kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 7 października 2015 r. sygnatura akt VI K 480/15 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 929 / 15 UZASADNIENIE Prokurator Rejonowy w Świdnicy w trybie art.335 § 1,3 kpk oraz 332 § 1 pkt.1,2,3,4,5 kpk złożył wniosek o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy P. P. , podejrzanego o to, że w okresie od lipca 2014 r. do 27 grudnia 2014 r. w L. woj. (...) uporczywie nękał K. K. przy użyciu telefonu komórkowego oraz za pośrednictwem Internetu wzbudzając w pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, tj. o czyn z art.
kk i wymierzenie następującej kary: - 1 rok pozbawienia wolności; - warunkowe zawieszenie wykonania kary na okres próby 3 lat; - zobowiązanie do przeproszenia pokrzywdzonej na piśmie w terminie 2 tygodni od uprawomocnienia się wyroku oraz obowiązku powstrzymania się od kontaktowania z pokrzywdzoną i zbliżania do niej (art. 72 § 1 pkt 2 i 7 a kk). Sąd Rejonowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 7 października 2015r. sygn. akt VI K 480 /15: uwzględniając wniosek : I. Oskarżonego P. P. uznał za winnego zarzucanego mu czynu, za który na podstawie art.
na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 3(trzy), III. na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 kk zobowiązał oskarżonego do przeproszenia pokrzywdzonej na piśmie w terminie 2(dwa) tygodni od daty uprawomocnienia się wyroku, IV. na podstawie art. 72 § 1 pkt 7a kk zobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od kontaktowania z pokrzywdzoną V. na podstawie art. 624§1 kpk zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości. Z wyrokiem tym nie pogodził się prokurator. Apelujący wyrokowi zarzucił: I. obrazę prawa procesowego – art. 335 § 1 kpk mającą wpływ na treść wyroku polegającą na nieprzeoczeniu w części dyspozytywnej pkt IV wyroku wniesionego przez oskarżyciela publicznego, a uzgodnionego oskarżonym w toku dochodzenia zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej; II. obrazę przepisów prawa materialnego – przepisu art. 4 § 1 kk poprzez niepowołanie go przy wskazaniu podstawy wymierzeniu kary i środków karnych wobec oskarżonego zastosowanych przez przepisy kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym przed 01.07.2015 r. – jako względniejszych w pkt II, III i IV wyroku; III. obrazę prawa karnego materialnego – art. 72 § 1 pkt 7 a kk polegający na niewskazaniu w pkt IV wyroku obowiązku sposobów w jaki oskarżony nie może kontaktować się z pokrzywdzoną, mimo, iż obowiązek taki wynika wprost z brzmienia przepisu. Podnosząc wskazane zarzuty apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do Sądu I instancji, celem ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył co następuje; Wniosek apelacyjny okazał się skuteczny. Oskarżony przypisanego mu czynu dopuścił się przed 1 lipca 2015r. tj. przed zmianą ustawy kodeks karny ( ustawą o zmianie ustawy – kodeks karny oraz niektórych innych ustaw z dnia 20 lutego 2015 r. Dz. U. z 2015r. poz 396 ), zaostrzającą warunki wymiaru kary, zatem należy stosować w niniejszej sprawie przepisy karne względniejsze dla oskarżonego , obowiązujące w dacie czynu, co Sąd Rejonowy przyznał w pisemnych motywach. Sąd ten także przyznał, iż w wyniku przeoczenia w pkt. IV dyspozycji wyroku nie zawarł uzgodnionego zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej. Korekta tych uchybień możliwa byłaby w postępowaniu odwoławczym, gdyby nie błędy prokuratora na etapie uzgodnień z oskarżonym warunków skazania. Mianowicie w odniesieniu do zobowiązania przeproszenia pokrzywdzonej prokurator uzgodnił z oskarżonym 2 tygodniowy termin „ od wydania wyroku” (k. 4 akt), co we wniosku o skazanie określił jako „ od uprawomocnienia się wyroku”, który przecież jest zupełnie innym terminem. Niestety Sąd Rejonowy nie dostrzegł tej rozbieżności stanowisk stron w tym zakresie i zaakceptował wniosek prokuratora. Nadto w odniesieniu do obowiązku powstrzymania się od kontaktowania z pokrzywdzoną prokurator wbrew treści art. 72 § 1 pkt.7a kk nie uzgodnił z oskarżonym sposobu wykonania tego obowiązku, po czym swój błąd przerzucił na sąd orzekający, zarzucając w apelacji obrazę wskazanego przepisu prawa karnego. Oba te błędy uzgodnień w zakresie warunków skazania powinny skutkować nieuwzględnieniem wniosku o skazanie i zwrotem sprawy prokuratorowi w trybie art. 335 § 4 kpk. Skoro procedowanie Sądu Rejonowego zostało obarczone opisanymi wadami, to niezależnie od skuteczności powiadomienia oskarżonego o rozprawie apelacyjnej, zaskarżony wyrok należało uchylić i sprawę przekazać do jej ponownego rozpoznania.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.