Sygn. akt VIII Pa 52/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Teresa Kalinka (spr.) Sędziowie: SSO Joanna Smycz SSR del. Renata Stańczak Protokolant: Ewa Gambuś po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2016r. w Gliwicach sprawy z powództwa L. O. (O.) przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. o sprostowanie świadectwa pracy na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w T. G. z dnia 29 stycznia 2016 r. sygn. akt IV P 277/15 oddala apelację. (-) SSO Joanna Smycz (-) SSO Teresa Kalinka (spr.) (-) SSR del. Renata Stańczak Sędzia Przewodniczący Sędzia Sygn. VIII Pa 52/16 UZASADNIENIE Powódka L. O. w pozwie wniesionym do sądu w dniu 20 maja 2015r. przeciwko pozwanemu (...) spółka z o.o. w P. domagała się sprostowania świadectwa pracy w ten sposób, że zawarty w świadectwie zwrot :„kasjer – sprzedawca, sprzedawca – kasjer” należy zastąpić zwrotem: „pracownik biurowy w okresie od 2.02.2009r. do 31.12.2013r. i lider kas od 1.01.2014r. do 1.04.2015r.” (...) spółka z o.o. w P. wniosla o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2016 Sąd Rejonowy w T. G. uwzględnił powództwo w całości . Ustalił, że L. O. podjęła pracę u pozwanego 2 lutego 2009r. Powódka zawarła z pozwanym początkowo umowę o pracę na okres próbny na czas do 30 kwietnia 2009r. Następnie strony zawarły kolejną umowę tym razem na czas określony na okres od 1 maja 2009r. do 31 października 2010r. a następnie od 1 listopada 2010r. umowę na czas nieokreślony. We wszystkich tych umowach o pracę strony określiły, że powódce powierza się obowiązki kasjera sprzedawcy. W 2013r. powódce doręczono zakres obowiązków na stanowisku kasjer – sprzedawca, z którego wynika, że poza dbaniem o rozwój pracownika i przestrzeganie przepisów BHP do obowiązków pracownika na tym stanowisku należy profesjonalna obsługa klientów, bieżące towarowanie działu, uzupełnianie asortymentu towarów na półkach, sprawdzanie towaru pod kątem terminów ważności, utrzymywanie porządku i czystości na dziale. Po przyjęciu do pracy przez pierwszych kilka tygodni powódka pracowała w sklepie w B., gdzie szkoliła się w zakresie powierzonych jej obowiązków. Od marca 2009r. pracowała w sklepie (...) . W obydwu sklepach powódka zajmowała się odbieraniem od kierowników działów zamówień, ich przygotowaniem i segregowaniem, wysyłką zamówień do firm, wpisaniem ich do systemu komputerowego, przyjmowaniem dostaw, wprowadzaniem do systemu dokumentów, faktur, przygotowywaniem wydruków na magazyn, robieniem zwrotów towarów. Oprócz tego powódka prowadziła ewidencję czasu pracy i karty urlopowe pracowników a także ewidencję odzieży roboczej. Prace swoje powódka wykonywała w biurze położonym na zapleczu sklepu. Te czynności powódka wykonywała do końca 2013r. przy czym do 2011r. powódka wykonywała wyłącznie te czynności i nie wykonywała prac kasjera sprzedawcy. Dopiero w okresie późniejszym z uwagi na sukcesywne zmniejszanie się obsługi sklepu powódka sporadycznie pomagała na sklepie wykonując czynności kasjera – sprzedawcy. Było to najczęściej w okresach wzmożonych przedświątecznych zakupów, czy też w okresach urlopowych. Od końca czerwca 2013r. powódka zaczęła się przyuczać na stanowisko lidera kas. Osobą która ją przyuczała do nowego stanowiska była M. P.. Od stycznia 2014r. j powódka wykonywała obowiązki lidera kas - nadzorowała pracę kasjerek w sklepie, na początku zmiany wydawała im kasetki, logowała kasjerów na kasie, po zakończonej zmianie rozliczała kasjerów, przygotowywała raporty kasjerskie, wydawała konwojentom pieniądze do banku. Przyjmowała także reklamację klientów. Tak jak pozostali liderzy kas posiadała specjalny klucz uprawniający ją do dokonywania zwrotu towaru, anulacji paragonu, czy też zmiany ceny towaru. Kasjerzy takich uprawnień nie mieli. Oprócz tego powódka pomagała w obsłudze kas wykonując czynności kasjera - sprzedawcy, w szczególności w okresach wzmożonych zakupów. Do obowiązków kasjera – sprzedawcy należała przede wszystkim obsługa kas, uzupełnianie towarów na półkach i czynności sprzątające. Nie mieli oni prawa dokonywać zwrotu towarów, zmian cen czy też przygotowywać raportów kasjerskich i przekazywać pieniędzy do banku. Nie mogli również przyjmować reklamacji klientów. Te obowiązki lidera kas powódka wykonywała do końca zatrudnienia u pozwanego. Po rozwiązaniu stosunku pracy pozwany wydał powódce świadectwo pracy, w którym w pkt 2 świadectwa dotyczącym rodzaju wykonywanej przez powódkę pracy wpisał kasjer – sprzedawca i sprzedawca – kasjer. Powódka zgodnie z obowiązującymi przepisami złożyła do pozwanego wniosek o sprostowanie świadectwa pracy, po czym po otrzymaniu informacji od pozwanego o odmowie jego sprostowania złożyła w ustawowym terminie pozew do sądu. Jest to okoliczność bezsporna pomiędzy stronami. Powódka w sposób szczegółowy opisała jakie czynności wykonywała w poszczególnych okresach pracy u pozwanego, co należało do jej obowiązków na stanowisku pracownika biurowego, a co na stanowisku lidera kas jak również przedstawiła czym jej obowiązki różniły się od obowiązków kasjera – sprzedawcy, które to stanowisko miała wpisane w świadectwie pracy. Jej zeznania w tym zakresie całkowicie potwierdzili wszyscy zeznający świadkowie za wyjątkiem świadka A. L.. Wszyscy zeznający w sprawie świadkowie są to obecni lub byli pracownicy pozwanego zatrudnieni w sklepie w R., którzy pracowali z powódką, za wyjątkiem świadka L.. Pracowali oni z powódką widzieli jakie czynności w poszczególnych okresach powódka wykonywała i czym tak naprawdę się zajmowała. Potwierdzili oni to, że powódka przez pierwsze lata pracy u pozwanego w ogóle nie pracowała na kasie jako kasjer – sprzedawca , a w ostatnim okresie zatrudnienia od 2014r. pracowała już jako lider kas wykonując obowiązki przewidziane dla tego stanowiska Pozwany w toku procesu twierdził, że w strukturach organizacyjnych zakładu nie ma stanowiska pracownika biurowego, to samo zeznała świadek L., jednakże pomimo zobowiązania sądu do przedłożenia schematu organizacyjnego z wyszczególnieniem stanowisk istniejących w spółce pozwany takiego schematu nie przedstawił, a jedynie przedstawił wykaz stanowisk sklepu w R.. Zdaniem Sądu Rejonowego roszczenie powódki w całości zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.97 k.p. w związku z rozwiązaniem stosunku pracy pracodawca jest obowiązany wydać pracownikowi świadectwo pracy, w którym należy podać min. informacje dotyczące okresu i rodzaju wykonywanej pracy, zajmowanych stanowisk. Pracownik może w ustawowym 7 dniowym terminie od otrzymania świadectwa wystąpić do zakładu o jego sprostowanie a w przypadku odmowy ma prawo wystąpić z żądaniem jego sprostowania do sądu pracy. Powódka w wymaganym terminie z takim wnioskiem o sprostowanie świadectwa pracy wystąpiła do pozwanego, a następnie po uzyskaniu odmowy wystąpiła z powództwem do Sądu domagając się odnotowania w świadectwie faktycznie wykonywanych obowiązków, to że w okresie od 2.02.2009r. do 31.12.2013r. faktycznie wykonywała czynności pracownika biurowego a od 1.01.2014r. do 1.04.2015r. wykonywała czynności lidera kas a nie jak wypisał pozwany „kasjera – sprzedawcy, sprzedawcy – kasjera”. Jak wynika wprost z treści cyt. przepisu w świadectwie pracy należy podać informacje dotyczącą okresu i rodzaju faktycznie wykonywanej pracy, zajmowanych stanowisk. Z materiału dowodowego wynika, że faktycznie zajmowane przez powódkę stanowisko i wykonywane czynności w okresie od 2.02.2009r. do 31.12.2013r. Nie należały do obowiązków kasjera – sprzedawcy. Odpowiadały czynnościom pracownika biurowego wykonującego prace zupełnie nie związane z obsługą kas na sklepie. Skoro świadectwo pracy ma odzwierciedlać rzeczywiście wykonywane przez pracownika czynności w zakładzie, to nie można odmówić wpisania ich do świadectwa tylko dlatego, że takie stanowisko nie jest uwzględnione w strukturze organizacyjnej pracodawcy. T Przedstawiony przez pozwanego zakres obowiązków na stanowisku kasjer – sprzedawca nijak się ma do obowiązków wykonywanych przez powódkę. Nie można zatem odnotowywać w świadectwie fikcji. Byłoby to sprzeczne z prawem i stanowiłoby nadużycie prawa przez pracodawcę, który i tak ma mocniejszą pozycję w łączącym go z pracownikiem stosunku pracy. Pozwany twierdzi również, że poza tym zgodnie z treścią art.42 par.4 k.p. pracodawca może powierzyć pracownikowi bez konieczności wypowiedzenia dotychczasowych warunków pracy lub płacy inną pracę niż określona w umowie o pracę, jeżeli nie powoduje to obniżenia wynagrodzenia i odpowiada kwalifikacją pracownika. Takie powierzenie innej pracy niż określona w umowie o pracę może być tylko na okres nie przekraczający 3 miesięcy w roku kalendarzowym. Sąd podzielił opinię powódki, że świadectwo pracy powinno odzwierciedlać stan faktyczny i uznał zasadność roszczenia powódki Na mocy art. 97 k.p. orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku.W pkt 2 i 3 sentencji wyroku Sąd orzekł po myśli art.98 k.p.c. i art. 12 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych obciążając nimi pozwanego jako stronę przegrywającą proces. W apelacji pozwana (...) sp. z o.o. w P. zaskarżyła w całości wyrok Sądu Rejonowego w T. G. z dnia 29 stycznia 2016 roku zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest : - art. 265 § 1 i 2 k.p. poprzez jego pominięcie i rozstrzygnięcie przez Sąd I instancji powództwa wniesionego przez powódkę poprzez jego uwzględnienie bez zbadania, czy powódka dochowała terminu na dokonanie czynności, o których mowa w art. 97 § 2 1 k.p. i wyjaśnienia, czy zostały zachowane określone w art. 265 § 2 k.p. terminy do wystąpienia o przywrócenie uchybionego terminu, pomimo, że powódka nie dokonała w terminie tych czynności i nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu, w jak również nie wykazała braku winy w wykonaniu czynności w terminie. - art. 97 § 2 k.p. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że wskazanie w świadectwie pracy informacji o wykonywanych w okresie zatrudnienia rodzaju pracy i zajmowanym stanowisku polega na wskazaniu nazwy stanowiska, które będzie wprost określało czynności wykonywane przez pracownika oraz, że może nastąpić poprzez wskazanie stanowiska u pracodawcy nieistniejącego, określonego w sposób dowolny przez pracownika lub sąd z całkowitym pominięciem określonej przez pracodawcę jego własnej struktury stanowisk i struktury zatrudnienia. - 97 § 2 k.p. w związku z art. 29 § 1 pkt 1 k.p. i art.29 § 4 k.p. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie że wskazanie w świadectwie pracy informacji o wykonywaniu w okresie zatrudnienia rodzaju pracy i zajmowanym stanowisku może nastąpić z pominięciem treści zawartej między stronami umowy o pracę i pominięcie treści artykułu 29 § 4 k.p., że każda zmiana treści umowy o pracę ,której obligatoryjnym elementem jest także wskazanie przez strony rodzaju pracy, wymaga formy pisemnej. - art. 262 § 1 pkt 1 k.p. poprzez jego pominięcie i ukształtowanie nowych warunków pracy powódki w zakresie rodzaju pracy, w sytuacji, gdy rodzaj pracy jednoznacznie wynika z zawartej między stronami umów o pracę. Zarzuciła również naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art. 233 § 1 k.p.c. w poprzez dokonanie ustaleń faktycznych sprzecznych zebranym materiałem dowodowym i przyjęcie, że :
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.