III K 106/12

Sygn. akt III K 106/12 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Tomasz Krawczyk Protokolant: Michał Gruszka bez udziału Prokuratora na posiedzeniu w sprawie skazanego R. K. po rozpoznaniu wniosku skazanego z dnia 06 lutego 2012 r. /data wpływu/ w przedmiocie wydania wyroku łącznego na podstawie art. 572 k.p.k. postanawia I. umorzyć postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego R. K.; II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. Witolda Ginalskiego, Kancelaria Adwokacka we W., ul. (...), kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i 60/100) brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu; III. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Skazany R. K. złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego i połączenie kar orzeczonych: 1/ wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 31 października 1980 r., sygn. akt II K 204/80; 2/ wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 30 lipca 1981 r., sygn. akt II K 116/81; 3/ wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 08 marca 1984 r., sygn. akt II K 285/83; 4/ wyrokiem Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich z dnia 08 października 1985 r., sygn. akt II K 147/85; 5/ wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 13 stycznia 1992 r., sygn. akt II K 102/91; 6/ wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 22 lutego 1993 r., sygn. akt II K 9/93; 7/ wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 08 lipca 1993 r., sygn. akt II K 60/93, obejmującym cześć wyroku Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 13 stycznia 1992 r., sygn. akt II K 102/91 i wyrok Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 22 lutego 1993 r., sygn. akt II K 9/93; 8/ wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 12 grudnia 1995 r., sygn. akt II K 131/95; 9/ wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 06 czerwca 2002 r., sygn. akt II K 282/01; 10/ wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 23 września 2004 r., sygn. akt VI K 294/

1. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wniosek skazanego R. K. o połączenie kar orzeczonych cyt. wyżej wyrokami nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności zważyć należy, iż w dniu 08 lipca 1993 r. zapadł wobec skazanego R. K. wyrok łączny wydany przez Sąd Rejonowy w Strzelinie (sygn. akt II K 60/93). Rozważone zostało zatem wówczas istnienie przesłanek umożliwiających połączenie kar orzeczonych wyrokami wymienionymi powyżej w pkt 1-
2. Po dacie wydania tego wyroku łącznego R. K. został skazany czterema prawomocnymi wyrokami: 1/ wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 12 grudnia 1995 r., sygn. akt II K 131/95, którym orzeczono karę łączną 400 zł grzywny; 2/ wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 06 czerwca 2002 r., sygn. akt II K 282/01, za czyn z art. 207 § 1 k.k., popełniony w okresie od kwietnia 1995 r. do 23 sierpnia 2001 r., za który wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby; postanowieniem Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 02 grudnia 2004 r., sygn. akt II Ko 412/04, zarządzono wykonanie ww. kary; 3/ wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 23 września 2004 r., sygn. akt VI K 294/04, za czyn z art. 157 § 1 k.k., popełniony w dniu 12 czerwca 2004 roku za który wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności; 4/ wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2008 r., sygn. akt III K 260/08, za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 30 maja 2008 r., za który wymierzono karę 5 lat pozbawienia wolności i za czyn z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od marca 2007 r. do 30 maja 2008 r., za który wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności; ww. kary zostały połączone i wymierzono karę łączną 5 lat pozbawienia wolności. Skazany nie wymienił we wniosku ostatniego ze wskazanych orzeczeń, jednakże Sąd z urzędu zbadał, czy zachodzą przesłanki, aby wymierzoną w nim karę połączyć z karami zapadłymi w pozostałych wyrokach. Warunki niezbędne do wydania wyroku łącznego określone są w art. 85 k.k., który stanowi, iż karę łączną wymierza się, gdy sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Po dokonaniu analizy danych wynikających z akt wymienionych wyżej spraw, jak i informacji Krajowego Rejestru Karnego (karta karna), Sąd stwierdził, iż brak jest w niniejszej sprawie warunków do wydania wyroku łącznego obejmującego ww. wyroki. Pierwszym z nich, tj. wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 12 grudnia 1995 r., sygn. akt II K 131/95, wymierzono skazanemu karę grzywny, która nie podlega łączeniu z karą pozbawienia wolności. Także orzeczenia zawarte w pozostałych trzech wyrokach, którymi został skazany R. K., tj. Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 06 czerwca 2002 r., sygn. akt II K 282/01, Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 23 września 2004 r., sygn. akt VI K 294/04, oraz Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2008 r., sygn. akt III K 260/08, nie dają możliwości wydania wyroku łącznego w oparciu o reguły z art. 85 k.k. Kolejnych przestępstw objętych wyrokami Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 23 września 2004 r., sygn. akt VI K 294/04, oraz Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2008 r., sygn. akt III K 260/08, skazany dopuścił się po wydaniu (chronologicznie) pierwszego wyroku, tj. wyroku Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 06 czerwca 2002 r., sygn. akt II K 282/
3. Z uwagi na brak spełnienia warunków z art. 85 k.k. nie ma także podstaw, aby wydać wyrok łączny obejmujący wszystkie lub niektóre orzeczenia zawarte w wyroku łącznym z dnia 08 lipca 1993 r. oraz inne orzeczenia zawarte w wyrokach zapadłych wobec skazanego, zarówno tych, które wymienił on we wniosku, jak i pozostałych. Mając na uwadze powyższe należało – zgodnie z dyrektywą art. 572 k.p.k. – umorzyć postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego R. K.. Rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w pkt II postanowienia znajduje uzasadnienie w § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Na zasadzie art. 624 k.p.k. Sąd zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów postępowania w sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa.