IX Ka 473/13

(1)oskarżonego o przestępstwa z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i inne; D. K. oskarżonego o przestępstwa z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego R. Ż.

(1)i jego obrońcę, obrońcę oskarżonego D. K. od wyroku Sądu Rejonowego w Skarżysku- Kamiennej z dnia 21 grudnia 2012 rokusygn. akt II K 439/11 I. zmienia zaskarżony wyrok co do oskarżonego R. Ż.

(1)w ten sposób, że:

1. orzeczoną w punkcie III wyroku karę łączną pozbawienia wolności łagodzi do 2(dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;
2. orzeczoną w punkcie IV wyroku karę łączną grzywny łagodzi ustalając ilość stawek dziennych na 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych;
3. zwalnia oskarżonego od opłaty za obie instancje; II. w pozostałej części co do oskarżonego R. Ż.

(1)i w całości co do oskarżonego D. K. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. Z. R. kwotę 516, 60 (pięćset szesnaście 60/ 100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego R. Ż.

(2)w postępowaniu odwoławczym; IV. zwalnia oskarżonego D. K. od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym oraz oskarżonego R. Ż.

(1)od wydatków w postępowaniu odwoławczym. IX Ka 473/13 UZASADNIENIE Prokuratura Rejonowa w Skarżysku-Kamiennej oskarżyła R. Ż.

(1)o to, że :

1. w okresie od 18 marca 2010 roku do 1 kwietnia 2010 roku w S. działając w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu samodzielnie oraz wspólnie o w porozumieniu z D. K., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, trzykrotnie w zamiarze wyłudzenia odszkodowań komunikacyjnych z (...) S.A. w kwocie co najmniej 9378,22 złotych z polisy nr (...), wystawionej dla pojazdu m-ki A. nr rej. (...) po uprzednim wprowadzeniu w błąd, co do okoliczności zaistnienia zdarzeń drogowych z udziałem tego pojazdu, wiedząc, że zdarzenia nie zaistniały, usiłował doprowadzić w/w towarzystwo ubezpieczeniowe do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w tej kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec odmowy wypłaty odszkodowania i tak: - w dniu 18 marca 2010 roku w S. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze wyłudzenia odszkodowania komunikacyjnego z (...) S.A. w kwocie 3388,34 złotych z polisy wystawionej dla pojazdu m-ki A. nr rej. (...) po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do okoliczności zaistnienia w dniu 14.03.2010 roku w S. uszkodzenia tego pojazdu w wyniku kolizji z samochodem m-ki V. (...) nr rej. (...) należącym do E. S. wiedząc, że zdarzenie takie nie miało miejsca, usiłował doprowadzić w/w towarzystwo ubezpieczeniowe do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w tej kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec odmowy wypłaty odszkodowania, - w dniu 30 marca 2010 roku w S. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze wyłudzenia odszkodowania komunikacyjnego z (...) S.A. w kwocie 717,81 złotych z polisy nr (...) wystawionej dla pojazdu m-ki A. nr rej. (...) po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do okoliczności zaistnienia w dniu 30.03.2010 roku w S. zdarzenia polegającego na uszkodzeniu przez nieustaloną osobę, wiedząc, że zdarzenie nie miało miejsca a uszkodzenia powstały w wyniku zdarzenia z dnia 20.02.2010 roku objętego postępowaniem odszkodowawczym nr szkody (...), usiłował doprowadzić w/w towarzystwo ubezpieczeniowe do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w tej kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec odmowy wypłaty odszkodowania - w dacie nieustalonej pomiędzy 30 marca 2010 roku a 1 kwietnia 2010 roku w S. działając wspólnie i w porozumieniu z E. K. i D. K. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze wyłudzenia odszkodowania komunikacyjnego z (...) S.A. w kwocie co najmniej 5252,07 złotych z polisy nr (...) wystawionej dla pojazdu m-ki A. nr rej. (...) po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do okoliczności zaistnienia w dniu 30.03.2010 roku w S. kolizji drogowej z udziałem jej samochodu m-ki F. (...) nr rej. (...) i pojazdu m-ki A. (...) nr rej. (...) i powstaniu w jej wyniku uszkodzenia obu pojazdów, wiedząc, że kolizja nie zaistniała, usiłował doprowadzić w/w towarzystwo ubezpieczeniowe do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w tej kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec odmowy wypłaty odszkodowania, tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w związku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 91 § 1 kk
2. w dniu 23 marca 2010 roku w S. działając wspólnie i w porozumieniu z D. K. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze wyłudzenia odszkodowania komunikacyjnego dla pojazdu m-ki F. (...) nr rej. (...) należącego do D. K. po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do okoliczności zaistnienia w dniu 22.03.2010 roku w S. uszkodzenia tego pojazdu w wyniku kolizji z należącym do niego samochodem m-ki A. nr rej. (...) oraz przedkładając jako autentyczny, uprzednio podrobiony dokument w postaci zawiadomienia o szkodzie, na którym sfałszował podpis S. B. jako kierującego pojazdem wiedząc, że zdarzenie takie nie miało miejsca, doprowadził w/w towarzystwo ubezpieczeniowe do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w tej kwocie w następstwie wypłaty w dniu 21.04.2011 roku odszkodowania tj. o czyn z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w związku z art. 11 § 2 kk
3. w dniu 24 marca 2010 roku w K. w celu użycia za autentyczny podrobił dokument w postaci oświadczenia sprawcy szkody, sporządzonym na druku (...) S.A. V. (...), poprzez podrobienie podpisu D. K. przedkładając następnie ten dokument w (...) do dokumentacji szkodowej nr 2010-27- (...), tj. o czyn z art. 270 § 1 kk oraz D. K. o to, że: w okresie od 23 marca 2010 roku do 1 kwietnia 2010 roku w S. działając w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu wspólnie i w porozumieniu z R. Ż.

(1)i E. K. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dwukrotnie w zamiarze wyłudzenia odszkodowań komunikacyjnych z (...) S.A. oraz (...), po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do okoliczności zaistnienia zdarzeń drogowych, wiedząc, że zdarzenia nie zaistniały, doprowadził oraz usiłował doprowadzić w/w towarzystwo ubezpieczeniowe do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie co najmniej 10482,07 złotych i tak: - w dniu 23 marca 2010 roku w S. działając wspólnie i w porozumieniu z R. Ż.

(1)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze wyłudzenia odszkodowania komunikacyjnego z (...) w kwocie 5210 złotych z polisy wystawionej dla pojazdu m-ki F. (...) nr rej. (...) należącego do D. K. po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do okoliczności zaistnienia w dniu 22.03.2010 roku w S. uszkodzenia tego pojazdu w wyniku kolizji z należącym do R. Ż.

(1)pojazdem m-ki A. (...) nr rej. (...) wiedząc, że zdarzenie takie nie miało miejsca, doprowadził w/w towarzystwo ubezpieczeniowe do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w tej kwocie w następstwie wypłaty w dniu 21.04.2011 roku odszkodowania - w dacie bliżej nieustalonej pomiędzy 30 marca 2010 roku a 1 kwietnia 2010 roku w S. działając wspólnie i w porozumieniu z E. K. i R. Ż.

(1)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze wyłudzenia odszkodowania komunikacyjnego z (...) S.A. w kwocie co najmniej 5272,97 zł z polisy (...) wystawionej dla pojazdu m-ku A. nr rej. (...) po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do okoliczności zaistnienia w dniu 30.03.2010 roku w S. kolizji drogowej z udziałem samochodu m-ki F. (...) nr rej. (...) i pojazdu m-ki A. (...) nr rej. (...) i powstaniu w jej wyniku uszkodzeń obu pojazdów wiedząc, że kolizja nie zaistniała, usiłował doprowadzić w/w towarzystwo ubezpieczeniowe do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w tej kwocie lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec odmowy wypłaty odszkodowania, tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w związku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 91 § 1 kk Sąd Rejonowy w Skarżysku-Kamiennej wyrokiem wydanym w dniu 21 grudnia 2012r. w sprawie sygn. akt II K 439/11 I. w ramach czynu zarzucanego R. Ż.

(1)w pkt I uznał go za winnego tego, że w okresie od 18 marca 2010 roku do 1 kwietnia 2010 roku w S. działając w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu samodzielnie oraz jednokrotnie wspólnie i w porozumieniu z D. K. i E. K. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, trzykrotnie w zamiarze wyłudzenia odszkodowań komunikacyjnych z (...) S.A. w kwocie co najmniej 9378,22 złotych z polisy nr (...), wystawionej dla pojazdu m-ki A. nr rej. (...) po uprzednim wprowadzeniu w błąd, co do okoliczności zaistnienia zdarzeń drogowych z udziałem tego pojazdu, wiedząc, że zdarzenia nie zaistniały, usiłował doprowadzić w/w towarzystwo ubezpieczeniowe do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w tej kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec odmowy wypłaty odszkodowania o tak: - w dniu 18 marca 2010 roku w S. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze wyłudzenia odszkodowania komunikacyjnego z (...) S.A. w kwocie 3388,23 złotych z polisy wystawionej dla pojazdu m-ki A. nr rej. (...) po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do okoliczności zaistnienia w dniu 14.03.2010 roku w S. uszkodzenia tego pojazdu w wyniku kolizji z samochodem m-ki V. (...) należącym do E. S. wiedząc, że zdarzenie takie nie miało miejsca, usiłował doprowadzić w/w/ towarzystwo ubezpieczeniowe do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w tej kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec odmowy wypłaty odszkodowania, - w dniu 30 marca 2010 roku w S. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze wyłudzenia odszkodowania komunikacyjnego z (...) S.A. w kwocie 717,81 złotych z polisy nr (...) wystawionej dla pojazdu m-ki A. nr rej. (...) po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do okoliczności zaistnienia w dniu 30.03.2010 roku w S. zdarzenia polegającego na uszkodzeniu tego samochodu przez nieustaloną osobę, wiedząc, że zdarzenie nie miało miejsca, a uszkodzenia powstały w wyniku zdarzenia z dnia 20.02.2010 roku objętego postępowaniem odszkodowawczym nr szkody (...), usiłował doprowadzić w/w towarzystwo ubezpieczeniowe do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w tej kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec odmowy wypłaty odszkodowania - w dacie bliżej nieustalonej pomiędzy 30 marca 2010 roku a 1 kwietnia 2010 roku w S. działając wspólnie iw porozumieniu z E. K. i D. K. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze wyłudzenia odszkodowania komunikacyjnego z (...) S.A. w kwocie co najmniej 5272,07 złotych z polisy nr (...) wystawionej dla pojazdu m-ki A. nr rej. (...) po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do okoliczności zaistnienia w dniu 30.03.2010 roku w S. kolizji drogowej z udziałem jej samochodu m-ki F. (...) nr rej. (...) i pojazdu m-ki A. nr rej. (...) i powstaniu w jej wyniku uszkodzeń obu pojazdów, wiedząc, że kolizja nie zaistniała, usiłował doprowadzić w/w towarzystwo ubezpieczeniowe do niekorzystnego rozporządzenie mieniem w tej kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec odmowy wypłaty odszkodowania, tj. popełnienia trzech przestępstw z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i za to na podstawie art. 14 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk i art. 91 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzył mu karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych, II. w ramach zarzucanych R. Ż.

(1)wyżej w punkcie 2 i 3 czynów uznał go za winnego tego, że w okresie od 23 marca 2010 roku do 24 marca 2010 roku w S. działając wspólnie i w porozumieniu z D. K. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze wyłudzenia odszkodowania komunikacyjnego z (...) w kwocie 5210 złotych z polisy wystawionej dla pojazdu m-ki F. (...) nr rej. (...) należącego do D. K. po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do okoliczności zaistnienia w dniu 22.03.2010 roku w S. uszkodzenia tego pojazdu w wyniku kolizji z należącym do niego samochodem m-ki A. (...) nr rej. (...) oraz przedkładając jako autentyczny, uprzednio podrobiony dokument w postaci zawiadomienia o szkodzie, na którym sfałszował podpis S. B. jako kierującego pojazdem wiedząc, że zdarzenie takie nie miało miejsca, nadto przedkładając w dniu 24 marca 2010 roku w K. w (...) do dokumentacji szkodowej nr 2010-27- (...) w celu użycia za autentyczny, podrobiony uprzednio przez siebie dokument w postaci oświadczenia sprawcy szkody, sporządzony na druku (...) S.A. V. (...), na którym podrobił podpis D. K. doprowadził w/w towarzystwo ubezpieczeniowe do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w tej kwocie w następstwie wypłaty w dniu 21.04.2011 roku odszkodowania, tj. popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz kwotę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych, III. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzeczone wobec oskarżonego R. Ż.

(1)kary pozbawienia wolności połączył i jako karę łączną orzekł karę 3 lat pozbawienia wolności, IV. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzeczone wobec oskarżonego R. Ż.

(1)kary grzywny połączył i jako łączną orzekł karę grzywny w wymiarze 140 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych, V. na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł od oskarżonego R. Ż.

(1)obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz T.U. (...) S.A. kwotę 2605,00 złotych, VI. na podstawie art. 44 § 2 kk orzekł przepadek wobec R. Ż.

(1)dokumentów w postaci oświadczenia sprawcy szkody oraz zawiadomienia o szkodzie znajdujących się na kartach 493 i kartach 527-530 akt sprawy poprzez pozostawienie ich w aktach sprawy, VII. oskarżonego D. K. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu wyżej czynów stanowiących przestępstwa z art. 286 § 1 kk i art. 13 § 1kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i za to na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzył mu karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych, VIII. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego D. K. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata, IX. na podstawie rat. 46 § 1 kk orzekł od oskarżonego D. K. obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz T.U. I. R. kwotę 2605,00 złotych, X. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. Z. R. wynagrodzenie w kwocie 1239,84 złotych za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną oskarżonemu R. Ż.

(1)z urzędu, XI. na podstawie art. 627 kpk zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 1000 złotych tytułem kosztów sądowych, a na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonych od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w pozostałym zakresie. Apelacje od wyroku wnieśli: obrońca oskarżonego D. K., obrońca oskarżonego R. Ż.

(1), oraz oskarżony R. Ż.

(1). Obrońca oskarżonego D. K. , na podstawie art. 438 pkt 3 kpk zarzucił zaskarżonemu wyrokowi:

1. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść wyroku tj. art. 7 kpk polegającą na błędnej ocenie opinii biegłego B. C. i przypisanie jej treści, których opinia w rzeczywistości nie zawiera oraz dokonanie oceny zeznań świadka E. K. z przekroczeniem granic swobodnej oceny zeznań, a ponadto
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść a polegający na nieuzasadnionym przyjęciu, że kolizje drogowe zaistniałe 23 marca 2010 i 30 marca 2010 roku faktycznie nie nastąpiły a zgłoszenia do (...) oraz (...) S. A. szkód komunikacyjnych zmierzały do wyłudzenia odszkodowań a ponadto, że D. K. brał udział w usiłowaniu wyłudzenia kwoty 5210 zł na szkodę (...). Formułując zarzuty jak wyżej skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Obrońca oskarżonego R. Ż.

(1)na podstawie art.438 pkt 2 i 3 kpk zarzucił zaskarżonemu wyrokowi: - obrazę przepisów procesowych tj. art. 7 kpk przez błędną wykładnię opinii biegłego C. przez przyjęcie zapisów których w swej treści nie zawiera, - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, który miał wpływ na jego treść polegający na nieprawidłowym przyjęciu iż kolizje powstałe w dniach 14.03.2010r., 30.03.2010r., 30/3-1/4/2010r. zgłoszone do (...) oraz kolizja z dnia 20/3/2010zgłoszona do (...) faktycznie nie miały miejsca a działanie oskarżonego zmierzało do wyłudzenia odszkodowań. W konkluzji apelacji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od przypisanych zarzutów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Oskarżony R. Ż.

(1)zarzucił zaskarżonemu wyrokowi: rażącą surowość orzeczonej kary i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez znaczne złagodzenie kary pozbawienia wolności i orzeczenie jej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, podnosząc przy tym w treści apelacji, iż z opinii biegłych nie wynika w sposób jednoznaczny, czy przedmiotowe kolizje miały miejsce. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja obrońcy oskarżonego D. K. nie jest zasadna, natomiast apelacje wniesione przez oskarżonego R. Ż.

(1)i jego obrońcę okazały się o tyle skuteczne, o ile doprowadziły do złagodzenia orzeczonych wobec oskarżonego kar łącznych: pozbawienia wolności i grzywny. Wbrew zarzutom wyartykułowanym przez obrońców obu oskarżonych, Sąd Rejonowy w toku prawidłowo przeprowadzonego przewodu sądowego zgromadził wszystkie dowody niezbędne dla rozstrzygnięcia, wnikliwie i szczegółowo je przeanalizował, oraz dokonał na ich podstawie prawidłowych ustaleń faktycznych. Ustalając sprawstwo oskarżonych w zakresie przypisanych im czynów, Sąd ten słusznie oparł się na zeznaniach wskazanych przez siebie świadków tj. E. S., R. S., S. B., E. K., oraz na opiniach biegłych: B. C., G. C., oraz biegłej M. P.. Ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy wbrew zarzutom skarżących nie wykracza poza ramy zakreślone przepisem art. 7 kpk. Jest oceną swobodną, nie dowolną. Oceniając w szczególności opinie wydane przez biegłego B. C. Sąd Rejonowy zasadnie przyjął, iż biegły w sposób profesjonalny i wnikliwy odniósł się zarówno do zgłoszeń zawartych w aktach szkodowych jak i do dokumentów zgromadzonych w toku postępowania odszkodowawczego (k. 863-912, 968-970). Analizując każde z poszczególnych zgłoszeń, biegły ten oceniał m.in. charakter uszkodzeń przedmiotowych pojazdów. Opinia biegłego w konfrontacji z pozostałym materiałem dowodowym, rzetelnie ocenionym przez Sąd I instancji dała podstawę do przypisania oskarżonym występków w taki kształcie jak to orzeczono w zaskarżonym wyroku. Skarżący kwestionując ocenę dowodów dokonaną przez Sąd I instancji i ustalenia faktyczne poczynione przez ten Sąd, w istocie rzeczy polemizują z nimi, nie przytaczając żadnych racjonalnych argumentów, które były w stanie podważyć tok rozumowania Sądu prowadzący do tych ustaleń. Uwzględniając dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 kk, a więc te okoliczności, które były przedmiotem ocen i rozważań Sądu I instancji, nie można uznać kar wymierzonych oskarżonemu D. K., i kar jednostkowych wymierzonych R. Ż.

(1)za rażąco niewspółmiernie surowe. Jednakże uwzględniając związek podmiotowo-przedmiotowy i czasowy istniejący pomiędzy czynami przypisanymi oskarżonemu R. Ż.

(1)złagodzono orzeczone wobec niego kary łączne pozbawienia wolności i grzywny. Tak ukształtowane kary spełnią właściwie swe funkcje prewencyjne i wychowawcze wobec sprawcy. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 437 § 1 kpk orzeczono jak w wyroku. O wynagrodzeniu należnym obrońcy z urzędu oskarżonego R. Ż.

(1)w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami). W oparciu o przepis art. 624 § 1 kpk, zwolniono oskarżonych od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, w tym oskarżonego R. Ż.

(1)od opłaty za obie instancje. /SSO Zbigniew Karamara/ /SSO Ewa Opozda-Kałka/ /SSO Leszek Grzesiak/