wyeliminowało niebezpieczeństwo upływu terminu przedawnienia roszczenia o naprawienie szkody na osobie wcześniej niż szkoda ta ujawniła się. W razie wyrządzenia szkody na osobie termin przedawnienia roszczenia – zgodnie z w/w przepisem – nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie odpowiedzialnej do jej naprawienia. W uzasadnieniu uchwały z 24.02.2009 r., III CZP 2/09, OSNC 2009/12/169 Sąd Najwyższy stwierdził, że w odniesieniu do szkód na osobie wyeliminowane zostało działanie zasady, że przedawnienie roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym nie może nastąpić później niż po upływie dziesięciu lat od dnia wyrządzenia szkody (art.
Wprowadzenie uregulowania, że bieg terminu przedawnienia roszczenia o naprawienie szkody na osobie rozpoczyna się z chwilą dowiedzenia się przez poszkodowanego o szkodzie i osobie zobowiązanej do jej naprawienia (bo tak należy czytać art.
k.c.) oznacza, że nie został w żaden sposób ograniczony czas, w jakim może ujawnić się szkoda na osobie, prowadząc do powstania (zaktualizowania się) odpowiedzialności pozwanego za skutki danego zdarzenia. Zasądzając dochodzone w tej sprawie zadośćuczynienie uwzględnił Sąd również rokowania na przyszłość co do stanu zdrowia powódki. Pojawienie się nowej szkody pozostającej w związku przyczynowym ze zdarzeniem z dnia 21 stycznia 2011 roku zaktualizuje odpowiedzialność pozwanego. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w punkcie 2 wyroku. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 kpc. Powódka utrzymała się z żądaniem w 28,57 %. Wps oznaczone przez powódkę wynosiło 175.000 zł, natomiast powódka wygrała proces do do wps w kwocie 50.000 zł Powódka poniosła tytułem kosztów kwotę 12.967zł (opłata od pozwu 8750zł + wydatki na biegłych 600 zł [k.131]+ wynagrodzenie pełnomocnika według taryfy z opłatą skarbową 3617zł). Pozwany poniósł tytułem kosztów kwotę 4183,38zł (wydatki na biegłych 566,38zł [k.145, k.146] + wynagrodzenie pełnomocnika z opłatą skarbową 3617zł). Łączne koszty procesu wyniosły 17.150,38zł. Na pozwanego, zgodnie z zasadą stosunkowego rozdziału kosztów, przypadają koszty w łącznej wysokości 4899,86zł, (pozwany wygrał proces w 72,43%) zatem zasądzono od niego na rzecz powódki kwotę 544,98zł tytułem zwrotu kosztów procesu (jak w punkcie 3 wyroku). W punkcie 4 wyroku polecono kasie tut. Sądu zwrócić pozwanemu kwotę 33,62zł tytułem niewykorzystanej zaliczki na biegłego. SSO Andrzej Kieć
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.