1, § 2 i § 3 k.p.c. Przepis art.
stanowi, że postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Przepis art.
stanowi, że jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie. Przepis art.
stanowi, że nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. Umowa, która stanowi podstawę faktyczną powództwa w rozpoznawanej sprawie zawarta została miedzy przedsiębiorcą a konsumentem. Nie ulega żadnej wątpliwości, że postanowienia zawarte w § 9 ust. 5 i 6 dokumentu zatytułowanego „Umowa pożyczki odnawialnej” (k. 30), w § 9 dokumentu zatytułowanego „Załącznik 2 – Regulamin udzielania pożyczek przez (...) Sp. z o.o.” oraz w dokumencie zatytułowanym „Załącznik 3 – Tabela Opłat i Prowizji na dzień zawarcia Umowy” nie były uzgadniane indywidualnie między stronami. Wskazane wyżej postanowienia umowne nie dotyczą „głównych świadczeń stron”. W ocenie Sądu Okręgowego wskazane wyżej postanowienia umowne określające opłaty za wysłanie upomnienia kształtują prawa i obowiązki pozwanej (konsumenta) w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jej interesy. Przedsiębiorca nie może tych opłat kształtować w sposób dowolny, w zupełności odbiegający od rzeczywistych kosztów. Windykacja nie może stanowić dodatkowego źródła zysku przedsiębiorcy. Opłaty za konkretne czynności windykacyjne nie mogą odbiegać od rzeczywistych kosztów poniesionych z tego tytułu przez przedsiębiorcę. Wszystkie ewentualne koszty musza być ustanowione w cenach rynkowych, przy uwzględnieniu zasady, zgodnie z którą konsument nie może zostać obciążony całością kosztów prowadzenia działalności przez przedsiębiorcę. Oczywiście może w tych kosztach partycypować, nie oznacza to jednak, że będzie pokrywał opłaty z tytułu umowy o pracę windykatora czy komórki organizacyjnej przedsiębiorcy zajmującej się windykacją należności1. Określenie kosztów wysłania upomnienia na poziomie przekraczającym dziesięciokrotność opłaty za wysłanie listu poleconego za pośrednictwem Poczty Polskiej Spółki Akcyjnej, będącej operatorem wyznaczonym w znaczeniu określonym przez przepisy ustawy z dnia 23 listopada 2012 roku – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r., poz. 1113), kształtuje obowiązki pożyczkobiorcy w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco narusza jego interesy. Powyższe uwagi odnoszą się odpowiednio do naliczonych przez powoda „opłat miesięcznych za utrzymanie konta” oraz „opłat i prowizji za wypłatę środków”. Przyjęcie, że łączna wysokość „opłaty i prowizji” za wypłatę kwoty 600 zł miałaby stanowić kwotę 105 zł, oznacza, że za samą techniczną czynność wypłaty pożyczkodawca miałby otrzymać kwotę stanowiącą 17,5% kwoty pożyczki, niezależnie od oprocentowania pożyczki, które w umowie z dnia 12 października 2013 roku określone zostało na poziomie odsetek maksymalnych. W związku z tym, że powództwo podlegało oddaleniu w części obejmującej żądanie zapłaty „opłat i prowizji od wypłaty środków”, „opłat miesięcznych za utrzymanie konta” oraz „opłat za pisemne upomnienie”, oddaleniu podlega również żądanie zapłaty kwoty 38,51 zł, stanowiącej sumę odsetek za opóźnienie od sumy wskazanych kwot (410 zł) za okres od dnia 13 maja 2014 roku do dnia 7 stycznia 2015 roku. * Na podstawie art. 100 zd. 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy zasądził od K. R. na rzecz (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 55,69 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. Ogółem koszty postępowania odwoławczego w rozpoznawanej sprawie wyniosły 214,20 zł i poniósł je wyłącznie powód. Koszty te obejmują opłatę od apelacji – 30 zł (k. 128, 130), wynagrodzenie pełnomocnika procesowego – 180 zł oraz opłatę pocztową za wysłanie przesyłki poleconej – 4,2 zł (k. 115). Pozwana przegrała sprawę w drugiej instancji w 0,26 części, ponieważ w takim zakresie apelacja została uwzględniona (192,13 zł : 730,64 zł = 0,26). Powód przegrał sprawę w drugiej instancji w 0,74 części. Udział w sumie kosztów postępowania odwoławczego obciążający pozwaną wynosi 55,69 zł (= 214,20 zł · 0,26). Udział w sumie kosztów postępowania odwoławczego obciążający powoda wynosi 158,51 zł. Ponieważ poniesione przez pozwanego koszty (214,20 zł) o 55,69 zł przewyższają obciążający go udział, zasądzeniu na jego rzecz tytułem zwrotu kosztów procesu podlega ta właśnie różnica. * Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych wyżej przepisów Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku. 1 Por. wyrok SOKiK z dnia 27 kwietnia 2012 roku, XVII Amc 5533/11; uzasadnienie wyroku SN z dnia 4 marca 2010 roku, I CSK 404/09, Lex nr 577432.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.