← Polska

I C 2780/15

Sygn. akt: I C 2780/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2016r. Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodnicząca: SSR Joanna Heda - Adamczyk Protokolant: Katarzyna Brzustewicz po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016r. w Wodzisławiu Śląskim na rozprawie sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w G. przeciwko F. M. o zapłatę

  1. oddala powództwo;
  2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego 617 (sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. SSR Joanna Heda – Adamczyk I C 2780/15 UZASADNIENIE Powód (...) Sp z o.o. w wniósł o zasadzenie od pozwanego F. M. 1618, 83 zł z odsetkami ustawowymi od 22.04.2015r. oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że powód prowadzi sprzedaż energii elektrycznej. w ramach przedsiębiorstwa zawarł umowę o sprzedaż energii elektrycznej z pozwanym. Pozwany zobowiązał się uiszczać należności wynikające z comiesięcznych rozliczeń. Roszczenie powoda wynika z faktury VAT (...) KP. Stało się wymagalne w dniu 21.04.2015r. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 14.10.2015r. sygn.. akt VI Nc-e 1494003/155 Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie uwzględnił powództwo. Pozwany F. M. w sprzeciwie od w/w nakazu wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu . Zarzucił pozwany , że zaprzecza wszelkim twierdzeniom podnoszonym przez powoda za wyjątkiem wyraźnie przyznanych. Roszczenie powoda jest nieuzasadnione; przedstawiona faktura nigdy nie została zaakceptowana przez pozwanego. Nadto nie wynika, a jakiego niezrealizowanego zobowiązania wynika należność dochodzona pozwem, gdyż powód na okoliczność zasadności swego żądania nie przedstawił żadnych dowodów. Wystawienie zaś faktury VAT samo przez się nie rodzi obowiązku jej zapłaty. W piśmie z dnia 25.01.2016r. powód podtrzymał swe żądanie. Podał nadto, ze (...) SA będący poprzednikiem prawnym powoda zawarł z pozwanym umowę o sprzedaż energii. Na tej też podstawie powód dostarczał energię pozwanemu. Wobec faktu, że pozwany nie rozliczał się z powodem, powód wypowiedział umowę i dokonał końcowego rozliczenia w fakturze VAT (...). Rozliczenie to wykonane zostało błędnie, gdyż nie zostało uwzględnione rzeczywiste zużycie energii. Sąd ustalił i zważył: Powództwo jest nieuzasadnione. Zgodnie z art. 232 zd. 1 kpc strony są obowiązywać dowody dla stwierdzenia faktów , z których wywodzą skutki prawne. Zasadą jest jednak, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie , która z faktu tego wywodzi skutki prawne, czyli na powodzie (art. 6 kc) . To powód bowiem jest dysponentem procesu i powód dochodzi zapłaty od pozwanego twierdząc, że roszczenie jego wynika po pierwsze z umowy o sprzedaż energii i wystawionej w związku z tym faktury vat, jak również faktu nieregulowania należności wynikającej z faktury, nie przedkładając jakiegokolwiek dokumentu, na podstawie którego można by stwierdzić, że pozwanego z powodem łączyła/łączy konkretna umowa. Nadto nie dołączył do akt sprawy żadnego dokumentu także na potwierdzenie istnienia zobowiązania pozwanego względem powoda , a nadto na okoliczność wysokości tego zobowiązania. Powód do akt sprawy dołączył jedynie niepotwierdzone kserokopie pism ( w tym umowy z dnia 6.11.2001r. wezwania do zapłaty, dokumentacji dotyczącej płatnika nr (...), zlecenia OT), te jednak nie mogą zostać uznane za dowód w sprawie jako niebędące dokumentami w rozumieniu kpc. Brak podstaw do korygowania powyższego uchybienia poprzez dodatkowe jeszcze wzywanie strony do nadesłania stosownej dokumentacji, a to z tej przyczyny , że strona pozwana reprezentowana jest przez zawodowego pełnomocnika, który winien już po otrzymaniu zawiadomienia o rozprawie i sprzeciwu stosowne dokumenty doręczyć. Pozwany zarzucił natomiast, że nie wykazał powód , by jakiekolwiek zadłużenie względem niego pozwany posiadał. Do tej czynności powód był zobowiązany. Pozwanego łączyła umowa z powodem, nie wiadomo jednak , na jakiej podstawie powód uznał, że pozwany posiada względem niego zadłużenie i że akurat wartość tego zadłużenia jest akurat taka jak to wynika z twierdzeń pozwu. Nie wykazał nadto powód ,że umowę o dostawę energii z pozwanym już rozwiązał. Powód nie wykazał więc ani podstawy faktycznej , ani prawnej swego roszczenie, nie złożył do akt żadnej dokumentacji, na podstawie której można by dokonać weryfikacji jego twierdzeń w oparciu o konkretne dokumenty. Słusznie zarzucił pozwany w toku rozprawy , że powództwo opiera się na nieudowodnionych twierdzeniach powoda. Zaś samo wystawienie faktury nie rodzi obowiązku spełnienia świadczenia z niej wynikającego. Pomijając fakt, że przecież powód nie złożył żadnych dowodów na poparcie swych twierdzeń, o czym wyżej. Dlatego powództwo – jako nieudowodnione – należało oddalić . Orzeczenie o kosztach procesu – art. 98§1 kpc. SSR Joanna Heda – Adamczyk (...)
  3. (...) (...) (...)

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.