I C 2390/15

(1), M. S. i J. S.

(2)o eksmisję z lokalu mieszkalnego I. nakazuje pozwanym D. S., J. S.

(1), M. S. i J. S.

(2)aby opuścili, opróżnili i wydali powodowi (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. lokal mieszkalny numer (...) położony w budynku numer (...) przy ulicy (...) w S.; II. orzeka, że pozwanym przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego od Miasta S.; III. nakazuje wstrzymanie wykonania punktu pierwszego wyroku do czasu złożenia pozwanym przez Miasto S. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego; IV. zasądza od pozwanych na rzecz powoda kwoty po 114,25 zł (sto czternaście złotych i 25/100) tytułem zwrotu kosztów procesu; V. wyrok wobec pozwanego D. S. jest zaoczny; VI. nadaje wyrokowi w punkcie czwartym wobec pozwanego D. S. rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt I C 2390/15 UZASADNIENIE Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S., w toku sparwy reprezentowane przez radcę prawnego, wniósł pozew przeciwko D. S., J. S.

(1), M. S. oraz J. S.

(2)o eksmisję z lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w budynku numer (...) przy ulicy (...) w S.. Ponadto wniósł o zasądzenie od pozwanych na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu podał, że wobec zalegania najemcy D. S. oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym z zapłatą czynszu i innych opłat umowa najmu lokalu mieszkalnego została wypowiedziana z dniem 30.04.2012 roku i w konsekwencji rozwiązana z dniem 31.05.2012 roku. Nadto powód wskazał, że wobec pozwanych toczyła się już sprawa o eksmisję pod sygn. akt I C 178/14, która została zawieszona na okres 12 miesięcy na prośbę J. S.

(1), a następnie postępowanie zostało umorzone. Mimo deklaracji zadłużenie nie zostało uregulowane. Z tych przyczyn zdaniem powoda, wnioski zawarte na wstępnie pozwu są konieczne i uzasadnione. Na posiedzeniu wyznaczonym na rozprawę w dniu 12.10.2016 roku pełnomocnik powoda oświadczył, że w żądaniu eksmisji zawiera się żądanie opuszczenia, opróżnienia i wydania lokalu (czas nagrania 00:03:27, e – protokół k. 110). Pozwane J. S.

(1), w tym jako przedstawicielka ustawowa małoletniej pozwanej J. S.

(2), oraz M. S., na rozprawie nie zgodziły się z żądaniem eksmisji. Pozwany D. S. nie złożył odpowiedzi na pozew, ani nie stawił się na wyznaczony termin rozprawy. Miasto S. zawiadomione o sprawie nie wstąpiło do sprawy (k. 42). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 17.09.2001 roku pomiędzy (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. a D. S. została zawarta umowa najmu lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w budynku numer (...) przy ulicy (...) w S.. Zgodnie z §23 ust. 1 umowy, umowa została zawarta na czas nieoznaczony. W §23 ust. 4 pkt. 2 umowy postanowiono, że wynajmujący ma prawo wypowiedzieć umowę najmu najpóźniej na miesiąc na przód na koniec miesiąca kalendarzowego, jeżeli najemca jest w zwłoce z zapłatą czynszu (§7) lub innych opłat, o których mowa w §8, co najmniej za trzy pełne okresy płatności, pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia najmu i wyznaczenia dodatkowego miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności. (dowód: odpis umowy najmu z dnia 17.09.2001 roku k. 5 - 10) Pismem z dnia 27.01.2012 roku D. S. został wezwany do zapłaty kwoty 2.979,76 zł i uprzedzony o zamiarze wypowiedzenia umowy najmu przedmiotowego lokalu. (dowód: kopia pisma z dnia 27.01.2012 roku k. 11, zpo k. 12) Pismem z dnia 11.04.2012 roku kierowanym do D. S. i J. S.

(1), (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. wypowiedziało umowę najmu lokalu mieszkalnego nr (...) przy ulicy (...) w S. podając jako przyczynę wypowiedzenia zwłokę z zapłatą zaległych i bieżących należności. W piśmie wskazano, ze zadłużenie na dzień 31.03.2012 roku wynosi 4.370,61 zł. (dowód: kopia pisma z dnia 27.01.2012 roku k. 13 i 13 v.; kopia potwierdzenia nadania k. 14) Pismem z dnia 11.09.2012 roku D. S. oraz J. S.

(1)zwrócili się do (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o wstrzymanie czynności egzekucyjnych z tytułu zadłużenia czynszu mieszkaniowego. (dowód: kopia pisma z dnia 11.09.2012 roku k. 15) W Sądzie Rejonowym w Słupsku pod sygnaturą akt I C 178/14 toczyła się sprawa z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o eksmisję D. S., J. S.

(1), M. S. oraz J. S.

(2)z lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w budynku numer (...) przy ulicy (...) w S.. Postępowanie to zostało zawieszone na zgodny wniosek stron, następnie wobec braku zgłoszenia wniosku o podjęciu postępowania Sąd Rejonowy w Słupsku postanowieniem z dnia 26.06.2015 roku postępowanie w sprawie sygn. akt I C 178/14 umorzył. (bezsporne: kopia postanowienia z dnia 26.06.2015 roku k. 19) D. S. z tytułu zatrudnienia otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 2.000,00 zł, jednakże po potrąceniach komorniczych pozostaje mu do dyspozycji kwota w wysokości około 1.300,00 zł. J. S.

(1)pracuje w szpitalu jako salowa osiągając wynagrodzenie w wysokości 1.300,00 zł. M. S. jest na utrzymaniu rodziców. Uczy się w trzeciej klasie Technikum nr 3 w S.. (bezsporne) M. S. orzeczeniem wydanym przez (...) ds. Orzekania o Niepełnosprawności została zaliczona do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym do dnia 31.10.2017 roku. (dowód: pismo z dnia 9.03.2016 roku k. 83 i 83 v., decyzja z dnia 17.11.2014 roku k. 84) J. S.

(2)urodziła się w dniu (...). Orzeczeniem wydanym przez (...) ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 4.04.2016 roku J. S.

(2)została zaliczona na okres do dnia 30.04.2018 roku do osób niepełnosprawnych. (dowód: decyzja z dnia 4.04.2016 roku k. 103) W lokalu mieszkalnym numer (...) położonym w budynku numer (...) przy ulicy (...) w S. mieszkają: D. S., J. S.

(1), M. S. oraz J. S.

(2). Pozwani nie mają możliwości zamieszkania w innym lokalu. (bezsporne) Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługuje na uwzględnienie. Bezsporne w sprawie było to, że została wypowiedziana umowa najmu, na mocy której pozwani zamieszkiwali w przedmiotowym lokalu. Niesporne było również to, że pozwani nie mają możliwości zamieszkania w innym lokalu. W sprawie należało ustalić, czy pozwanym przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego. Niesporne było to, że rodzicami małoletniej pozwanej J. S.

(2)są D. S. i E. S.. Z informacji uzyskanej przez sąd z urzędu wynika, że M. S. jest osobą niepełnosprawną. Na mocy przepisu art. 222 § 1 k.c. właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Z uwagi na wypowiedzenie umowy najmu, pozwani utracili tytuł prawny do zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu. Ponieważ pozwani utracili tytuł prawny do lokalu mieszkalnego żądanie opuszczenia, opróżnienia i wydania lokalu zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie przepisu art. 222 § 1 k.c. sąd nakazał pozwanym D. S., J. S.

(1), M. S. i J. S.

(2), aby opuścili, opróżnili i wydali powodowi lokal mieszkalny numer (...) położony w budynku numer (...) przy ulicy (...) w S., o czym orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Na mocy przepisu art. 14 ust. 1, 3, 4 pkt. 2, 6 i 7 ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego Dz.U.2014.150 j.t.) w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną. Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec: małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. poz. 414, z późn. zm.)

(2)lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą - chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany. Orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, sąd nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Przepisu ust. 4 nie stosuje się do osób, które utraciły tytuł prawny do lokalu niewchodzącego w skład publicznego zasobu mieszkaniowego, z wyjątkiem osób, które były uprawnione do używania lokalu na podstawie stosunku prawnego nawiązanego ze spółdzielnią mieszkaniową albo z towarzystwem budownictwa społecznego. Pozwana J. S.

(2)jest osobą małoletnią. Z tego względu jej jak i jej opiekunom prawnym (rodzicom) D. S. i E. S. przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego na podstawie przepisu art. 14 ust. 4 pkt. 2 ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego Dz.U.2014.150 j.t.). Pozwana M. S. jest osobą niepełnosprawną. Z tego względu przysługuje jej uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego. Wobec powyższego sąd na podstawie przepisu art. 14 ust. 1 i 4 pkt. 2 ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U.2014.150 j.t.) orzekł, że wszystkim pozwanym przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego od Miasta S., o czym orzekł jak w punkcie drugim sentencji wyroku. Na mocy przepisu art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego sąd nakazał wstrzymanie wykonania punktu pierwszego wyroku do czasu złożenia pozwanym oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego przez Miasto S., o czym orzekł jak w punkcie trzecim sentencji wyroku. Pozwani są stroną przegrywającą sprawę. Koszty procesu poniesione przez powoda wyniosły łącznie 457,00, zł, z czego tytułem opłaty od pozwu kwotę 200,00 zł, wynagrodzenie należne radcy prawnemu kwotę 240,00 zł i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa kwotę 17,00 zł (k. 107). Na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z §9 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013.490 j.t.) w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia pozwu w sądzie, sąd zasądził od pozwanych po 114,25 zł (457: 4 = 114,25 zł) na rzecz powoda tytułem zwrotu kosztów procesu, o czym orzekł jak w punkcie czwartym sentencji wyroku. Na mocy przepisu art. 339 § 1 k.p.c. sąd orzekł, że wyrok wydany wobec pozwanego D. S. jest zaoczny, albowiem ten pozwany nie stawił się na rozprawę, nie złożył odpowiedzi na pozew, ani nie wniósł o przeprowadzenie rozprawy pod jego nieobecność, o czym orzekł w punkcie piątym sentencji wyroku. Na mocy przepisu art. 333 § 1 pkt. 3 k.p.c. sąd nadał rozstrzygnięciu zawartemu w punkcie czwartym wyroku wobec pozwanego D. S. rygor natychmiastowej wykonalności, o czym orzekł w punkcie szóstym sentencji wyroku.