← Polska

II K 30/15

(...) UZASADNIENIE W dniu 16 maja 2014r w Z. w (...) Strażaka przy ul. (...) odbywało się przyjęcie zorganizowane z okazji 18-nastych urodzin A. Z. (1). W przyjęciu tym uczestniczyło około 65 osób. Ok

§1kk Sąd skazał wszystkich oskarżonych na kary po 3 miesiące pozbawienia wolności.

Przy wymiarze tych kar Sąd wziął pod uwagę, że oskarżeni działali w sposób zaplanowany i sami prowokowali zajście. Przyszli na prywatną imprezę, zachowywali się prowokacyjnie i wyzywająco. Nie mieli wcześniej zatargów z pokrzywdzonym P. B. lub innym uczestnikiem urodzin. Pokrzywdzony również w żaden sposób nie dał powodu do ataku. Odnośnie oskarżonego K. S.

(2)Sąd uznał, że nie był on dotychczas karany i nie był prowodyrem zajścia. Kara 3 miesięcy pozbawienia wolności będzie, zdaniem Sądu, adekwatna do stopnia jego zawinienia. Na podstawie art.69§1 i 2kk oraz art.70§2kk Sąd wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego K. S.
(2)warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. Oskarżony w chwili czynu miał 20 lat. Jest więc sprawcą młodocianym. Okres próby jest więc minimalny. Zgodnie z art.73§2kk Sąd zobligowany był do oddania oskarżonego K. S.
(2)w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Na podstawie art.46§2kk Sąd zobligowany był do orzeczenia nawiązki na rzecz pokrzywdzonego P. B.. Oskarżony K. S.
(2)dopuścił się przestępstwa o charakterze chuligańskim. Orzeczenie nawiązki było więc obligatoryjne. Sąd uznał, że w sytuacji gdy oskarżeni działali wspólnie zasadnym będzie zasądzenie nawiązki w kwocie 300zł. Oskarżony nie pracuje, a pokrzywdzony nie doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu. Kwota 300zł nawiązki, choć symboliczna, będzie wystarczającą dolegliwością. Odnośnie oskarżonego J. S. przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę, że to właśnie ten oskarżony był inicjatorem zajścia. J. S. wraz z kolegami przyszedł w okolice remizy najpierw około godziny 21.00, a potem wrócił z oskarżonymi i kolejnymi kolegami. Z drugiej strony oskarżony przyznał się do uderzenia P. B. i przeprosił go za zajście. Nie był też dotychczas karany. Z tych względów Sąd wymierzył J. S. karę taką samą jak pozostałym oskarżonym. Na podstawie art.69§1 i 2kk oraz art.70§2kk Sąd wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego J. S. warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. Oskarżony jest sprawcą młodocianym. Okres próby jest więc również w jego sytuacji minimalny. Zgodnie z art.73§2kk Sąd zobligowany był do oddania oskarżonego J. S. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Oskarżony, jak wynika z zeznań świadków, jest osobą impulsywną. Powinien więc być kontrolowany przez kuratora. Jakiekolwiek naruszenie porządku prawnego w okresie próby może skutkować zarządzeniem wykonania kary. Na podstawie art.46§2kk Sąd zobligowany był do orzeczenia nawiązki na rzecz pokrzywdzonego P. B.. Oskarżony J. S. dopuścił się przestępstwa o charakterze chuligańskim. Orzeczenie nawiązki było więc obligatoryjne. Sąd uznał, że w sytuacji gdy oskarżeni działali wspólnie zasadnym będzie zasądzenie nawiązki w kwocie 300zł. Oskarżony nie pracuje, a pokrzywdzony nie doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu. Kwota 300zł nawiązki, choć symboliczna, będzie wystarczającą dolegliwością dla oskarżonego. Oskarżony W. K. uderzając pięścią w twarz M. S.
(2)i powodując u niej obrażenia ciała na okres poniżej 7 dni wyczerpał swoim działaniem znamiona przestępstwa z art.157§2kk. Oskarżony działał publicznie, bez powodu i okazując rażące lekceważenie porządku prawnego. Czyn miał więc charakter chuligański. Za ten czyn na podstawie art.157§2kk w związku z art.

§1kk Sąd skazał go na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności.

Przy wymiarze tej kary Sąd wziął pod uwagę, że oskarżony uderzył pokrzywdzoną nie mając do tego żadnego powodu. M. S.

(2)powiedziała tylko żeby się uspokoił, a on uderzył ją pięścią w twarz powodując krwawienie. Wymierzenie innego rodzaju kary w takiej sytuacji byłoby nadmierną łagodnością. Zgodnie z art.85kk i art.86§1kk Sąd zobligowany był do wymierzenia oskarżonemu W. K. kary łącznej. Sąd uznał, że karą adekwatną do zawinienia za oba czyny będzie kara łączna 4 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżony nie był dotychczas karany, ale z przebiegu zdarzeń wynika, że ma on problem z opanowaniem swoich emocji. Na podstawie art.69§1 i 2kk oraz art.70§2kk Sąd wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego W. K. warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. Oskarżony jest sprawcą młodocianym. Okres próby jest więc minimalny. Zauważyć też należy, ze jeżeli oskarżony nie będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności popełni ponownie przestępstwo Sąd będzie mógł zarządzić mu wykonanie kary. Zgodnie z art.73§2kk Sąd zobligowany był do oddania oskarżonego W. K. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Kurator będzie nadzorował oskarżonego i sygnalizował Sądowi ewentualne nieprawidłowości. Na podstawie art.46§2kk Sąd zobligowany był do orzeczenia nawiązek na rzecz pokrzywdzonych P. B. i M. S.
(2). Oskarżony W. K. dopuścił się przestępstw z art.158§1kk i art.157§2kk o charakterze chuligańskim tj. w związku z art.

§1kk. Orzeczenie nawiązek było więc obligatoryjne.

Sąd uznał, że w sytuacji gdy wszyscy oskarżeni w stosunku do P. B. działali wspólnie zasadnym będzie zasądzenie nawiązki na rzecz P. B. w kwocie 300zł. Odnośnie M. S.

(2)Sąd uznał, że oskarżony powinien zapłacić nawiązkę w kwocie 500zł. Pokrzywdzona doznała obrażeń ciała, korzystała z opieki lekarskiej i przyjmował tylko płynne pokarmy. W. K. uderzył niespodziewającą się ataku młodą kobietę i nie wyraził żadnej skruchy. Oskarżony nie pracuje. Ma jednak 20 lat i powinien poczynić starania by zapłacić pokrzywdzonym zasądzone nawiązki. Oskarżony P. K. uderzając bez powodu, publicznie K. G. w twarz i powodując u niego obrażenia ciała na okres poniżej 7 dni wyczerpał swoim działaniem znamiona występku z art.157§2kk w związku z art.

§1k

k. Za ten czyn na podstawie tych przepisów Sąd skazał go na karę 1 miesiąca pozbawienia wolności. Przy wymiarze tej kary Sąd wziął pod uwagę, że osoby będące z oskarżonym nie zareagowały na jego zachowanie, a pokrzywdzony uciekł. Zawiadomił organy ścigania dopiero po zajściu, które miało miejsce na 18-nastce A. Z.

(1). Sąd uznał, że oskarżony P. K. kopiąc i popychając nieustaloną osobę na samochód marki F. (...) będący własnością D. P. spowodował uszkodzenia tego samochodu w postaci uszkodzenia lakieru i wgniecenia na tylnych lewych drzwiach oraz pęknięcie zderzaka. Wartość strat wyniosła 500zł. Czyn oskarżonego wyczerpał więc znamiona przestępstwa z art.288§1kk. Za ten czyn na podstawie tego przepisu Sąd skazał go na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze tej kary Sąd wziął pod uwagę, że oskarżony działał bezmyślnie i prymitywnie. Nawet jeżeli doszło do konfrontacji z nieustaloną osobą to nie było powodów do uszkodzenia cudzej rzeczy. Świadkowie zeznali zgodnie, że oskarżony (...) na końcu zajścia kopał samochód. Zgodnie z art.85kk i art.86§1kk Sąd zobligowany był do wymierzenia oskarżonemu P. K. kary łącznej. Sąd uznał, że kara łączna 5 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia jego zawinienia za trzy czyny. Oskarżony nie był dotychczas karany i jest sprawcą młodocianym. Orzeczona kara będzie, zdaniem Sądu, dla niego wystarczająco dolegliwa. Na podstawie art.69§1 i 2kk oraz art.70§2kk Sąd wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego P. K. warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. Oskarżony jest sprawcą młodocianym. Okres próby jest więc minimalny. Zauważyć też należy, że jeżeli oskarżony nie będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności popełni ponownie przestępstwo, Sąd będzie mógł zarządzić mu wykonanie kary. Zgodnie z art.73§2kk Sąd zobligowany był do oddania oskarżonego P. K. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Kurator będzie nadzorował oskarżonego i sygnalizował Sądowi ewentualne nieprawidłowości w jego zachowaniu. Na podstawie art.46§2kk Sąd zobligowany był do orzeczenia nawiązki na rzecz pokrzywdzonego P. B. i K. G.. Oskarżony P. K. dopuścił się przestępstw o charakterze chuligańskim. Orzeczenie nawiązek było więc obligatoryjne. Sąd uznał, że w sytuacji gdy oskarżeni w stosunku do P. B. działali wspólnie zasadnym będzie zasądzenie nawiązki w kwocie 300zł. Odnośnie K. G. Sąd uznał, że wystarczająca będzie nawiązka w kwocie 200zł. Na podstawie art.46§1kk Sąd zobowiązał oskarżonego P. K. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłacenie pokrzywdzonemu D. P. kwoty 500zł. Oskarżony spowodował uszkodzenia pojazdu na kwotę 500zł i taką kwotę powinien, zdaniem Sądu, pokrzywdzonemu zwrócić. Zgodnie z art.624§1kpk Sąd zwolnił wszystkich oskarżonych od ponoszenia kosztów postępowania. Na dzień wydania wyroku wszyscy oskarżeni nigdzie nie pracowali i pozostają na utrzymaniu rodziców. Mają 19 i 20 lat. Nie mają majątku. Obciążanie ich kosztami postępowania byłoby dla nich nadmiernie uciążliwe, a ewentualna egzekucja komornicza byłaby bezskuteczna. Sąd zasądził, na podstawie §14 ust.2 pkt.1 i §16 ( Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z sprawie opłat za czynności adwokackie z 28.09.2002r (t.j. Dz. U. z 2013 poz.461 z późniejszymi zmianami), od Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Krotoszynie, na rzecz adwokatów H. K., R. K., T. K. i S. R. kwoty po 974,16zł tytułem obrony oskarżonych z urzędu. Sąd wziął pod uwagę, że w sprawie wyznaczono 7 terminów rozpraw. /D. W.-M./

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.