I C 20/16

Sygn. akt I C 20/16 upr. WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 marca 2016 roku Sąd Rejonowy w Świnoujściu Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Agnieszka Trytek-Błaszak Protokolant: Marta Korzeniewska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 roku w Świnoujściu na rozprawie sprawy z powództwa (...) z siedzibą we W. przeciwko M. J. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 20/16 UZASADNIENIE wyroku zaocznego w postępowaniu uproszczonym Powód (...)we W. wniósł przeciwko M. J. powództwo o zapłatę kwoty 8.947,45 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych, w tym 1.200 zł kosztów zastępstwa procesowego, 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 300 zł opłaty od pozwu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że pozwana oraz (...) S.A. (poprzednio (...) Bank S.A.) zawarli w dniu 25 listopada 2005r. umowę bankową o numerze (...), na podstawie której pozwana otrzymała określoną w umowie kwotę pieniężną, jednocześnie zobowiązała się do jej zwrotu na warunkach precyzyjnie określonych w tejże umowie. Pozwana nie wywiązała się z zobowiązania, wobec czego niespłacona kwota należności głównej stała się wymagalna wraz z kwotą odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia. Wobec niedotrzymania przez pozwaną warunków określonych w umowie, wierzyciel pierwotny wezwał pozwaną do zapłaty. Jednocześnie w treści wezwania poinformował pozwaną, że w przypadku niewypełnienia obowiązków określonych w treści wezwania, wierzytelność zostanie przelana na rzecz powoda. Pomimo upływu terminu, pozwana nie dokonała zapłaty, wobec czego w dniu 17 kwietnia 2015r. (...) S.A. zawarła z powodem umowę przelewu wierzytelności cedując na jego rzecz całość praw i obowiązków wynikających z umowy zawartej przez pozwaną z pierwotnym wierzycielem. Potwierdzeniem, iż wierzytelność dochodzona pozwem była przedmiotem umowy przelewu wierzytelności jest wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji. Zadłużenie pozwanej wynosi obecnie 8.947,45 zł, w tym należność główna w wysokości 6.468,17 zł oraz skapitalizowane odsetki w wysokości 2.479,28 zł, na które składają się przejęte w drodze cesji wierzytelności odsetki wierzyciela pierwotnego naliczane zgodnie z postanowieniami umowy odpowiednio od niezapłaconej kwoty należności głównej wynikającej ze wskazanej umowy oraz odsetki ustawowe naliczane przez powoda. Według powoda, dowodem istnienia oraz obowiązku spełnienia świadczenia ciążącego na pozwanej jest wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej z dnia 17 grudnia 2015r. Osnowa wyciągu dokładnie precyzuje źródło i rodzaj przysługującej powodowi wierzytelności wraz z potwierdzeniem faktu dokonanej cesji. Powód wezwał pozwaną do zapłaty, jednak zadłużenie nie zostało uregulowane. Pozwana M. J. nie stawiła się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, nie żądała przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności, ani też nie składała w sprawie wyjaśnienia ustnie lub na piśmie, stąd też zgodnie z treścią art. 339 § 1 kpc Sąd zobowiązany był wydać wyrok zaoczny. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 17 kwietnia 2015r. (...) (Spółka Akcyjna) z siedzibą w P. Oddział w Polsce z siedzibą w W. zawarł z (...) z siedzibą we W. umowę sprzedaży wierzytelności pieniężnych przysługujących Bankowi wobec osób fizycznych, wymienionych w załączniku nr 1 (zestawienie wierzytelności w formie papierowej) i nr 3 (w formie zapisu elektronicznego na płycie CD) do umowy, na postawie której to umowy powód nabył te wierzytelności. Przedmiotem umowy była również wierzytelność wobec M. J. wynikająca z umowy z dnia 25 listopada 2005r. ( dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z 17.04.2015r. - k. 10 – 13, wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji z 17.04.2015r. - k. 14 ) W dniu 22 października 2015r. (...)zarządzające powodem wysłało pismo do pozwanej informujące o nabyciu w dniu 17 kwietnia 2015r. długu wynikającego z umowy nr (...) zawartej z (...) (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce i wezwało do zapłaty kwoty 8.869,48 zł w terminie do dnia 02 listopada 2015r. ( dowód: pismo powoda do pozwanej z 22.10.2015r. - k. 15-16 ) W dniu 17 grudnia 2015r. (...)zarządzające powodem sporządziło wyciąg z ksiąg rachunkowych powoda, w którym oświadczyło, że powód nabył w dniu 17 kwietnia 2015r. od (...) (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce z siedzibą w W. wierzytelność wobec pozwanej M. J. wynikającą z umowy kredytu nr (...) z dnia 25 listopada 2005r. wynoszącą 8.947,45 zł, w tym należność główna w kwocie 6.468,17 zł, odsetki w kwocie 2.479,28 zł. ( dowód: wyciąg z 17.12.2015r. - k. 9 ) Sąd zważył, co następuje: Powództwo okazało się bezzasadne w całości. Swoje roszczenie wobec pozwanej M. J. powód wywodzi z umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 17 kwietnia 2015r., na podstawie której nabył od (...) (Spółka Akcyjna) z siedzibą w P. Oddział w Polsce z siedzibą w W. wierzytelności pieniężne przysługujące Bankowi z czynności bankowych. Z załącznika do umowy cesji wynika, że przedmiotem przelewu była – między innymi – umowa z dnia 25 listopada 2005r. zawarta przez pozwaną z Bankiem. Powód nie przedstawił Sądowi i pozwanej umowy zawartej przez pozwaną z (...)(Spółka Akcyjna) z siedzibą w P. Oddział w Polsce z siedzibą w W., ani nawet nie opisał jej w sposób pozwalający na odtworzenie treści stosunku zobowiązaniowego. Powód powinien był wykazać w pierwszej kolejności istnienie zobowiązania pomiędzy pozwaną a Bankiem, bowiem sama cesja wierzytelności jest czynnością wtórną i zależną od istnienia ważnego zobowiązania pozwanej. Z punktu 10.3.1. formularza pozwu wynika, że na okoliczność istnienia, wysokości oraz wymagalności roszczenia powód zawnioskował dowód w postaci wyciągu z ksiąg funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej. Powód nie wykazał, aby istniała umowa z dnia 25 listopada 2005r. będąca przedmiotem cesji. Powód dochodzi zatem nieistniejącej wierzytelności. Nie można uznać, że pozwana przyznała okoliczność istnienia cesji wierzytelności. Zgodnie z art. 229 kpc nie wymagają dowodu fakty przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną, jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości. Zawarcie umowy cesji nie stanowi okoliczności faktycznej podlegającej uznaniu bądź też nie przez stronę procesu, a jest wyłącznie okolicznością prawną (nie – faktyczną), od której zależy legitymacja czynna w procesie. W myśl art. 509 § 2 kpc w przypadku zawarcia umowy przelewu wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w tym roszczenie o zaległe odsetki. W wyniku przelewu przechodzi na nabywcę (cesjonariusza) ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi (cedentowi), który zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego, jaki łączył go z dłużnikiem. Wierzytelność, jak i prawo do jej dochodzenia przechodzi na nabywcę w takim kształcie, w jakim przysługiwała cedentowi w chwili zawarcia umowy przelewu. Jednocześnie, jeżeli dłużnik banku będący kredytobiorcą nie dotrzymuje warunków udzielenia kredytu, bank może dokonać przelewu wierzytelności na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego bez zgody zarówno tego dłużnika, jak i dłużnika banku z tytułu zabezpieczenia kredytu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2010r., IV CSK 558/09, OSNC 2010/12/168, LEX nr 602305, Biul. SN 2010/9/10, M. Pr. Bank. 2011/5/12). Warunkiem jednak otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Pozew w niniejszej sprawie nie zawierał ani nie wskazywał żadnego dowodu na istnienie zobowiązań pozwanej wobec (...)(Spółka Akcyjna) z siedzibą w P. Oddział w Polsce z siedzibą w W.. Z treści uzasadnienia pozwu nie wynika, żeby pozwana umowę zawarła w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej lub zawodowej; również powód nie powoływał się na taką okoliczność. W efekcie pozwanej przysługiwał w relacji z powodem status konsumenta (art. 22