← Polska

V C 389/13

Sygn. akt V C upr 389/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 października 2013r. Sąd Rejonowy w Trzebnicy V Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Miliczu w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR R. K. Protokolant: Karolina Szanfisz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2013r. sprawy z powództwa (...).à r.l. z siedzibą w Luxembourg przeciwko J. P. o zapłatę I. oddala powództwo; II. kosztami postępowania obciąża stronę powodową. Sygn. akt V C upr 389/13 UZASADNIENIE (...).á r.l. z siedzibą w Luksemburgu, działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, skierował do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Wniósł o orzeczenie nakazem zapłaty, by pozwany J. P. zapłacił stronie powodowej kwotę 406,80 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi: - od kwoty 29,90 zł od dnia 9 kwietnia 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 9 kwietnia 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 9 maja 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 29,90 zł od dnia 9 maja 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 9 czerwca 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 29,90 zł od dnia 9 czerwca 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 9 lipca 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 29,90 zł od dnia 9 lipca 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 29,90 zł od dnia 9 sierpnia 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 9 sierpnia 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 9 września 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 29,90 zł od dnia 9 września 2008 r. do dnia zapłaty. Ponadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych oraz kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu wskazała, że na podstawie umowy cesji przejęła od firmy (...) S.A. prawa do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu świadczenia usług związanych z umową abonamentową. Podniosła, że dochodzi od pozwanego zapłaty za wykonanie usługi w kwocie 406,80 zł zgodnie z częściowym wykazem wierzytelności do umowy o przelew wierzytelności z dnia 3 lipca 2012 r., a zadłużenie pozwanego wynika z jedenastu faktur o nr (...) z dnia 8 lipca 2002 r. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał rozpoznanie sprawy tutejszemu Sądowi. Strona powodowa w dniu 13 sierpnia 2013 r. uzupełniła braki formalne pozwu, składając go na urzędowym formularzu. Pozwany na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. wniósł o oddalenie powództwa. Przyznał, że z (...) S.A. łączyła go umowa, jednakże z uwagi na znaczny upływ czasu nie pamięta czy wywiązał się z jej obowiązków, a także nie jest w stanie stwierdzić czy roszczenie objęte pozwem jest należne i z czego wynika. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 3 lipca 2012 r. pomiędzy (...) S.A. z siedzibą w W. a stroną powodową (...).á r.l. z siedzibą w L. została zawarta umowa sprzedaży wierzytelności, obejmującą m.in. wierzytelności w stosunku do pozwanego J. P., wynikająca z dwunastu faktur o nr (...) z dnia 8 lipca 2002 r. o łącznej wartości 406,80 zł. (dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z 03.07.2012 r. k. 17v.-18; częściowy wykaz wierzytelności k. 23v.) W dniu 2 lipca 2013 r. strona powodowa wystawiła zawiadomienie dla pozwanego o cesji wierzytelności. (dowód: pismo z 02.07.2013 r. k. 23) Pozwanego i poprzednika prawnego strony powodowej łączyła umowa o świadczenie usług związanych z umową abonamentową. (okoliczność bezsporna) Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie poza sporem pozostawały okoliczności faktyczne dotyczące cesji dochodzonej wierzytelności. Spór dotyczył zadłużenia pozwanego z tytułu umowy abonamentowej zawartej z poprzednikiem prawnym strony powodowej. W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w art. 232 k.p.c. oraz w art. 6 k.c. Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Strona powodowa formułując żądanie w niniejszej sprawie zaoferowała jako materiał dowodowy jedynie umowę cesji wraz ze stanowiącym jej załącznik częściowym wykazem wierzytelności oraz pismo informujące pozwanego o przelewie wierzytelności. W ocenie Sądu zaoferowany materiał dowodowy – w świetle zarzutów postawionych przez pozwanego – jest niewystarczający dla uwzględnienia żądania. Strona powodowa, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała bowiem w żaden sposób – wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi – zasad obciążania pozwanego opłatami i dat powstania zaległości w płatności. Powołała się w zakresie istnienia, wysokości i terminów płatności zadłużenia na dwanaście faktur o dwóch numerach i tej samej dacie wystawienia, lecz nie dołączyła ich do pozwu. Nie wiadomo zatem, czego konkretnie wskazane faktury dotyczą i na jakiej podstawie zostały wystawione. Uniemożliwia to dokonanie weryfikacji żądania przez Sąd. Z tych względów orzeczono w pkt I sentencji wyroku o oddaleniu powództwa w całości. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w pkt II wyroku wydano na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c. (...) 1. (...) 2. (...)– (...). M. S.; 3. (...) 4. (...) M. (...)

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.