Przepis ten został dodany do Kodeksu postępowania karnego przez art. 5 pkt 41 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2015.396) i wszedł w życie z dniem 1 lipca 2015 r. Wprawdzie wyrok objęty skargą kasacyjną uprawomocnił się przed tą datą, a zatem do orzeczenia kary łącznej znajduje zastosowanie art. 19 przepisów przejściowych cyt. wyżej ustawy, jednak w analizowanym układzie procesowym eliminuje on możliwość stosowania przepisów aktualnie obowiązujących, tylko w zakresie regulacji zawartych w rozdziale IX Kodeksu karnego. Natomiast w odniesieniu do procedury ma tu zastosowanie hybrydowy system przepisów przejściowych przewidziany w ustawie z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 1247), zwanej dalej także ustawą zmieniającą. Należy zauważyć, że art.
nie został zamieszczony w katalogu przepisów, których nie stosuje się do spraw wszczętych aktem oskarżenia wniesionym przed dniem wejścia w życie tej ustawy, tj. przed 1 lipca 2015 r. (art. 36 ustawy z dnia 27 września 2013 r.). W związku z tym oraz biorąc pod uwagę dyspozycję art. 37 ustawy zmieniającej, art.
znajdzie zastosowanie do sprawy niniejszej, także po częściowym uchyleniu zaskarżonego wyroku w trybie kasacji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej 4 instancji. W konsekwencji Sąd Rejonowy będzie ponownie rozstrzygał co do wymiaru kary łącznej w oparciu o przepisy prawa materialnego obowiązujące poprzednio (art. 19 przepisów przejściowych ustawy zmieniającej z dnia 20 lutego 2015 r.). Natomiast w wymiarze procesowym wyda wyrok łączny, stosując się do zasad wskazanych w art.
k.p.k., który stanowi, że jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia nowej kary łącznej wyłącznie w odniesieniu do kar wymierzonych w tym samym wyroku skazującym, właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ten wyrok skazujący. Wobec faktu, że kasacja została wniesiona na korzyść skazanego, orzekając ponownie Sąd obowiązany jest respektować pośredni zakaz reformationis in peius, pamiętając o tym, aby nie pogorszyć sytuacji oskarżonego w stosunku do tego stanu prawnego, jaki decydował o wymiarze kary łącznej przy pierwszym rozpoznaniu sprawy. Z tego powodu Sąd Rejonowy, determinowany normą wynikającą z treści art. 443 k.p.k., wydając wyrok łączny, a nie wyrok nakazowy, przy oznaczeniu kary łącznej grzywny powinien w dalszym ciągu respektować ograniczenia przewidziane w art. 502 § 1 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku. kc
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.