Sygn. akt II Cz 457/16 POSTANOWIENIE K., dnia 15 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Marian Raszewski po rozpoznaniu w dniu

§ l k.p.c. w zw. z art. 89 § l k.p.c. przez ich błędną interpretację i nieprawidłowe zastosowanie oraz umorzenie postępowania mimo uzupełnienia przez powoda braków formalnych pozwu w wyznaczonym terminie w odpowiedni sposób. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 89 § 1 k.p.c. pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa wraz z odpisem dla strony przeciwnej. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Zdania pierwszego nie stosuje się w przypadku dokonania czynności procesowej w elektronicznym postępowaniu upominawczym, jednak pełnomocnik powinien powołać się na pełnomocnictwo, wskazując jego datę, zakres oraz okoliczności wymienione w art. 87 k.p.c. Potwierdzenie tego przepisu znajduje się w przepisie art. 126 § 3 k.p.c. w zw. z art. 126 § 3 1 k.p.c., zgodnie z którym w elektronicznym postępowaniu upominawczym nie obowiązuje zasada, że do pisma procesowego należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Stosownie do przepisu art.

§ 1k.p.c.

po przekazaniu sprawy w przypadkach wskazanych w art. 505 33 § 1 k.p.c., art. 505 34 § 1 k.p.c. oraz art. 505 36 § 1 k.p.c. przewodniczący wzywa powoda do wykazania umocowania zgodnie z art. 68 zdanie pierwsze k.p.c. oraz dołączenia pełnomocnictwa zgodnie z art. 89 § 1 zdanie pierwsze i drugie k.p.c., a po przekazaniu sprawy na podstawie art. 505 33 § 1 k.p.c. oraz art. 505 34 § 1 k.p.c. dodatkowo do uiszczenia opłaty uzupełniającej od pozwu - w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia wezwania pod rygorem umorzenia postępowania. W razie nieusunięcia powyższych braków pozwu sąd umarza postępowanie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest to, czy na wezwanie Sądu do dołączenia pełnomocnictwa zgodnie z art. 89 § 1 zdanie pierwsze i drugie k.p.c., dokonane na podstawie art.

§ 1

k.p.c., możliwe było złożenie odpisu pełnomocnictwa udzielonego innemu pełnomocnikowi niż ten, który reprezentował powoda w toku postępowania elektronicznego, uwzględniając okoliczność, że w toku elektronicznego postępowania upominawczego pełnomocnik nie ma obowiązku dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa wraz z odpisem dla strony przeciwnej, a jedynie powinien powołać się na pełnomocnictwo, wskazując jego datę, zakres oraz okoliczności wymienione w art. 87 k.p.c. Nieprzedłożenie zatem wskazanego w toku elektronicznego postępowania upominawczego pełnomocnictwa rodzi zatem wątpliwości, czy pozew został wniesiony przez umocowanego przez stronę pełnomocnika, a w konsekwencji, czy wniesienie pozwu wywołało skutki związane z wytoczeniem powództwa. Nadto zauważyć należy, że istnienie należytego umocowania pełnomocnika do działania w postępowaniu w imieniu strony stanowi jedną z bezwzględnych przesłanek procesowych, a jego brak skutkuje nieważnością postępowania (art. 379 pkt 2 in fine k.p.c.). Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy w składzie orzekającym w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że stwierdziwszy, niewykazanie należytego umocowania pełnomocnika mimo wezwania, Sąd powinien wyznaczyć stronie termin, w ciągu którego może ona potwierdzić czynność procesową w postaci wniesienia pozwu i dopiero po bezskutecznym upływie terminu umorzyć postępowanie (por. m.in. uchwała 7. s. Sądu Najwyższego z dnia 23.01.2009 r., III CZP 118/08, OSNC 2009, Nr 6, poz. 76; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18.11.2005 r., IV CZ 112/05, Legalis Nr 1327564; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21.06.2006 r., I CZ 24/06, Legalis Nr 313387; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16.06.2010 r., I Cz 45/10, Legalis Nr 385368). Dlatego, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.