III K 269/14

POSTANOWIENIE Dnia 8 stycznia 2015 roku. Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Dorota Biernikowicz Protokolant: prot. sąd. Katarzyna Robakowska przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań Stare Miasto w Poznaniu – ----- po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 8 stycznia 2015r. w sprawie przeciwko: A. D. i R. W. oskarżonym o przestępstwa z art. 233 § 1 k.k. z urzędu w przedmiocie właściwości rzeczowej sądu do rozpoznania sprawy na podstawie art. 25 § 1 pkt 1 i 2 a contrario k.p.k. w związku z art. 24 § 1 k.p.k. i art. 35 § 1 k.p.k. oraz art. 339 § 3 pkt 3 k.p.k. postanawia stwierdzić swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy przeciwko oskarżonym A. D. i R. W. o czyny z art. 233 § 1 k.k. i przekazać sprawę w celu rozpoznania jako właściwemu rzeczowo i miejscowo Sądowi Rejonowemu Poznań Stare Miasto w Poznaniu. UZASADNIENIE W sprawie przeciwko oskarżonym A. D. i R. W. w dniu 31 grudnia 2014r. Prokurator Prokuratury Rejonowej Poznań Stare Miasto w Poznaniu wniósł do Sądu Okręgowego w Poznaniu akt oskarżenia o przestępstwa z art. 233 § 1 k.k. Wskazując tut. Sąd jako właściwy miejscowo i rzeczowo Prokurator wskazał w akcie oskarżenia przepisy art. 24 § 1 pkt 1 k.p.k. i art. 31 § 1 k.p.k.. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 25 § 1 pkt 1 k.p.k. Sąd okręgowy orzeka w pierwszej instancji w sprawach m.in. o zbrodnie określone w kodeksie karnym i ustawach szczególnych. W § 1 pkt 2 cyt. przepisu enumeratywnie wymieniono ponadto występki, które także przekazano do właściwości rzeczowej sądu okręgowego. Brak wśród tych przestępstw przekazanych do właściwości sądu okręgowego jako sądu pierwszej instancji przestępstwa z art. 233 § 1 k.k., czyli tzw. fałszywych zeznań, o które oskarżono A. D. i R. W.. Prokurator prawidłowo zakwalifikował opisane w akcie oskarżenia zachowania A. D. i R. W. jako przestępstwo z art. 233 § 1 k.k., jednak błędnie Prokurator wskazał w akcie oskarżenia, że do rozpoznania sprawy właściwy jest sąd okręgowy jako sąd pierwszej instancji. Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.k. Sąd na każdym etapie postępowania ma obowiązek badać czy jest właściwy do jej rozpoznania, zwłaszcza jeżeli chodzi o właściwość rzeczową do rozpoznania konkretnej sprawy. Analiza materiału dowodowego przedstawionego przez oskarżyciela publicznego wraz z aktem oskarżenia przeciwko A. D. i R. W. prowadzi Sąd Okręgowy do wniosku, że do osądzenia czynów oskarżonych opisanych w akcie oskarżenia tj. z art. 233 § 1 k.k. właściwy rzeczowo jest sąd rejonowy (art. 24 § 1 k.p.k.). Mając na uwadze miejsce popełnienia zarzucanych oskarżonym przestępstw składania fałszywych zeznań (siedziba Sądu Rejonowego Poznań Stare Miasto w Poznaniu ul. (...)) właściwy rzeczowo i miejscowo do rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto w Poznaniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. stwierdził swą niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę w celu rozpoznania do Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w Poznaniu jako sądowi właściwemu rzeczowo i miejscowo. SSO Dorota Biernikowicz