Sygn. akt III Nsm 113/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2016 roku Sąd Rejonowy w Legionowie III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący: SSR Dorota Hańczyc-Górska Protokolant: Marta Nowakowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2016 roku sprawy z wniosku M. K. z udziałem P. B. o zmianę kontaktów z dzieckiem postanawia: 1. zmienić punkt 2 postanowienia Sądu Rejonowego w Legionowie III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich z dnia 15 stycznia 2014 roku wydanego w sprawie o sygn. akt III Nsm 524/13 w ten sposób, że ustalić kontakty ojca P. B. z małoletnią córką J. B. urodzoną dnia (...) w W.:
(84)w sprawie władzy rodzicielskiej z 28 lutego 1984 roku (przyjętej przez Komitet Ministrów Rady Europy) zapewnia rodzicom niewychowującym dziecka prawo do utrzymywania z nim kontaktów osobistych, z wyjątkiem sytuacji, w których kontakty te poważnie szkodzą interesom dziecka. Konwencja o prawach dziecka w art. 9 ust. 3 ujmuje prawo do utrzymywania regularnych stosunków osobistych i bezpośrednich kontaktów z obojgiem rodziców, z wyjątkiem przypadków, gdy jest to sprzeczne z najlepiej pojętym interesem dziecka. (zob: Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz pod redakcją Kazimierza Piaseckiego, Warszawa 2011, Wielkie Komentarze, s. 825) W ocenie Sądu Rejonowego w niniejszej sprawie zaszły przesłanki uzasadniające zmianę postanowienia Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 15 stycznia 2014 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt III Nsm 524/13 w sprawie o ustalenie miejsca pobytu i kontaktów w części dotyczącej ustalenia kontaktów P. B. z małoletnią J. B.. W pierwszej kolejności jako przyczynę zmiany tegoż postanowienia należy wskazać, iż uczestnik postępowania P. B. od 23 lutego 2016 roku odbywa karę pozbawienia wolności, a zatem nie jest już możliwe odbywanie jego kontaktów z córką w sposób uregulowany w powyżej opisanym postanowieniu. Ponadto małoletnia J. B. uczęszcza do przedszkola i powinna uczestniczyć w zajęciach w nim prowadzonych każdego dnia. W tym stanie rzeczy pozostawienie sposobu kontaktów uczestnika z córką ustalonych w postanowieniu Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 15 stycznie 2014 roku w sprawie o sygnaturze akt III Nsm 524/13 pozostawałoby w sprzeczności z dobrem dziecka. Małoletnia J. B. jest związana emocjonalnie z ojcem, tęskni za nim, chce się z nim spotykać. Z opinii specjalistów Opiniodawczego Zespołu (...) Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie (k. 111 – 120 akt) wynika, że J. B. jest związana emocjonalnie z obojgiem rodziców. Ujawnia potrzebę kontaktu z uczestnikiem, jego udziału w jej życiu, pozytywnie wspomina czas spędzony z nim w przeszłości. W ocenie Specjalistów z uwagi na więź emocjonalną łączącą małoletnią z ojcem, potrzebę J. do kontaktów z nim i jego uczestnictwa w jej życiu, kontakty na terenie zakładu karnego, w którym P. B. odbywa karę pozbawienia wolności nie będą sprzeczne z dobrem dziewczynki, powinny one odbywać się co najmniej jeden raz w miesiącu. Niezbędne jest jednak przygotowanie małoletniej do tego typu spotkań, adekwatne do jej wieku poinformowanie J. o miejscu pobytu ojca. (k. 120 akt) W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w punkcie 1
- a)postanowienia z dnia 27 września 2016 roku. Sąd ustalił kontakt osobisty uczestnika z córką, uwzględniając stanowiska wnioskodawczyni oraz uczestnika zajęte na rozprawie dniu 27 września 2016 roku oraz uwarunkowania związane z możliwością odbywania kontaktów osobistych na terenie aresztu śledczego, w którym P. B. aktualnie przebywa. Sąd wziął pod uwagę zobowiązanie uczestnika do poniesienia kosztów dojazdu małoletniej wraz z matką do AŚ i powrotu do domu. Zdaniem Sądu Rejonowego odmowa ustalenia kontaktów małoletniej J. B. z ojcem byłoby sprzeczne z jej dobrem. W aktach sprawy brak jest dowodów wskazujących na to, aby uczestnik niewłaściwie zajmował się córką. Wprawdzie P. B. odbywa karę pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 207 k.k., jednak pokrzywdzoną w sprawie była M. K., nie zaś małoletnia. Sąd Rejonowy nie uwzględnił też oświadczenia wnioskodawczyni, iż doprowadzi do sytuacji, w której małoletnia zapomni o ojcu, uznając, iż takie oświadczenie matki dziecka jest sprzeczne zarówno z dobrem dziecka jak i uczestnika postępowania. Niewątpliwie istniejący, głęboki konflikt pomiędzy rodzicami nie powinien negatywnie wpływać na prawo dziecka do kontaktu z obojgiem rodziców. Jako że uczestnikowi P. B. przysługuje prawo także do kontaktu telefonicznego z córką, Sąd Rejonowy w punkcie 1
- b)ustalił częstotliwość i sposób kontaktu telefonicznego z córką, uwzględniając także i w tym wypadku uwarunkowania związane z przebywaniem uczestnika w odosobnieniu. Sąd nie nakazał M. B. utrzymywania kontaktu listowego córki z ojcem z uwagi na wiek małoletniej – cztery lata. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, iż małoletnia w tym wieku bez wątpienia nie umie jeszcze czytać i pisać, a zatem zachowanie tego kontaktu spoczywałoby w istocie na matce małoletniej, która pozostaje w głębokim konflikcie z ojcem małoletniej. W pozostałej części Sąd Rejonowy oddalił wniosek M. K. w przedmiocie ustalenia kontaktów J. B. z ojcem, bowiem zawarte w nim propozycje sposobu ustalenia kontaktów dotyczą sytuacji, gdy uczestnik nie będzie odbywał kary pozbawienia wolności. Z uwagi na odległy termin ostatecznego końca kary pozbawienia wolności uczestnika i toczące się przeciwko niemu kolejne sprawy karne, rozstrzyganie o jego kontaktach z córką po opuszczeniu zakładu karnego nie jest możliwe. Zgodnie bowiem z art. 316 § 1 k.p.c., który mocą art. 13 § 2 k.p.c. ma zastosowanie w niniejszej sprawie, po zamknięciu rozprawy sąd wydaje wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Aktualnie uczestnik odbywa karę pozbawienia wolności i ustalone w postanowieniu kontakty osobiste i telefoniczne dotyczą właśnie tej sytuacji. Po odbyciu przez P. B. kary pozbawienia wolności, możliwa będzie zmiana postanowienia z dnia 27 września 2016 roku i ustalenie kontaktów przy uwzględnieniu istniejącego w przyszłości stanu rzeczy. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 113 § 1 i 2 k.r.o. oraz art. 113 5 k.r.o. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 520 § 1 k.p.c., zgodnie z którym każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Ponadto podstawą wyliczenia wynagrodzenia pełnomocnika uczestnika był § 7 ustęp 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów niepłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zmianami). Uwzględniając sytuacje majątkową i zarobkową wnioskodawczyni oraz uczestnika, Sąd Rejonowy wydatki poniesione w toku postępowania przejął na rachunej Skarbu Państwa, zwłaszcza że dowód z opinii O. Zespołu (...) Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie Sąd dopuścił z urzędu.