Zgodnie z poglądami prawnymi wyrażonymi przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 3 12 2015r. „Sąd Rejonowy, który odrzuca zażalenie na postanowienie tego sądu, wydane na podstawie art.
orzeka jako sąd drugiej instancji” oraz w jej uzasadnieniu „postanowienie sądu rejonowego wydane w drugiej instancji w wyniku rozpoznania skargi na orzeczenie referendarza sądowego jest niezaskarżalne” (III CZP 81/15, LEX nr 1928534, Biul. SN 2015/12/9). Wniesiona przez skarżącego na to orzeczenie zażalenie jest zatem niedopuszczalne w rozumieniu regulacji art. 370 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art.
2 k.p.c. oraz art. 13 § 2 k.p.c. i jako takie - z jej mocy - podlegało ono odrzuceniu. Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym postano-wieniu i tym samym zażalenie jest bezzasadne w rozumieniu regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. oraz 13 § 2 k.p.c., co z mocy tej regulacji prowadziło do jego oddalenia. Reasumując zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i dlatego zażalenie skarżącego jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepisy art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSO Leszek Dąbek
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.