Sygn. akt IV K 161/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 sierpnia 2016 roku Sąd Rejonowy Szczecin Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w IV Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca: SSR

§4kk I.

oskarżonego M. B. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za ten czyn na podstawie art.

§4kk wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II.

na podstawie art.42§3kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym dożywotnio; III. na podstawie art.43a§2kk orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 10000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; IV. na podstawie art.624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sygn. akt IV K 161/16 UZASADNIENIE M. B. prowadził pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości o stężeniu alkoholu 0,44 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Czynu tego dopuścił się mimo uprzedniego skazania za czyn z art.178§1kk w zw. z art.177§2kk. Tym samym zrealizował wszelkie, podmiotowe i przedmiotowe znamiona przestępstwa z art.178§4kk. Wymierzając za ten czyn karę, Sąd miał na uwadze, że cechował się wysokim stopniem społecznej szkodliwości i zawinienia sprawcy. Stan nietrzeźwości były wyższy niż ustawowe minimum, oskarżony jechał jedną z bardziej uczęszczanych ulic miasta. I to w środku dnia, kiedy ruch, w tym także pieszych, jest duży. Przekłada się to na potencjalne niebezpieczeństwo, które stwarzał dla innych uczestników ruchu. W dodatku czyn, który popełnił w przeszłości, był bardzo poważny, a jednak nie skłonił oskarżonego do przestrzegania zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Nadto w przeszłości popełnił także inne czyny zabronione. Na korzyść oskarżonego świadczy jednak odległy czas od tego czynu, który miał wpływa na kwalifikację prawną oraz rodzaj pojazdu, który choćby z uwagi na możliwe prędkość i gabaryty, stopień tego stwarzanego niebezpieczeństwa zmniejszał. W dodatku oskarżony obecnie prowadzi ustabilizowany tryb życia. Mając to na uwadze, jak też zagrożenie ustawowe za czyn z art.178§4kk, za adekwatną karę, która spełnia wszelkie warunki z art.53§1i2kk, Sąd uznał karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Brak było przy tym podstaw do warunkowego zawieszenia kary, gdyż zgodnie z treścią art.69§1kk obowiązującego już w dacie czynu, warunkowe zawieszenie stosuje się tylko wobec sprawców, którzy nie byli dotąd skazani, podczas gdy oskarżony 10 krotnie był już skazywany na kary pozbawienia wolności. Zgodnie z art.42§3kk, który przewiduje obligatoryjny dożywotni zakaz wobec sprawców czynu z art.

§4k

k, Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym dożywotnio. Żadne bowiem okoliczności szczególne, biorąc pod uwagę porę dnia i rodzaj czynu, który spowodował tę kwalifikację, nie zachodzą. Z uwagi na treść art.43a§2kk obligatoryjnym było orzeczenie od oskarżonego świadczenia pieniężnego w wysokości 10000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, która to kwota stanowi minimalną przewidzianą przez ustawodawcę dla sprawców czynu z art.

§4k

k.