5 odszkodowanie w wariancie serwisowym uwzględnia ceny części zamiennych nowych i oryginalnych o ile poszkodowany przedstawi faktury nabycia części zamiennych. Powód nie przestawił faktur z których wynikałyby ceny nabycia części zamiennych. W związku z nieprzedstawieniem faktur za nabycie części, odszkodowanie z tego tytułu ustalone zostało w oparciu o sporządzoną przez pozwanego kalkulację, stosownie do zapisu § 19 ust. 7 OWU. W zakresie żądania dopłaty odszkodowania wynikającego z zastosowania przez powoda stawek za roboczogodzinę wyższych niż uznane przez pozwanego, roszczenie jest bezzasadne z uwagi na zapis § 19 ust. 5 oraz ust. 6 OWU. Nawet w przypadku przedstawienia przez poszkodowanego faktur za naprawę uszkodzonego pojazdu, pozwany ma prawo zweryfikować naliczone wynagrodzenie i wypłacić poszkodowanemu odszkodowanie wedle stawek średnich,
5 pkt. 2 w zw. z § 19 ust. 6 OWU. Pozwany ustalił wysokość odszkodowania
zapisami OWU wedle których koszt zakupu części nowych i oryginalnych jest uwzględniany przy likwidacji szkody po przedstawieniu faktur zakupu tych części, zaś stawka za roboczogodzinę jest ustalana przez pozwanego i bez znaczenia dla sprawy pozostają stawki rynkowe, czy też stawka stosowana w warsztacie powoda. Sąd ustalił co następuje: Bezspornym jest, że samochód osobowy marki R. (...) o nr rej (...) stanowiący własność T. S. i A. S. został uszkodzony w wyniku kolizji drogowej w dniu 7 grudnia 2014 r. W dniu 28 lipca 2014 r. poszkodowani zawarli z pozwanym umowę ubezpieczenia AC na okres od 31 lipca 2014 r. do 30 lipca 2015 r. Bezspornym jest również fakt, iż pozwany przyjął odpowiedzialność za zaistniałe zdarzenie na podstawie umowy dobrowolnego ubezpieczenia majątkowego autocasco i wypłacił odszkodowanie w łącznej kwocie 2 876 zł, weryfikując przyjętą przez powoda stawkę za roboczogodzinę do kwoty 80 zł/rbg. Dowód: polisa (k. 7-8), decyzja (...) (k. 9), potwierdzenie transakcji (k. 10, 11), pismo (...) (k. 20).
2 Ogólnych Warunków Ubezpieczeń Komunikacyjnych (...) koszty naprawy pojazdu ustalane są w oparciu o ceny usług i części zamiennych stosowanych w dniu ustalenia odszkodowania. Stosownie do § 19 ust. 5 pkt. 2 z zastrzeżeniem ust. 6 i 7, wysokości odszkodowania ustala się z uwzględnieniem zasad określonych w ust. 2-4 i sposobu naprawy pojazdu w wybranym przez ubezpieczonego warsztacie wykonującym naprawę oraz w oparciu o zasady zawarte w systemie A. lub E., z zastosowaniem m. in. stawki za roboczogodzinę ustalonej przez (...) w oparciu o średnie ceny usług stosowane przez warsztaty porównywalnej kategorii do warsztatu wykonującego naprawę pojazdu. (...) ustala odszkodowanie w sposób przewidziany w tymże ustępie pod warunkiem przedstawienia rachunków lub faktur VAT dotyczących robocizny, części zamiennych, materiałów lakierniczych i normaliów.
6 w razie udokumentowania naprawy pojazdu rachunkami lub fakturami VAT, (...) weryfikuje wysokość odszkodowania ustaloną na podstawie tych rachunków lub faktur VAT według zasad określonych w ust.
art. 805 §1 K. c. przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Elementami przedmiotowo istotnymi umowy ubezpieczenia jest z jednej strony zobowiązanie do spełnienia określonego świadczenia przez ubezpieczyciela w razie zajścia określonego w umowie wypadku, z drugiej zaś strony zobowiązanie do zapłaty składki przez ubezpieczającego. Wskazać należy, że w myśl obowiązujących przepisów kodeksu cywilnego wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania (art. 509 § 1 k.c.). Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (art. 509 § 2 k.c.). Celem i skutkiem przelewu wierzytelności jest przejście na nabywcę ogółu uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, który zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego, jaki go wiązał z dłużnikiem. W takim wypadku stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie, a zmienia się osoba uczestnicząca w nim po stronie wierzyciela. W razie podjęcia kroków celem wyegzekwowania należności, warunkiem otrzymania należności przez nabywcę wierzytelności jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. W ocenie Sądu powód w należyty sposób wykazał, iż skutecznie nabył przedmiotową wierzytelność od poszkodowanego. Dokonując analizy zgromadzonego materiału dowodowego Sąd doszedł do przekonania, że żądanie pozwu nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd miał na uwadze przede wszystkim postanowienia Ogólnych Warunków Ubezpieczeń Komunikacyjnych (...), które łączyły strony postępowania w dniu zdarzenia. Bezspornym było, że poszkodowani zawarli z pozwanym umowę ubezpieczenia AC w dniu 28 lipca 2014 r. na okres od 31 lipca 2014 r. do 30 lipca 2015 r. Umowa ta obejmuje ogólne warunki ustalone przez ubezpieczyciela, a znane powodowi.
2 Ogólnych Warunków Ubezpieczeń Komunikacyjnych (...) koszty naprawy pojazdu ustalane są w oparciu o ceny usług i części zamiennych stosowanych w dniu ustalenia odszkodowania. Stosownie do § 19 ust. 5 pkt. 2 z zastrzeżeniem ust. 6 i 7, wysokości odszkodowania ustala się z uwzględnieniem zasad określonych w ust. 2-4 i sposobu naprawy pojazdu w wybranym przez ubezpieczonego warsztacie wykonującym naprawę oraz w oparciu o zasady zawarte w systemie A. lub E., z zastosowaniem m. in. stawki za roboczogodzinę ustalonej przez (...) w oparciu o średnie ceny usług stosowane przez warsztaty porównywalnej kategorii do warsztatu wykonującego naprawę pojazdu. (...) ustala odszkodowanie w sposób przewidziany w tymże ustępie pod warunkiem przedstawienia rachunków lub faktur VAT dotyczących robocizny, części zamiennych, materiałów lakierniczych i normaliów.
6 w razie udokumentowania naprawy pojazdu rachunkami lub fakturami VAT, (...) weryfikuje wysokość odszkodowania ustaloną na podstawie tych rachunków lub faktur VAT według zasad określonych w ust.
zapisami OWU, wedle których koszt zakupu części nowych i oryginalnych jest uwzględniany przy likwidacji szkody po przedstawieniu faktur zakupu tych części, również w zakresie wysokości stawki za roboczogodzinę i bez znaczenia dla sprawy pozostają stawki rynkowe, albowiem strony łączyła umowa dobrowolnego ubezpieczenia autocasco. Zdaniem Sądu faktura przedstawiona przez powoda nie spełnia wymogów z OWU, aby na tej podstawie ocenić cenę za roboczogodzinę. W takiej sytuacji kwestionowanie wysokości stawki przez pozwanego byłoby przez Sąd uznane za nieuzasadnione. Faktura na roboczogodzinę nie została jednak wystawiona. W tym kontekście opinia biegłego jest bez znaczenia, ponieważ
OWU stawka powinna wynikać z faktury. Wówczas podstawa do jej weryfikowania przez pozwanego byłoby wątpliwa i wtedy opinia biegłego jest niezbędna. Jak wynika jednak z akt sprawy stawka nie została wyszczególniona w fakturze, zatem powód sam oddał możliwość jej weryfikacji przez pozwanego. Taka ewentualność jest bowiem przewidziana przez pozwanego w OWU. Zatem biorąc pod uwagę wyżej poczynione rozważania, Sąd uznał, że dochodzone przez powoda roszczenie nie jest zasadne i w związku z tym w punkcie 1 wyroku oddalił powództwo w całości. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.
którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na łączną kwotę kosztów postępowania złożyły się kwoty: 17,00 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa; 180,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego ustalona
2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z dnia 3 października 2002 r. ze zm.). SSR Jolanta Brzęk
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.