Sygn. akt VI Gz 296/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki (spr.) Sędziowie: SO Beata Hass – Kloc SO Anna Harmata Protokolant: st. sekr. sądowy Joanna Mikulska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa R. L. przeciwko W. B. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego na skutek zażalenia pozwanego na pkt III postanowienia Sądu Rejonowego w Krośnie V Wydziału Gospodarczego z dnia 14 sierpnia 2013 r., sygn. akt V GC 445/12 postanawia:
- zmienić zaskarżone postanowienie w punkcie III w ten sposób, że: zasądzić od powoda R. L. na rzecz pozwanego W. B. kwotę 2.417 zł (dwa tysiące czterysta siedemnaście złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego,
- zasądzić od powoda na rzecz pozwanego kwotę 630 zł (sześćset trzydzieści złotych) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. UZASADNIENIE W zaskarżonym punkcie III postanowienia Sądu Rejonowego w Krośnie z dnia 14 sierpnia 2013 r. zawarte zostało orzeczenie o kosztach postępowania na podstawie którego Sąd nie obciążył powoda kosztami zastępstwa procesowego pozwanego. Uzasadniając orzeczenie Sąd podał, że pełnomocnik powoda pismem z dnia 7 czerwca 2013 r. cofnął ze skutkiem prawnym pozew, w wyniku czego postępowanie w sprawie zostało umorzone na podstawie art. 355 § 1 kpc, w związku z art. 203 § 1 kpc. Wydając rozstrzygnięcie zawarte w punkcie III Sąd miał na uwadze fakt, iż pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew, do czego został zobowiązany przez Sąd. Pełnomocnik pozwanego w trakcie postępowania przed Sądem I instancji stwierdził co prawda, że pozwany odbierając pozew (na tym etapie odpis pozwu z załącznikami skierowano na adres pozwanego) nie zauważył tego zobowiązania, jednakże takie stanowisko jest nie do przyjęcia i świadczyć może jedynie o niewłaściwym stosunku strony do pism sądowych. Ponadto czynności pełnomocnika sprowadziły się jedynie do złożenia wniosku o wyrażenie zgody na złożenie pisma przygotowawczego, zamiast którego pełnomocnik przedstawił jednak pismo procesowe złożone w innej sprawie. W związku z powyższym, zdaniem Sądu Rejonowego zaistniały podstawy do nie obciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego pozwanego, na podstawie art. 102 kpc, w związku z art. 103 § 1kpc. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł pozwany zarzucając Sądowi Rejonowemu naruszenie prawa procesowego poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 203 § 2 kpc polegające na nie obciążaniu powoda kosztami procesu w postaci kosztów zastępstwa procesowego, podczas gdy obowiązek zwrotu kosztów może jedynie wyjątkowo nie obciążać strony cofającej pozew, a ponadto pozwany ustanowił pełnomocnika, który zgłosił swój udział w sprawie 2 miesiące przed cofnięciem pozwu. Powód miał wiedzę o ustanowieniu przez pozwanego pełnomocnika do reprezentowania go w sprawie przed złożeniem oświadczenia o cofnięciu pozwu. Pełnomocnikowi pozwanego nie można zarzucić braku należytej staranności w podjętych czynnościach, co powoduje, iż pozwany poniósł koszty procesu, które winny zostać mu zwrócone od powoda. Wskazując na powyższą podstawę zaskarżenia pozwany wniósł o zmianę postanowienia poprzez zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego za I instancję, oraz zwrot kosztów zastępstwa zażaleniowego. Sąd Okręgowy rozpoznając przedmiotowe zażalenie, zważył, co następuje : Z pisma procesowego powoda z dnia 7 czerwca 2011 r. zalegającego w aktach sprawy na karcie 84 – 85 wynika, iż złożył on oświadczenie o cofnięciu pozwu wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania na podstawie art. 355 § 1 kpc, zwrot połowy uiszczonej opłaty sądowej, oraz o odstąpienie od obciążania powoda kosztami postępowania. Nie budzi wątpliwości fakt, że przed złożeniem tego pisma, w trakcie postępowania przed Sądem Rejonowym do sprawy „przystąpił” po stronie pozwanego pełnomocnik procesowy w osobie adwokat V. A., która do pisma procesowego z 8 marca 2013 r. załączyła pełnomocnictwo udzielone przez pozwanego (K. 47 – 48). Wyżej wymieniona pełnomocnik została zawiadomiona o terminie rozprawy wyznaczonej przez Sąd na dzień 5 czerwca 2013 r., która następnie w związku z wnioskiem pełnomocnika pozwanego (która wskazała na przeszkody uniemożliwiające stawiennictwo w w/w dacie) została odwołana (vide: zarządzenie z 28 maja 2013 r. – k. 78). Przed nowym terminem rozprawy, który został wyznaczony przez Sąd na dzień 3 lipca 2013 r. pełnomocnik powoda, jak wskazano wyżej cofnął pozew. W orzecznictwie Sądu Najwyższego i doktrynie wyrażany jest pogląd, iż prawo do żądania przez stronę, która wygrała sprawę, zwrotu przez jej przeciwnika procesowego kosztów procesu obejmujących wynagrodzenie ustanowionego w sprawie pełnomocnika, nie jest uzależnione od podjęcia przez tego pełnomocnika określonych czynności procesowych (vide: między innymi postanowienie Sądu Najwyższego z 8 marca 2012 r., sygn. akt III CZ 11/12). Z literalnego brzmienia art. 203 § 2 kpc wynika, że w przypadku cofnięcia pozwu zwrot kosztów postępowania przysługuje wyłącznie pozwanemu, o ile zgłosi w tym zakresie wniosek w wymaganym terminie. Od tej zasady zachodzi wyjątek, w sytuacji, gdy podjęcie tej czynności procesowej wiązało się z zaspokojeniem powoda w toku postępowania. W tym jednakże przypadku, to na powodzie spoczywa ciężar wykazania, że wystąpienie z pozwem było niezbędne do celowego dochodzenia praw lub celowej obrony i faktycznie doszło do jego zaspokojenia w toku procesu (vide: postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt I ACz 491/12). W okolicznościach niniejszej sprawy, to na powodzie spoczywał ciężar wykazania, iż wystąpienie z pozwem było niezbędne do celowego dochodzenia praw lub celowej obrony. Z powołanego wyżej pisma procesowego z 7 czerwca 2011 r. okoliczność ta nie wynika, powód ograniczył się jedynie do złożenia oświadczenia o cofnięciu pozwu, co jest niewystarczające, aby to pozwanemu nadać przymiot przegrywającego sprawę. Dlatego też jego wniosek o zasądzenie kosztów postępowania na podstawie art. 203 § 2 kpc złożony Sądowi Rejonowemu był zasadny. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc orzekł jak w punkcie
- O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc oraz art. 108 § 1 kpc. Zarządzenie: odpis postanowienia doręczyć: - pełnomocnikowi powoda (k. 126), - pełnomocnikowi pozwanego (k. 97).