaścicielem) lub posiadaczem gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym i nie prowadzi działu specjalnego. Analizując okoliczności sprawy Sąd doszedł do przekonania, że organ rentowy dokonał błędnej wykładni przepisu art.28 ust.4 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników i doszedł do niewłaściwego wniosku, że ubezpieczona jako emerytka nie zaprzestała prowadzenia działalności rolniczej. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. W ocenie Sądu powyższy przepis nie reguluje wyczerpująco sytuacji, w których uzasadnione jest przyjęcie, że emeryt zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej, ale wskazuje jedno z kryteriów, jakim jest powierzchnia gruntów rolnych których jest właścicielem (współwłaścicielem) lub posiadaczem, kiedy należy uznać, że emeryt nie prowadzi już działalności rolniczej. Z przepisu tego nie wynika natomiast, że przez sam fakt, iż emeryt lub jego małżonek jest właścicielem gospodarstwa rolnego, uzasadnione jest przyjęcie, że emeryt ten nie zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej. W ocenie Sądu o tym, czy emeryt zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej decyduje każdorazowo stan faktyczny, a zatem fakt, czy dana osoba rzeczywiście prowadzi działalność rolniczą i pracuje w gospodarstwie rolnym. Na stanowisku takim stoi również Sąd Najwyższy (vide: uchwała SN z 6 maja 2004r., II UZP 5/06, OSNP 2004/22/389), a także Sąd Apelacyjny w Lublinie, który w wyroku z 1 sierpnia 2012r. w sprawie III AUa 615/12 (LEX nr 1216343) wskazał, że wypłata części uzupełniającej świadczenia rolnika, który będąc właścicielem gospodarstwa rolnego faktycznie nie prowadzi w nim działalności rolniczej w rozumieniu art.6 pkt 3 ustawy z 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników, nie ulega zawieszeniu na podstawie art.28 ust.1 i 3 w związku z ust.4. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że ubezpieczona wraz z mężem po wydzierżawieniu działek o nr ewid. (...) i (...) umową z 24 kwietnia 2015 r. jest właścicielem i posiadaczem nieruchomości o łącznej powierzchni 0,9713 ha. Pozostałe nieruchomości nie stanowią zatem gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym. Błędnie organ rentowy uznał ubezpieczoną za osobę prowadzącą gospodarstwo rolne na działkach o nr ewid.721/22, 721/11, 721/12 oraz działce o nr ewid. 142 położonych w S.. Udziały w prawie wieczystego użytkowania w działkach (...) oraz udział we współwłasności w działce (...) ubezpieczona odziedziczyła po ojcu W. P.

(1), nigdy jednak nie weszła w posiadanie tych nieruchomości i nie prowadziła na tych nieruchomościach gospodarstwa rolnego. Podkreślić bowiem należy, iż udziały w prawie wieczystego użytkowania w działach 721/22, 721/11, 721/12 są związane z odrębną własnością lokali: mieszkalnego i niemieszkalnych znajdujących się na tych działkach, z których korzysta matka ubezpieczonej i jej brat W. P.

(2), natomiast jeżeli chodzi o działkę o nr ewid. 142, to oni ubezpieczona, ani jej brat W. P.

(2)nie wiedzą, gdzie ta działka faktycznie jest położona. Z przedstawionych wyżej ustaleń Sądu wynika, zatem, że B. W.

(1)nigdy nie prowadziła gospodarstwa rolnego na działach odziedziczonych po ojcu W. P.

(1). W konsekwencji powyższego w pełni zasadne jest stwierdzenie, że ubezpieczona nie prowadzi działalności rolniczej na działkach położnych w S. wskazanych powyżej i oceny tej nie zmienia fakt, że pozostaje ona współwłaścicielką i współużytkownikiem wieczystym tych działek. Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należało, że organ rentowy niezasadnie odmówił ubezpieczonej wypłaty części uzupełniającej emerytury rolniczej i dlatego na podstawie art.477 14§2 kpc Sąd zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustalił, iż B. W.

(1)przysługuje prawo do wypłaty części uzupełniającej emerytury rolniczej od 1 maja 2015 r. tj. do miesiąca, w którym ubezpieczona złożył wniosek o wypłatę części uzupełniającej emerytury rolniczej.