Sygn. akt II K 219/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 maja 2016 roku Sąd Rejonowy w Nidzicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Elżbieta Lewandowska Protokolant sekr.

§ 4kk.

o r z e k a: I. Oskarżonego B. O. uznaje za winnego tego, że w dniu 30 sierpnia 2015 roku o godz. 22:30 w N., woj. (...)- (...), na drodze publicznej na ulicy (...) kierował samochodem osobowym marki V. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości – 1,69 promila alkoholu etylowego we krwi – będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym orzeczonego na okres 4 (czterech) lat wyrokiem Sądu Rejonowego w Mławie X Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w D. z dnia 18 września 2014 roku sygn. akt X K 211/13 w związku ze skazaniem za przestępstwo, to jest popełnienia przestępstwa z art.

§ 4

kk i za to skazuje go z mocy art.

§ 4kk, przy zastosowaniu art.

37a kk, na karę grzywny w wysokości 500 (pięćset) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej w kwocie 100 (sto) złotych. II. Na podstawie art. 42 § 3 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. III. Na mocy art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000,00 (dziesięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. IV. Na zasadzie art. 3 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych /Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm./ oraz art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w Nidzicy) koszty sądowe w kwocie 5.501,46 (pięć tysięcy pięćset jeden złotych czterdzieści sześć groszy), w tym kwotę 5.000,00 (pięć tysięcy) złotych tytułem opłaty. Sygn. akt II K 219/15 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: B. O. wyrokiem Sądu Rejonowego w Mławie X Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w D. z dnia 18 września 2014 roku sygn. akt X K 211/13 został skazany za przestępstwo z art.

§ 4

kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, a nadto orzeczono środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (czterech) lat. Powyższy wyrok uprawomocnił się dnia 11 lutego 2015 roku. Decyzją Starosty (...) z dnia 27 stycznia 2012 roku nr ZK.5430.10.2012 B. O. w związku z istnieniem przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami cofnięto uprawnienia kategorii A, C, D, C+E. Dowody: odpis wyroku k.18, odpis wyroku SO k.19, karta karna k.77-78, informacja Starostwa k.

1. W dniu 30 sierpnia 2015 roku we godzinach wieczornych B. O. spożywał alkohol, a po godzinie 22:00 kierował samochodem marki V. (...) o nr rej. (...) i poruszał się ulicą (...) w N.. O godz. 22:30 oskarżony został zatrzymany do kontroli drogowej przez patrol z Komendy Powiatowej Policji w N.. W toku kontroli B. O. odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu i został doprowadzony do Zespołu (...) w N., gdzie w Izbie Przyjęć o godz. 23:50 kierującemu została pobrana krew do badania. Przeprowadzone badanie pobranej krwi od B. O. wykazało, iż próbka ta zawierała 1,69 ‰ alkoholu etylowego. B. O. w dniu zdarzenia nie posiadał uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Dowody: wyjaśnienia oskarżonego k.27, 91v, protokół pobrania krwi wraz ze sprawozdaniem z przeprowadzonych badań pobranej krwi k.5-6, informacja Starostwa Powiatowego k.
2. Oskarżony B. O. był badany przez biegłych lekarzy psychiatrów. Z opinii sądowo-psychiatrycznej wynika, że biegli nie stwierdzili objawów choroby psychicznej, ani upośledzenia umysłowego. Natomiast rozpoznali u oskarżonego organiczne zaburzenia osobowości z wtórnym obniżeniem funkcji poznawczych oraz używanie szkodliwe alkoholu. W czasie popełnienia przestępstwa biegli rozpoznali u B. O. upojenie alkoholowe zwykłe. W czasie popełnienia zarzucanego mu przestępstwa zdolność rozpoznania znaczenia czynu oraz zdolność pokierowania swoim postępowaniem nie były ograniczone w rozumieniu art. 31 § 1 kk lub art. 31 § 2 kk. Nadto stwierdzili, że w aktualnym stanie psychicznym oskarżony jest zdolny do udziału w postępowaniu procesowym i stan zdrowia psychicznego pozwala na prowadzenie obrony w sposób w miarę samodzielny i rozsądny. Dowód: opinia sądowo-psychiatryczna k. 56-
3. Oskarżony B. O. w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa. Wyjaśnił, że pod koniec sierpnia 2015 roku przebywał w Zajeździe (...) w N., gdzie odbywało się spotkanie biznesowe. W związku z tym, że nie ma prawa jazdy na to spotkanie przywiozła go swoim samochodem A. B.. Ponieważ na to spotkanie nie przybyła jedna osób, to skorzystał z pokoju w zajeździe, a po A. B. przyjechał jej mąż i wróciła do D.. Podał, iż alkohol w postaci koniaku spożywał do kolacji około godziny 18:00, a następnie udał się do pokoju. Około godziny 22:00 źle się poczuł, a leczy się na choroby układu krążenia, gdyż przebył trzy zawał oraz jest także po udarze i przyjmuje leki. W związku z tym wsiadł do samochodu marki V. (...), pozostawionego przez A. B. i kierując nim jechał do szpitala, aby podano mu niezbędne lekarstwa. Po drodze do szpitala został zatrzymany przez patroli Policji i funkcjonariusz zażądał dokumentów. Wyjaśnił, że od razu przyznał się, iż nie ma ich przy sobie i jedzie do szpitala, aby przyjąć lekarstwa. Funkcjonariusz chciał przeprowadzić badanie jego stanu trzeźwości, ale nie wyraził zgody wskazując, iż jedzie do szpitala to tam zostanie pobrana mu krew do badania. Podał, iż samochód został schorowany na parking strzeżony, a policjanci doprowadzili go do Zespołu (...) w N., gdzie najpierw pobrano mu krew, a następnie lekarz podał mu odpowiednie lekarstwa, po czym funkcjonariusze Policji doprowadzili go do Komendy Policji, a po wykonaniu niezbędnych czynności został zwolniony. Stwierdził, że jechał boczną drogą i nie mijał żadnego samochodu. Podał również, iż z opinii lekarskiej sporządzonej do sprawy o sygn. akt II K 432/12 Sądu Rejonowego w Szczytnie wynika, że z uwagi na jego obecny stan zdrowia osadzenie go w zakładzie karnym zagraża jego życiu i zdrowiu, a w związku z tym chcąc się poddać karze wnosi o orzeczenie kary w warunkowym zawieszeniem jej wykonania albo o wysoką samoistną karę grzywny (wyjaśnienia k.27, 91v). Sąd zważył, co następuje: Wyjaśnienia oskarżonego B. O. w zasadniczych kwestiach znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym. Przyznał on, że w dniu 30 sierpnia 2015 roku w godzinach wieczornych spożywał alkohol w postaci koniaku, a następnie kierował pojazdem marki V. (...), nie posiadając uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Potwierdził, że został zatrzymany przez funkcjonariusza Policji do kontroli drogowej, który chciał poddać go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, lecz w rezultacie została mu pobrana krew w celu oznaczenia zawartości alkoholu w jego organizmie. W tym zakresie wyjaśnienia B. O. znajdują potwierdzenie przede wszystkim w treści sprawozdania z przeprowadzonych badań krwi pobranej od oskarżonego. Zawartość alkoholu etylowego w pobranej próbce krwi jednoznacznie wskazuje na znaczny poziom zawartości alkoholu w organizmie oskarżonego po ponad godzinie od zatrzymania do kontroli drogowej. Natomiast trudno podzielić twierdzenia oskarżonego, że został zatrzymany przez funkcjonariusza Policji do kontroli drogowej, jadąc z Zajazdu (...) w N. do szpitala, gdyż źle się poczuł. Przede wszystkim należy wskazać, że w przypadku konieczności udzielenia oskarżonemu natychmiastowej pomocy medycznej, który miał się źle poczuć w związku ze schorzeniami po spożyciu alkoholu w Zajeździe (...), logicznym jest, iż w pierwszej kolejności wzywa się karetkę pogotowia. Nie sposób przyjąć za słuszne tłumaczenia, że B. O. nie miał dostępu do telefonu, bowiem trudno dać wiarę, że w tego typu obiekcie nie było możliwości skorzystania z telefonu w celu wezwania karetki pogotowia. Wreszcie należy stwierdzić, że oskarżony został zatrzymany do kontroli drogowej na ulicy (...) w N., a ulica ta znajduje się z dala od centrum miasta, przez które prowadzi droga z Zajazdu (...), położonego przy drodze krajowej nr (...), do szpitala zlokalizowanego przy ulicy (...), co Sądowi znane jest z urzędu. Jeżeli faktycznie oskarżony tamtego wieczoru poczułby się źle i konieczna byłaby pomoc medyczna, to w celu uzyskania jak najszybciej tej pomocy, zasadne jest korzystanie z dróg dojazdowych, które pozwolą szybko dojechać do szpitala. Natomiast zupełnie niezrozumiałe jest jechanie do szpitala w celu uzyskania szybkiej pomocy lekarskiej, drogami bocznymi nawet, gdy kierujący nie posiadał prawa jazdy. Zdaniem Sądu, tego rodzaju tłumaczenie kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości miało łagodzić wysoce naganne zachowanie oskarżonego. W świetle powyższego, Sąd uznał, iż poczynione na podstawie zebranego materiału dowodowego ustalenia dają podstawę do przypisania oskarżonemu B. O. popełnienia przestępstwa z art.

§ 4kk, gdyż w dniu 30 sierpnia 2015 roku o godz.

22:30 w N., woj. (...)- (...), na drodze publicznej na ulicy (...) kierował samochodem osobowym marki V. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości – 1,69 promila alkoholu etylowego we krwi – będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym orzeczonego na okres 4 (czterech) lat wyrokiem Sądu Rejonowego w Mławie X Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w D. z dnia 18 września 2014 roku sygn. akt X K 211/13 w związku ze skazaniem za przestępstwo. Wymierzając oskarżonemu karę za przypisane mu przestępstwo, Sąd wziął pod uwagę wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu – sprawca wykazał wysoki stopień niepoprawności, bowiem będąc już uprzednio dwukrotnie skazany za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości, kolejny raz naruszył nakaz bezwzględnej trzeźwości podczas kierowania pojazdem mechanicznym; do pojazdu wsiadł znajdując się w stanie znacznej nietrzeźwości, poruszał się drogą publiczną – ulicą (...) w N., a więc na obszarze zabudowanym; kierował pojazdem osobowym nie posiadając uprawnień do jego prowadzenia – uprzednią karalność, w tym za przestępstwa podobne i postępującą demoralizację oskarżonego, który nieco ponad sześć miesięcy od uprawomocnienia się wyroku skazującego za przestępstwo z art.

§ 4

kk, popełnił kolejny występek z art.

§ 4

kk w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym orzeczonego wcześniejszym wyrokiem (k.77-78, 18), zaś, jako okoliczność łagodzącą – przyznanie się do popełnienia zarzucanego przestępstwa. Uwzględniając powyższe okoliczności oraz fakt, że B. O. nie wyciągnął z dotychczas zapadłych wyroków żadnych wniosków, co do swojego postępowania i kierując pojazdem mechanicznym w stanie znacznej nietrzeźwości zagraża bezpieczeństwu nie tylko innych uczestników ruchu drogowego, a także sobie samemu oraz mając na uwadze okoliczności dotyczące stanu zdrowia oskarżonego, w tym fakt, że odbywanie kary pozbawienia wolności może zagrażać jego zdrowiu i życiu, co wynika z dokumentacji medycznej i opinii lekarza neurologa (k.28-31, 88), Sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze adekwatnym do stopnia społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego – pkt. I wyroku. Należy przy tym zauważyć, iż oskarżony sam wnosił o orzeczenie wysokiej grzywny lub kary w warunkowym zawieszeniem jej wykonania, co w przypadku wymierzenia kary pozbawienia wolności jest niemożliwe z uwagi na przepis art. 69 § 1 kk. Oskarżony B. O. popełnił przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji – art.

§ 4

kk zamieszczony został w rozdziale XXI Kodeksu karnego – przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji – jechał ulicą na terenie miasta N. w stanie znacznej nietrzeźwości. W myśl art. 2 pkt. 17, 20 i 40 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) oskarżony był uczestnikiem ruchu drogowego, który kierował pojazdem mechanicznym – samochodem osobowym marki V. (...). Nadto kierował tym pojazdem w stanie znacznej nietrzeźwości, w godzinach wieczorowo-nocnych, także na obszarze zabudowanym i bez uprawnień do kierowania tego rodzaju pojazdami oraz kolejny raz po uprzednim skazaniu za przestępstwa z art.

§ 1

kk oraz z art.

§ 4kk.

W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 42 § 3 kk, orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio – pkt. II wyroku. Mając na uwadze fakt przypisania oskarżonemu popełnienia przestępstwa z art.

§ 4kk, stosownie do treści art.

43a § 2 kk, orzekł obligatoryjne świadczenie pieniężne w kwocie 10.000,00 (dziesięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej – pkt. III wyroku. Orzekł także o kosztach sądowych w niniejszej sprawie obciążając oskarżonego kosztami poniesionymi w toku postępowania przygotowawczego (103,46 zł) i sądowego (art. 618 § 1 kpk: pkt. 1 – 20,00 zł, pkt. 9 – 378,00 zł) oraz opłatą (5.000,00 zł) – pkt. IV wyroku. ZARZĄDZENIE 1. odnotować 2. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć Prokuratorowi Rejonowemu w/m., obrońcy oskarżonego z pouczeniem 3. za 14 dni. 12.06.2016 r.