XVIII C 4829/15

(1)zasądza od pozwanej J. O. na rzecz powoda Miasta S. W. 540,80 zł (pięćset czterdzieści złotych osiemdziesiąt groszy), z odsetkami: (

1. a)ustawowymi od 270,40 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych czterdzieści gorszy) od 13 sierpnia 2014 roku do 31 grudnia 2015 roku, (
2. b)ustawowymi za opóźnienie od 270,40 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych czterdzieści gorszy) od 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty, (
3. c)ustawowymi od 270,40 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych czterdzieści gorszy) od 28 grudnia 2014 roku do 31 grudnia 2015 roku, (
4. d)ustawowymi za opóźnienie od 270,40 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych czterdzieści gorszy) od 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty;

(1)ustala wynagrodzenie M. O. jako kuratora dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej J. O. na 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych), które nakazuje wypłacić z zaliczki uiszczonej przez powoda;

(2)przyznaje M. O. jako kuratorowi dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej J. O. 34,93 zł (trzydzieści cztery złote dziewięćdziesiąt trzy grosze) tytułem zwrotu wydatków, które nakazuje wypłacić tymczasowo ze środków Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi;

(3)zasądza od pozwanej J. O. na rzecz powoda Miasta S. W. 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;

(4)zasądza od pozwanej J. O. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi 34,93 zł (trzydzieści cztery złote dziewięćdziesiąt trzy grosze) tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów sądowych. XVIII C 4829/15 UZASADNIENIE I. Stanowiska stron. Pozwem wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym 26 marca 2015 roku powód Miasto S. W., reprezentowany przez radcę prawnego, domagał się zasądzenia od pozwanej J. O. 540,80 zł z ustawowymi odsetkami szczegółowo opisanymi w pozwie, nadto kosztów procesu według spisu na 210 zł. W uzasadnieniu wskazano, że dochodzone roszczenia wynikają z przejazdu pozwanej bez ważnego biletu stołeczną komunikacją miejską. (k. 2 – 3) Postanowieniem z 9 września 2015 roku ustanowiono dla pozwanej kuratora jako dla nieznanej z miejsca pobytu. (k. 24) Kurator wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc z ostrożności zarzut przedawnienia. (k. 39) Do zamknięcia rozprawy 20 kwietnia 2016 roku strony nie zmieniły swoich stanowisk odnośnie przedmiotu sporu. (k. 43) II. Ustalenia faktyczne i ocena dowodów. Pozwana korzystała 29 lipca i 11 grudnia 2014 roku z publicznego transportu zbiorowego, którego organizatorem jest powód przez swoją jednostkę organizacyjną – Zarząd (...). Nie posiadała ważnego dokumentu przewozu. W związku z tym wezwano pozwaną w tych dniach do uiszczenia po 4,40 zł opłaty za przewóz oraz po 266 zł opłaty dodatkowej; łącznie po 270,40 zł. Kwoty nie zostały uiszczone. (wezwania do zapłaty, k. 9 – 10) III. Ocena roszczenia. Między powodem a pozwaną została zawarta odpłatna umowa przewozu (art. 16 ust. 1 p.p.1). Ustawodawca na wypadek nieuiszczenia wynagrodzenia – to jest nieposiadania przez pasażera ważnego biletu na przejazd – upoważnia przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego do nałożenia opłaty dodatkowej za przejazd (art. 33a ust. 3 p.p.), w wysokości określonej bądź to na podstawie rozporządzenia właściwego ministra, bądź – jak w przypadku powoda – Radę Miasta Stołecznego W. (art. 34a ust. 2 p.p.). W razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu, przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty (art. 33a ust. 3 p.p.). Pozwana nie posiadała ważnego biletu, w związku z tym zasadnie powód domaga się zasądzenia na jego rzecz zarówno należności za przewóz, jak i opłaty dodatkowej. Roszczenie powoda jest również zasadne co do odsetek za opóźnienie, przy czym należało uwzględnić zmiany w tym zakresie od 1 stycznia 2016 roku, kiedy to wprowadzono pojęcie odsetek ustawowych za opóźnienie, jako obecnie odrębne od pojęcia odsetek ustawowych. IV. Koszty. Pozwana przegrała sprawę w całości. Na koszty procesu powoda złożyło się: 30 zł opłaty od pozwu, 180 zł wynagrodzenia pełnomocnika według stawek minimalnych, 90 zł wykorzystanej zaliczki na poczet kosztów ustanowienia kuratora; łącznie 300 zł (art. 98 § 3 w związku z art. 99 k.p.c.). Pozwana obowiązana jest zwrócić powodowi całość poniesionych kosztów procesu (art. 98 § 1 k.p.c.). Wynagrodzenie kuratora ustalono przy uwzględnieniu nakładu pracy, w wysokości nie wyższej aniżeli stawki minimalne pełnomocnika będącego adwokatem (§ 1 rozporządzenia2), powiększone o zwrot wydatków ( § 2 rozporządzenia). O nieuiszczonych kosztach sądowych orzeczono stosując odpowiednio reguły dotyczące zwrotu kosztów procesu (art. 113 ust. 1 u.k.s.c.). 1 Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. – Prawo przewozowe (j.t. – Dz.U. z 2000 r., Nr 50, poz. 601 z późn. zm.). 2 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz.U. poz. 1476).