na mocy art. 66§1kk i art. 67§1kk postępowanie karne przeciwko oskarżonemu T. W. warunkowo umarza na okres 1 (jednego) roku próby; II. na mocy art. 67§3kk orzeka oskarżonemu świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 2.000 (dwóch tysięcy) złotych oraz zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku, zaliczając na mocy art. 63§4kk okres zatrzymania prawa jazdy począwszy od dnia 29.03.2016r do dnia 06.07.2016r; III. na podstawie art. 627kpk w zw. z art. 629kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 190 ( stu dziewięćdziesięciu) złotych, w tym kwotę 100 (sto) złotych opłaty sądowej. Sygn. akt II K 289/16 UZASADNIENIE wyroku z dnia 6 lipca 2016 roku Sąd ustalił stan faktyczny: T. W. posiada uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi kategorii B. Dowód: kserokopia dokumentu prawa jazdy k. 6; W nocy z 28 na 29 marca 2016 r. około godziny 00.00 oskarżony T. W. spożywał alkohol w postaci piwa w ilości 1,5 litra. Oskarżony alkohol spożywał do godziny 2:00-3:00 dnia 29 marca 2016 r. Następnie, po upływie kilku godzin od momentu spożycia alkoholu, około godz. 8:45 T. W. wsiadł do samochodu osobowego marki F. (...) o nr rej. (...) i udał się do pracy. W dniu 29 marca 2016 r. o godz. 8:45 w miejscowości B. w trakcie jazdy samochodem zatrzymany został do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy Policji, którzy poddali oskarżonego jako kierującego pojazdem badaniu na zawartość alkoholu. Dowód: wyjaśnienia oskarżonego T. W. k. 13-14, 38, zeznania świadków M. C.
k kryminalizuje bezwypadkowe prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego w ruchu lądowym. Jest to przestępstwo formalne, którego istotę realizuje wprowadzenie w ruch pojazdu przez nietrzeźwego lub odurzonego sprawcę. Występek ten od strony podmiotowej można popełnić tylko umyślnie, przy czym samo prowadzenie pojazdu wymaga zamiaru bezpośredniego, natomiast fakt znajdowania się przez prowadzącego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego może być również objęty zamiarem ewentualnym. Mając na uwadze całokształt materiału dowodowego, ze szczególnym wskazaniem na wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadków oraz protokół użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu, przy uwzględnieniu wyżej przedstawionej argumentacji, Sąd uznał, iż okoliczności popełnienia czynu przez oskarżonego nie budzą wątpliwości, bowiem oskarżony T. W. w dniu 29 marca 2016 roku na drodze (...) w miejscowości B., znajdując się w stanie nietrzeźwości, przy stwierdzonym 0,38 mg/l, 0,38 mg/l, 0,56 promila i 0,57 promila zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym - samochód osobowy marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...). Tym samym zachowaniem swoim oskarżony w pełni wyczerpał znamiona przestępstwa stypizowanego w art. 178 a § 1 kk, a jego wina nie budzi wątpliwości. Rozważenia wymagała jednak kwestia zastosowania instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego. Sąd może bowiem warunkowo umorzyć postępowanie karne, stosownie do treści art. 66 § 1 i 2 kk, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia, uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa, przy czym warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zachodziły właśnie przesłanki z art. 66 § 1 i 2 kk uzasadniające warunkowe umorzenie postępowania karnego prowadzonego przeciwko oskarżonemu T. W. o czyn zarzucony mu aktem oskarżenia stanowiący przestępstwo z art.
Zgodnie z art. 115 § 2 kk przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiar wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. W odniesieniu do czynu oskarżonego, przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości nie bierze się po uwagę rodzaju naruszonych reguł ostrożności i stopnia ich naruszenia, gdyż te kryteria odnoszą się do przestępstw nieumyślnych. Odnosząc wymienione wyżej mierniki stopnia społecznej szkodliwości czynu do czynu oskarżonego stwierdzić należy, iż nie jest on znaczny. W przypadku czynów z art. 178 a § 1 kk stopień ich społecznej szkodliwości wyraża się przede wszystkim w zagrożeniu, jakie stworzył kierujący dla innych uczestników ruchu drogowego. Zagrożenie to jest tym większe – tym samym większy jest stopień społecznej szkodliwości czynu, im większa zawartość alkoholu w organizmie kierowcy oraz im większe natężenie ruchu drogowego w miejscu przestępstwa. Zawartość alkoholu w organizmie oskarżonego niewiele odbiegała od stężenia granicznego między przestępstwem a wykroczeniem, która to dodatkowo w trakcie trzech kolejnych badań wykazała tendencję malejącą. Z akt sprawy nie wynika przy tym, by z uwagi na stężenie alkoholu w organizmie oskarżony prowadził samochód w sposób brawurowy czy choćby mało odpowiedzialny. Oskarżony kierował samochodem w stanie nietrzeźwości na drodze, na której z uwagi na porę roku (wczesna wiosna) jak i porę dnia (godziny poranne) natężenie ruchu drogowego nie było duże. Okoliczności te w stopniu wystarczającym uzasadniają twierdzenie, iż stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego nie był znaczny. W niniejszej sprawie zachodzą także pozostałe przesłanki warunkowego umorzenia postępowania karnego. Oskarżony nie było do tej pory karany i to nie tylko za przestępstwa umyślne, ale także za nieumyślne, jak również za wykroczenia. Ponadto jak podał zawsze prowadzi samochód zgodnie z przepisami. Okoliczność ta ma nie tylko charakter czysto formalny. Oskarżony jest bowiem osobą dorosłą, co pozwala wnioskować, że istotnie popełniony czyn miał charakter epizodyczny i powodowany było błędnym i niczym nieuzasadnionym przekonaniem, że spożyty wcześniej alkohol w żaden sposób nie oddziałuje już na jego organizm. Pozwala to również wnioskować, że dla osiągnięcia celów postępowania karnego – zapobieżeniu powrotowi do przestępstwa, nie jest konieczne wymierzanie oskarżonemu kary. Okoliczności popełnienia czynu przez oskarżonego nie budzą wątpliwości, co opisano we wcześniejszej części uzasadnienia. Oskarżony prowadzi ustabilizowany tryb życia, pracuje zarobkowo, ma zamiar otworzyć własną działalność gospodarcza o profilu handlowym aby móc godziwie zarabiać i wesprzeć swoją rodzinę. Co istotne nie był dotychczas karany za przestępstwa, ani nawet ukarany za wykroczenia. W trakcie postępowania przed Sądem przyznał się do winy, jednak podniósł, iż nie miał on świadomości jego stanu nietrzeźwości. Dodatkowo wyjaśnił, że wstydzi się tego co zrobił, źle się z tym czuje moralnie oraz ma wyrzuty sumienia. Oskarżony podkreślił, że pozbawienie go prawa jazdy byłoby dla niego i jego rodziny ogromną uciążliwością bowiem, już w chwili obecnej rodzina jest zmuszona odwozić go na co dzień do pracy z uwagi na utrudnione połączenia komunikacyjne. Zatem postawa oskarżonego przekonuje, że popełnione przestępstwo było przykrym epizodem i nigdy więcej nie będzie miało miejsca. Sąd biorąc pod uwagę przytoczone okoliczności uznał, że postępowanie karne prowadzone wobec oskarżonego T. W. o czyn stypizowany w art.
Przytoczone powyżej właściwości i warunki osobiste oskarżonego pozwalają na przyjęcie że po raz kolejny nie naruszy on porządku prawnego. Gdyby natomiast oskarżony nadużył okazanego mu zaufania, istnieje możliwość podjęcia warunkowo umorzonego postępowania, co powinno dodatkowo motywować go do przestrzegania porządku prawnego. Sąd wyznaczył dla oskarżonego roczny okres próby. W tym czasie oskarżony będzie mieć okazję do wykazania, iż czyn którego się dopuścił był jedynie jednorazowym incydentem. Mając na względzie cele wychowawcze oraz aby oskarżony odczuł konsekwencje ekonomiczne czynu zabronionego Sąd orzekł wobec niego świadczenie pieniężne w kwocie 2.000 złotych na rzecz Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Ustalając wysokość świadczenia pieniężnego, Sąd miał na uwadze okoliczności wskazane powyżej oraz sytuację majątkową i rodzinną oskarżonego. Ponadto, warunkowo umarzając postępowanie karne wobec oskarżonego, Sąd orzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku, zaliczając na jego poczet okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 29.03.2016 r. do dnia 06.07.2016 r. Sąd uznał, że okres zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wynoszący jeden rok jest wystarczający. Za takim wymiarem środka karnego przemawia stopień nietrzeźwości oskarżonego oraz warunki panujące w czasie, gdy prowadził samochód. Ponadto na zasadzie art. 627 kpk w zw. z art. 629 kpk Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 190 złotych tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 100 złotych tytułem opłaty. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.