żądaniem pozwu. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana kwestionowała roszczenie co do wysokości, wskazując, iż powodowie nie wykazali sposobu wyliczenia zaległości należnej wspólnocie mieszkaniowej. Podniosła również zarzut nierozliczenia kaucji za przedmiot najmu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 05 marca 2015 r. W. R.
umowy: Najemcy i wynajmującemu przysługiwała możliwość wypowiedzenia umowy za 6- miesięcznym okresem wypowiedzenia.
umowy: Wynajmującemu przysługiwało prawo do natychmiastowego wypowiedzenia umowy w przypadku: - zalegania przez najemne z opłata czynszu w okresie dłuższym niż 1 miesiąc - użytkowania przez najemne lokalu niezgodnie z jego przeznaczeniem w sposób pociągający za sobą jego zniszczenie.
umowy: Wypowiedzenie umowy mogło nastąpić za obopólną zgodą stron wyrażona na piśmie. (okoliczność bezsporna, nadto dowód: najmu –k. 7-10)
umowy: Najemca zobowiązał się do terminowego uiszczania czynszu na podstawie faktur VAT, wystawionych przez wynajmującego, a płatnych z góry do 10-go dnia każdego miesiąca w wysokości 3.400 zł netto plus VAT
umowy: W dniu podpisania umowy najemca przekazał wynajmującemu za pokwitowaniem kwotę jednomiesięcznego czynszu 4.182 zł jako kaucję zwrotną, która zabezpieczać będzie ewentualne roszczenia wynajmujących. Kaucja zostać miała zwrócona najemcy w ciągu 7 dni od daty zwrotu przedmiotu najmu.
umowy: Wszystkie opłaty związane z korzystaniem z lokalu: wspólnota mieszkaniowa, ogrzewanie, ciepła i zimna woda, wywóz śmieci, fundusz remontowy, podatek od nieruchomości i użytkowanie wieczyste wykazane na podstawie faktur i liczników ponosi najemca. Płatne w systemie miesięcznym.
umowy: Najemca zobowiązany był do ubezpieczenia lokalu na własny koszt od odpowiedzialności cywilnej na wypadek zdarzeń losowych, zalanie, szyby, pożar. (okoliczność bezsporna, nadto dowód: najmu –k. 7-10) Pismem z dnia 28 grudnia 2015 r. Spółka (...) Spółka Akcyjną w W. dokonała wypowiedzenia przedmiotowej umowy na podstawie § 5 umowy: (okoliczność bezsporna, nadto dowód: pismo z dnia 28 grudnia 2015 r. –k. 15) W związku z niewykonaniem przez najemcę § 13 umowy w zakresie ubezpieczenia lokalu od odpowiedzialności cywilnej, wynajmujący ponieśli koszt ubezpieczenia w kwocie 259 zł. (okoliczność bezsporna, nadto dowód: polisa-k. 17-19 wraz z potwierdzeniem przelewu) Pismem z dnia 11 marca 2016 r. W. R.
art. 659 kc przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Stosownie do treści art. 669 § 1 kc najemca obowiązany jest uiszczać czynsz w terminie umówionym. W niniejszej sprawie na mocy umowy najmu strony zgodnie ustaliły, iż do opłat z tytułu czynszu najmu zaliczano opłaty z tytułu mediów. Rozliczanie mediów stanowiło czynność w ramach świadczenia zasadniczego (najmu).
orzeczeniem NSA z dnia 31.05.2011 r. sygn. akt I FSK 740/10 strony umowy najmu mają prawo same ustalić, w jaki sposób chcą się rozliczać. „Opłaty wynikające z eksploatacji lokalu: za energię cieplną, dostawę wody, odbiór ścieków i wywóz nieczystości powinny być ujmowane jako składniki czynszu z tytułu usługi najmu, chyba że z umowy najmu zawartej pomiędzy wynajmującym a najemcą wynika jednoznacznie, że opłaty te (wszystkie lub niektóre) są regulowane przez najemcę w sposób odrębny od czynszu. Najemca zobowiązał się również do uiszczania opłaty z tytułu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej lokalu, podatku od nieruchomości, opłaty od wieczystego użytkowania. W ocenie Sądu zarzuty podniesione przez pozwaną spółkę nie zasługiwały na uwzględnienie. Powodowie wykazali zasadność swego roszczenia w stosunku do pozwanej spółki,
art. 6 kc i 232 kpc, przedkładając szereg dokumentów prywatnych w postaci zarówno umowy najmu, faktur VAT, zestawień księgowych (...)dokumentów sporządzonych przez (...) G., polisy ubezpieczeniowej, korespondencji przedprocesowej stron. Powodowie wykazali, iż musieli ponieść koszty ubezpieczenia przedmiotu najmu pomimo, iż
umową wiążącą strony koszt ten obciążał pozwaną. Podnoszony przez pozwaną zarzut braku rozliczenia kaucji w związku z rozwiązaniem umowy nie zasługuje na uwzględnienie. Strona pozwana twierdząc, iż przysługuje jej w stosunku do powodów roszczenie dotyczące zwrotu kaucji winna była podnieść zarzut potrącenia. Zarzut taki w niniejszym postępowaniu nie został jednak podniesiony. Z tego względu powództwo podlegało uwzględnieniu w całości. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż powodom służyło roszczenie wobec pozwanej w wysokości dochodzonej w pozwie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 659 kc w zw. z art. 669 § 1 kc orzekł w pkt I wyroku. O odsetkach Sąd orzekł w oparciu o art. 481 k.c
żądaniem pozwu od dnia 12 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty. O kosztach sądowych rozstrzygnięto na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc w zw. z art.99 kpc, art. 108 § 1 kpc, § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. Nr 1804). Uznając, że pozwana przegrała sprawę w całości, Sąd zasądził od pozwanej solidarnie na rzecz powodów zwrot kosztów procesu w całości. Powodowie ponieśli koszty zastępstwa procesowego w wysokości 4.800 zł, powiększone o 17 zł z tytułu opłaty skarbowej oraz opłatę sądową w kwocie 525 zł. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.