244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, gdzie wymierzono karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, b) w K. z dnia 9.06.2010 r. sygn. akt II K 261/10 za czyn popełniony w dniu 15.04.2010 r. z art.
244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk gdzie wymierzono karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, gdzie orzeczono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, III. w K. z dnia 30.09.2010 r. sygn. akt II K 458/10 za czyn popełniony w dniu 1.06.2010 r. z art.
244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, IV. w K. z dnia 8.04.2011 r. sygn. akt II K 71/11 za czyn popełniony w dniu 22.01.2011 r. z art. 244 kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, V. w K. z dnia 20.02.2012 r. sygn. akt II K 717/11 za czyn popełniony w dniu 22.10.2011 r. z art.
Zaskarżonym wyrokiem łącznym na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk połączono skazanemu jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi wyżej w punktach I i V, orzekając karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto, zważywszy na treść art. 572 kpk umorzono postępowanie w zakresie połączenia pozostałych, wskazanych wyżej wyroków. Wyrok powyższy zaskarżyła obrońca D. W. zarzucając naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 89 § 1 kk poprzez jego niezastosowanie polegające na orzeczeniu w zaskarżonym wyroku kary łącznej pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania za przestępstwa, za które skazanemu – D. W. – orzeczono karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i bez warunkowego jej wykonania. Tym samym apelująca wniosła o zmianę wyroku w zaskarżonym zakresie poprzez wymierzenie skazanemu – D. W. – kary łącznej 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby wynoszącym 2 lata, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Wałbrzychu do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył : Apelacja jest oczywiście bezzasadna. Wbrew twierdzeniom skarżącej – Sąd I instancji nie dopuścił się obrazy prawa materialnego, a to art. 89 § 1 kk. Taka sytuacja miałaby miejsce gdyby nie zastosowano owego przepisu, choć należałoby to uczynić lub też gdyby zastosowano go w sposób oczywiście chybiony. Tymczasem, jak wynika z treści tegoż art. 89 § 1 kk (w brzmieniu, które weszło w życie 8 czerwca 2010 ) m.in. w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i bez tego dobrodziejstwa sąd może w wyroku łącznym warunkowo zawiesić wykonanie kary łącznej. Tak więc jest to prawo, a nie obowiązek sądu. Tak właśnie postąpił Sąd Rejonowy łącząc skazania z 2 marca 2012 r. (III K 1207/1 Sądu Rejonowego w Wałbrzychu) na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary ze skazaniem z 20 lutego 2012 r. ( II K 717/11 Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze) na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. W konsekwencji zastosowano względem skazanego system całkowitej absorpcji kar, choć w istocie nie skorzystano z możliwości dobrodziejstwa art. 69 § 1 kk. Trudno się temu dziwić , skoro po stronie D. W. nie zaistniały praktycznie jakiekolwiek okoliczności przemawiające za warunkowym zawieszeniem wykonania kary. Nie jest przy tym prawdziwym twierdzenie obrońcy, iż wymierzenie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania jest rozstrzygnięciem niekorzystnym dla skazanego. Takim byłoby zastosowanie systemu pełnej kumulacji kar, a tak się nie stało. Zważywszy na powyższe zdecydowano jak w wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.