III U 88/16

(1)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o emeryturę na skutek odwołania K. T.

(1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. z dnia 18 grudnia 2015 r., znak: ENS/20/035106357 zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy K. T.

(1)prawo do emerytury, począwszy od dnia 20 listopada 2015 r. Sygn. akt III U 88/16 UZASADNIENIE wyroku z dnia 24 lutego 2016 r. Decyzją z dnia 18 grudnia 2015 r., znak: ENS/20/035106357, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił wnioskodawcy K. T.

(1)prawa do emerytury. W podstawie prawnej powołano ogólnie przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015, poz. 748) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.). W uzasadnieniu organ rentowy powołał się na treść art. 184 ustawy emerytalnej w związku z § 4 powołanego rozporządzenia, z których wynika, iż ubezpieczonemu urodzonemu po dniu 31 grudnia 1948 r. emerytura przysługuje, jeżeli spełnił łącznie następujące warunki: - osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn, - nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem zakładu, na dochody budżetu państwa, - w dniu wejścia w życie przepisów ustawy emerytalnej, tj. 1 stycznia 1999 r. osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący 25 lat dla mężczyzn, w tym okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, wykonywanego stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku pracy, wynoszący co najmniej 15 lat. Organ rentowy wyjaśnił, że odmówił przyznania emerytury, ponieważ nie został udowodniony wymagany 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Zakład poinformował, że na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w J. IV Wydziału Pracy z dnia 7 lipca 2011 r. został uznany za udowodniony okres zatrudnienia wnioskodawcy w szczególnych warunkach od 20 maja 1979 r. do 31 lipca 1985 r. w C. – E. Spółdzielnia Pracy w R., Zakład Usług (...) w P.. Poinformował również, że na podstawie oświadczenia wnioskodawcy z dnia 23 października 2015 r. i zeznań świadków z dnia 22 października 2015 r. i z dnia 23 października 2015 r. nie uznano za prawidłowo udokumentowane okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach od 1 września 1973 r. do 19 maja 1979 r. w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji (...) w R. i od 1 sierpnia 1985 r. do 31 sierpnia 1993 r. w Spółdzielni Pracy w S. – D.. Jednocześnie z okresu pracy w szczególnych warunkach od 1 sierpnia 1985 r do 31 sierpnia 1993 r. świadectwo pracy w szczególnych warunkach powinien wystawić pracodawca, tj. Spółdzielnia w S. – D., a więc następca prawny po C. – E.. Łączny staż pracy w szczególnych warunkach wyniósł 6 lat, 2 miesiące i 12 dni. Zakład wyjaśnił, że przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 r. okresy nieskładkowe w wymiarze 3 miesięcy i 18 dni, składkowe w wymiarze 26 lat, 8 miesięcy i 15 dni, tj. łącznie 27 lat i 3 dni, w tym staż w szczególnych warunkach w wymiarze 6 lat, 2 miesięcy i 12 dni. Wnioskodawca K. T.

(1)w dniu 30 grudnia 2015 r. złożył odwołanie od powyższej decyzji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w okresie od 1 września 1973 r. do 19 maja 1979 r. był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji (...) w R., w trakcie którego odbył również dwuletnią zasadniczą służbę wojskową. W czasie powyższego zatrudnienia wykonywał on tylko i wyłącznie prace spawalnicze związane ze spawaniem okuć metalowych, które montowane były w siatkach zbrojeniowych do płyt betonowych w budownictwie mieszkaniowym. Wskazał, że gdy podpisywał umowę o pracę z (...) Przedsiębiorstwem Produkcji (...) w R., to wpisano mu wówczas zawód wyuczony, tj. ślusarz – spawacz i skierowano go do brygady czteroosobowej, jako piątego pracownika. Dodał, że zakład został zlikwidowany w związku z czym, nie mógł ubiegać się o świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach. Wskazał, że powyższe okoliczności potwierdzić mogą świadkowie, którzy razem z nim współpracowali, tj. S. M. i S. P.. Wyjaśnił ponadto, że w okresie od 1 sierpnia 1985 r. do 31 sierpnia 1993 r. był zatrudniony w Zakładzie (...) w P., po reorganizacji Spółdzielnia Pracy w S. – D.. Następnie w dniu 20 maja 1979 r. za porozumieniem przeszedł do (...) Spółdzielnia Pracy w R. Zakład (...) w P., w której w rezultacie był zatrudniony do dnia 31 lipca 1985 r. wykonując czynności spawania wózków ogrodniczych. W dniu 1 sierpnia 1985 r. C. – E. Spółdzielnia Pracy w R. sprzedała Zakład (...) w P. Zakładom (...) w P. i po reorganizacji w dniu 1 lutego 1993 r. zakład otrzymał nazwę Spółdzielnia Pracy w S. – D.. Wskazał, że wówczas również wykonywał prace spawalnicze przy produkcji wózków ogrodniczych. W związku z tym, w okresie od 1 sierpnia 1985 r. do 31 stycznia 1993 r. był on spawaczem w siedmioosobowej brygadzie, natomiast od 1 lutego 1993 r. do 31 sierpnia 1993 r. w czteroosobowej brygadzie. Wnioskodawca dodał, że w 2011 r. zwrócił się do Prezes Spółdzielni S. – D. o wydanie świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach, jednakże Prezes odmówiła tłumacząc, że nie pracowała w w/w okresie, a z dokumentów wynika zatrudnienie na stanowisku ślusarz – spawacz. Dodał, że powyższe okoliczności potwierdzić mogą zeznania świadków K. T.

(2)oraz H. W., którzy ponadto otrzymali prawo do emerytury z tytułu zatrudnienia w warunkach szczególnych. W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Zakład wyjaśnił, że rozpatrując wniosek o emeryturę uznał, że wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 r. udowodnił 27 lat i 3 dni okresów składkowych i nieskładkowych, co pozwala na przyjęcie, że wnioskodawca posiada wymagany ogólny staż pracy, tj. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Nie wykazał jednak, że przed 1 stycznia 1999 r. posiada wymagany staż pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Na podstawie przedłożonych dokumentów organ rentowy uznał okres zatrudnienia od 20 maja 1979 r. do 31 lipca 1985 r. w C. – E. Spółdzielnia Pracy w R., Zakład Usług (...) w P. za pracę w szczególnych warunkach w wymiarze 6 lat, 2 miesięcy i 12 dni. Ponieważ na okres zatrudnienia od 1 września 1973 r. do 19 maja 1979 r. w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji (...) w R. oraz od 1 sierpnia 1985 r. do 31 sierpnia 1993 r. w Zakładzie (...) w P. wnioskodawca nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających zatrudnienia w szczególnych warunkach, a jedynie własne oświadczenie w tej sprawie oraz zeznania świadków, które nie stanowią dla organu prawidłowego środka dowodowego w sprawie uznania okresów zatrudnienia za pracę w szczególnych warunkach, to brak jest możliwości zdaniem organu rentowego, na uznanie w/w okresów jako pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Sąd Okręgowy w Przemyślu ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca K. T.

(1), urodzony dnia (...), w dniu 23 października 2015 r. złożył wniosek o emeryturę, oświadczając w nim jednocześnie, że nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Do wniosku dołączył świadectwo pracy z dnia 14 października 1980 r., z którego wynika, że w okresie od 1 września 1970 r. do 19 maja 1979 r. był zatrudniony w R.. P.P.E.B. w R. na stanowisku ślusarz – spawacz; świadectwo pracy z dnia 17 maja 1979 r., z którego wynika, że w okresie od 1 września 1973 r. do 19 maja 1979 r. wnioskodawca był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji (...) w R. na stanowisku ślusarz – spawacz; kserokopię świadectwa ukończenia zasadniczej szkoły zawodowej, z którego wynika, że wnioskodawca uzyskał zwód ślusarza – spawacza; kserokopię legitymacji członka związku zawodowego pracowników budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych; pismo z dnia 19 października 2001 r. sporządzone przez Zakład (...) Urzędu Wojewódzkiego w R. wyjaśniające, że wnioskodawca był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji (...) w R. w okresie od 1 sierpnia 1973 r. do 18 maja 1979 r. wraz z uwierzytelnioną kserokopią świadectwa pracy z dnia 17 maja 1979 r., z którego wynika, że wnioskodawca w okresie od 1 września 1973 r. do 19 maja 1979 r;. był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji i (...) w R. na stanowisku ślusarz – spawacz i uwierzytelnioną kserokopią umowy o pracę z dnia 19 czerwca 1973 r. zawartą na czas nieokreślony pomiędzy (...) Przedsiębiorstwem Produkcji (...) a K. T.

(1)oraz uwierzytelnioną kserokopię pisma z dnia 7 maja 1979 r., w którym (...) Przedsiębiorstwo Produkcji (...) w R. wyraziło zgodę na przekazanie do pracy w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji (...); pismo z dnia 6 lipca 2001 r. sporządzone przez Zakład (...) Urzędu Wojewódzkiego w R. wraz z uwierzytelnioną kserokopią list płac za lata 1973, 1974, 1976 (za listopad i grudzień), 1977, 1978, 1979. Wnioskodawca dołączył ponadto uwierzytelnioną kserokopię dowodu osobistego wydanego dnia 27 listopada 1973 r.; uwierzytelnioną kserokopię legitymacji ubezpieczeniowej; świadectwo pracy z dnia 1 lipca 1985 r., z którego wynika, że wnioskodawca w okresie od 20 maja 1979 r. do 31 lipca 1985 r. był zatrudniony w RZ. Z. P. R. (...) Spółdzielnia Pracy w R. Zakład (...) w P. na stanowisku ślusarza; świadectwo pracy z dnia 25 listopada 1992 r., z którego wynika, że wnioskodawca w okresie od 20 maja 1979 r. do 31 lipca 1985 r. był zatrudniony w (...) Spółdzielnia Pracy w R. Zakład Usług (...) w P. na stanowisku ślusarza; pismo z dnia 12 października 2015 r. sporządzone przez Spółdzielnię Pracy w S. – D., z którym informuje, że wnioskodawca w okresie zatrudnienia od 20 maja 1979 r. do 31 lipca 1985 r. nie przebywał na urlopie bezpłatnym, wychowawczym, ani też na zwolnieniu lekarskim; odpis wyroku Sądu Rejonowego w Jarosławiu IV Wydziału Pracy z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt IV P 40/11, w którym ustalono, że K. T.

(1)był zatrudniony w (...) Spółdzielnia Pracy w R. w okresie od dnia 20 maja 1979 r. do 31 lipca 1985 r., stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace Wykaz A – prace w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego, Dział XIV – prace różne, pkt 12 – prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym i atomowodorowym rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze na stanowisku spawacz; kserokopię pisma z dnia 31 lipca 1985 r. sporządzone przez Zakłady (...), w którym zawracają się z prośbą do (...) Zakładów Produkcji (...) Spółdzielni Pracy w R. o przekazanie w drodze porozumienia między zakładami z dniem 1 sierpnia 1985 r. pracowników na skutek zakupu Zakładu; oświadczenia pracowników o wyrażeniu zgody na przejście do pracy w Zakładach (...) w P. wraz z podpisem wnioskodawcy K. T.

(1); protokół przekazania akt osobowych pracowników Zakładu (...) w P. z dnia 14 sierpnia 1985 r.; świadectwo pracy z dnia 28 marca 2011 r., z którego wynika, że wnioskodawca w okresie od 1 sierpnia 1985 r. do 31 sierpnia 1993 r. był zatrudniony w Zakładach (...) na stanowisku brygadzista, ślusarz – spawacz; zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu; załącznik do zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 9 marca 2001 r. sporządzone przez Spółdzielnię Pracy w S. – D., z którego wynika, że wnioskodawca w okresie od 19 grudnia do 24 grudnia 1991 r., od 21 grudnia do 24 grudnia 1992 r. i od 18 stycznia do 25 stycznia 1993 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, tj. łącznie 18 dni. Przedłożył również oświadczenie w sprawie braku dokumentów z dnia 23 października 2015 r., w którym oświadczył, że w okresie od 1 września 1973 r. do 19 maja 1979 r. był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji (...) w R., a w okresie od 1 sierpnia 1985 r. do 31 sierpnia 1993 r. był zatrudniony w Zakładach (...) w P. po reorganizacji – Spółdzielnia Pracy w S. – D. wraz z zeznaniami świadków S. P., K. T.

(2), H. W., S. M.. Powyższe okoliczności stały się podstawą wydania przez organ rentowy zaskarżonej decyzji z dnia 18 grudnia 2015 r., w której na dzień 1 stycznia 1999 r. przyjęto za udowodnione okresy nieskładkowe w wymiarze 3 miesięcy i 18 dni, okresy składkowe w wymiarze 26 lat, 8 miesięcy i 15 dni, tj. łącznie 27 lat i 3 dni, w tym staż w szczególnych warunkach w wymiarze 6 lat, 2 miesiące i 12 dni. Dowód: - świadectwo pracy z dnia 14 października 1980 r., - świadectwo pracy z dnia 17 maja 1979 r., - kserokopia świadectwa ukończenia zasadniczej szkoły zawodowej, - kserokopia legitymacji członka związku zawodowego pracowników budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych, - pismo z dnia 19 października 2001 r. sporządzone przez Zakład (...) Urzędu Wojewódzkiego w R., - uwierzytelniona kserokopia świadectwa pracy z dnia 17 maja 1979 r., - uwierzytelniona kserokopia umowy o pracę z dnia 19 czerwca 1973 r., - uwierzytelniona kserokopia pisma z dnia 7 maja 1979 r., - pismo z dnia 6 lipca 2001 r. sporządzone przez Zakład (...) Urzędu Wojewódzkiego w R. wraz z uwierzytelnioną kserokopią list płac za lata 1973 r., 1974 r., 1976 r. (za listopad i grudzień), 1977 r., 1978 r., 1979 r., - uwierzytelniona kserokopia dowodu osobistego wydanego 27 listopada 1973 r., - świadectwo pracy z dnia 1 lipca 1985 r., - świadectwo pracy z dnia 25 listopada 1992 r., - pismo z dnia 12 października 2015 r. Spółdzielni Pracy w S. – D., - odpis wyroku Sądu Rejonowego w Jarosławiu IV Wydziału Pracy z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt IV P 40/11, - kserokopia pisma z dnia 31 lipca 1985 r. sporządzone przez zakłady (...), - oświadczenia pracowników o wyrażeniu zgody na przejście do pracy w Zakładach (...) w P., - protokół przekazania akt osobowych pracowników Zakładu (...) w P. z dnia 14 sierpnia 1985 r., - świadectwo pracy z dnia 28 marca 2011 r., - zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, - załącznik do zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 9 marca 2001 r. sporządzone przez Spółdzielnię Pracy w S. – D., - oświadczenie w sprawie braku dokumentów z dnia 23 października 2015 r., - decyzja ZUS O/R. z dnia 18.12.2015 r. w aktach organu rentowego. Sąd ustalił, że wnioskodawca K. T.

(1)był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji (...) w R. w okresie od 1 września 1973 r. do 19 maja 1979 r. na stanowisku spawacza. Zajmował się spawaniem elektrycznym tzw. okuć służących do złączenia elementów składających się na całość w postaci bloków z tzw. wielkiej płyty. Tak przygotowane elementy były następnie przekazywane betoniarni. Wnioskodawca był zatrudniony w pięcioosobowej brygadzie, która pracowała w pomieszczeniu, które nie posiadało wentylacji. Z tytułu pracy w szczególnych warunkach pracownicy otrzymywali dodatek pieniężny tzw. szkodliwy, mleko, a w okresie zimowym posiłki regeneracyjne. Powyższe czynności wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Sąd ustalił również, że zeznający w sprawie świadek S. M. otrzymał prawo do emerytury w wieku wcześniejszym z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Sąd ustalił ponadto, że wnioskodawca był zatrudniony w Zakładach (...) w P. w okresie od 1 sierpnia 1985 r. do 1 lutego 1993 r. na stanowisku spawacza, przy czym w dniu 1 lutego 1993 r. miała miejsce reorganizacja zakładu i tym samym wnioskodawca w dalszej części do dnia 31 sierpnia 1993 r. był zatrudniony w Spółdzielni Pracy w S. – D. również na stanowisku spawacza. Wnioskodawca zajmował się spawaniem elektrycznym wózków ogrodniczych, których miesięcznie wykonywał w ilości około 350 sztuk. Z tytułu pracy w szczególnych warunkach pracownicy otrzymywali dodatek szkodliwy, mleko, a w okresie zimowym posiłki regeneracyjne. Powyższe czynności wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Sąd ustalił również, że zeznający w sprawie świadek H. W. otrzymał prawo do emerytury w wieku wcześniejszym z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Dowód: - akta osobowe z okresu zatrudnienia wnioskodawcy w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji (...) w R., - zeznania świadków: S. M., k. 27, S. P., k. 27, - akt osobowe z okresu zatrudnienia wnioskodawcy w Zakładach (...) w P., - zeznania świadków: K. T.

(2), k. 27, H. W., k. 27, - przesłuchanie wnioskodawcy K. T.

(1), k. 27. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów, których domniemanie prawdziwości wynika z art. 244 i nast. k.p.c., a nadto ich wiarygodność nie została obalona przez żadną ze stron. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków S. M. i S. P. z okresu zatrudnienia wnioskodawcy w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji (...) w R., a także zeznania K. T.

(2)i H. W. z okresu zatrudnienia wnioskodawcy w Zakładach (...) w P.. Świadkowie zeznający w sprawie pracowali razem z wnioskodawcą, a zatem znali dokładny charakter wykonywanej przez niego pracy, w tym wskazać należy, że S. M. był bezpośrednim przełożonym K. T.

(1). Sąd uznał ponadto zeznania samego wnioskodawcy jako spójne, logiczne oraz znajdujące potwierdzenie w dowodach z dokumentów. Dowody powyższe stanowiły podstawę ustaleń Sądu zwłaszcza, że zeznania wskazanych świadków korespondują z zeznaniami odwołującego słuchanego w charakterze strony, które Sąd również uznał za wiarygodne w całości. Dowody osobowe stanowią dodatkowo uzupełnienie dowodów z dokumentów w zakresie zajmowanych przez wnioskodawcę stanowisk pracy oraz rodzaju pracy wykonywanej w okresach będących przedmiotem postepowania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie wnioskodawcy K. T.

(1)należy uznać za uzasadnione. Na podstawie art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 748) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

1. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa (ust. 2 art. 184). Zgodnie z art. 32 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2 i 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ust. 2 i
2. Przy ustalaniu okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze nie uwzględnia się: okresów niewykonywania pracy, za które pracownik otrzymał po dniu 14 listopada 1991 r. wynagrodzenie lub świadczenia z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (art. 32 ust. 1a pkt 1). Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia (art. 32 ust. 2). Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych (ust. 4 art. 32). Przepisy dotychczasowe to rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) - pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach określonych w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeśli osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto według § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. W myśl § 3 powołanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. Poza sporem pozostaje fakt, że wnioskodawca K. T.

(1)w dniu 20 listopada 1955 r. ukończył 60 lat, nie był członkiem otwartego funduszu emerytalnego, posiada wymagany staż pracy dla mężczyzn w ilości co najmniej 25 lat. Ponadto organ rentowy uznał za udowodniony okres zatrudnienia wnioskodawcy w szczególnych warunkach od 20 maja 1979 r. do 31 lipca 1985 r. w C. – E. Spółdzielnia Pracy w R. na stanowisku spawacza w ilości 6 lat, 2 miesięcy i 12 dni. Istotą sporu w niniejszej sprawie była zatem kwestia ustalenia, czy wnioskodawca był zatrudniony, co najmniej 15 lat w warunkach szczególnych. Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że wnioskodawca K. T.

(1)był zatrudniony w szczególnych warunkach w (...) Przedsiębiorstwie Produkcji (...) w R. w okresie od 1 września 1973 r. do 19 maja 1979 r. na stanowisku spawacza oraz w Zakładach (...) w P. w okresie od 1 sierpnia 1985 r. do 1 lutego 1993 r. na stanowisku spawacza, przy czym w dniu 1 lutego 1993 r. miała miejsce reorganizacja zakładu i tym samym wnioskodawca w dalszej części do dnia 31 sierpnia 1993 r. był zatrudniony w Spółdzielni Pracy w S. – D. również na stanowisku spawacza Wprawdzie nazwy niektórych stanowisk zajmowanych przez wnioskodawcę nie odpowiadają nazewnictwu stanowisk ustalonych w zarządzeniu resortowym, jednak nie oznacza to, iż prace nie są wykonywane w warunkach szczególnych. Zgodnie bowiem z utrwalonym poglądem orzecznictwa dla ustalenia pracy wykonywanej w warunkach szczególnych w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. istotne znaczenie ma rodzaj faktycznie wykonywanej pracy. Zakres wykonywanych czynności przez wnioskodawcę we wskazanych powyżej okresach w pełni odpowiadał pracom w szczególnych warunkach wymienionym w wykazie A, w dziale XIV „prace różne” pod pozycją 12 „prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym i atomowodorowym”, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zajmowane przez wnioskodawcę stanowiska wymienione zostały w wykazie A, dziale XIV - „Prace różne” pod pozycją 12 „Prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym, atomowowodorowym” pkt 1 „spawacz elektryczny i gazowy”, stanowiącym załącznik nr 1 do zarządzenia nr 9 Ministra Budownictwa i (...) z dnia 1 sierpnia 1983 r. w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy nadzorowanych przez Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę oraz do wzrostu emerytury lub renty, a także w dziale XIV „Prace różne” pod pozycją 12 „prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym, atomowo-wodorowym”, pkt 8 – spawacz, stanowiącym załącznik nr 1 do zarządzenia nr 3 Ministra Hutnictwa i (...) Maszynowego z dnia 30 marca 1985 r. w sprawie stanowisk, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w zakładach pracy resortu hutnictwa i przemysłu maszynowego. Podkreślenia wymaga również, iż w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość mogą być udowadniane wszelkimi dowodami przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego, w tym również zeznaniami świadków i stron. Z poczynionych wyżej ustaleń wynika więc, że wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 r. wykazał ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych (po zsumowaniu z okresami zaliczonymi przez organ rentowy), a tym samym spełnił wszystkie przesłanki niezbędne do przyznania mu prawa do emerytury w świetle wyżej powołanych przepisów. Zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. Wskazać należy, że K. T.

(1)wniosek o emeryturę złożył w dniu 23 października 2015 r., jednakże 60 lat ukończył w dniu 20 listopada 2015 r., a zatem po myśli powołanych wyżej przepisów, prawo do emerytury w wieku wcześniejszym z tytułu pracy w szczególnych warunkach wnioskodawca uzyskał w dniu 20 listopada 2015 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. w związku z powołanymi wyżej przepisami prawa orzeczono, jak w sentencji wyroku.