żądaniem pozwu. W przepisanym terminie pozwany zlożył sprzeciw zaskarżając nakaz w całości. Wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu. Zarzucił, że faktury VAT nie zostały podpisane. Podniósł, że rusztowanie zostało zwrócone powódce w stanie pierwotnym. Zwrócił się nadto, o rozłożenie zobowiązania na raty. W ustosunkowaniu się do sprzeciwu pozwanego powódka podtrzymała stanowisko w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Strony są przedsiębiorcami. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej strony zawarły ramową umowę najmu sprzętu budowlanego nr (...) z dnia 17 sierpnia 2015 r.
2 lit. a umowy „Najemca zobowiązany był do użytkowania sprzętu z należytą starannością,
instrukcją obsługi, przeznaczeniem i właściwościami w celu utrzymania sprzętu w stanie nie gorszym ponad stopień normalnego zużycia eksploatacyjnego, w tym do codziennej kontroli i obsługi sprzętu w zakresie jego prawidłowej eksploatacji wynikającej z instrukcji obsługi, w szczególności sprawdzania i w razie potrzeby uzupełniania poziomu oleju w silników i innych płynów niezbędnych do prawidłowej eksploatacji sprzętu budowlanego”.
2 lit. b umowy "najemca zobowiązany był do pokrycia kosztów wartości utraconego lub zniszczonego sprzętu Budowlanego w terminie 14 dni od daty wystawienia stosownej noty obciążeniowej. Wartość Sprzętu Budowlanego określona będzie w odpowiednich dokumentach wydania (w tym dokumenty WZ - PZ , protokoły zdawczo-odbiorcze). Stosownie do § 4 ust. 8 umowy ramowej wszelkie płatności wynikające z umowy miały być realizowane
formą płatności i w terminie płatności określonymi na fakturze. Umowę zawarto na czas nieokreślony, a dla jej zmian przewidziano formę pisemną pod rygorem nieważności.
ogólnymi warunkami umowy najmu (dalej jako (...)) „Czas trwania Umowy Najmu liczy się od dnia odbioru Sprzętu Budowlanego przez Najemcę do dnia jego zwrotu włącznie. W przypadku niewykonania obowiązku zwrotu sprzętu budowlanego w związku z upływem okresu na jaki umowa najmu była zawarta, strony przyjmują, iż stosunek najmu zawarty jest na czas nieokreślony". Punkt III. 14 (...) stanowi, iż „Wraz z wygaśnięciem lub rozwiązaniem Umowy Najmu, Najemca zobowiązany jest do zwrotu Sprzętu Budowlanego Wynajmującemu. Za zwrot Sprzętu Budowlanego uważać się będzie jedynie oddanie Wynajmującemu Sprzętu Budowlanego w takim stanie, w jakim został on wynajęty. W przeciwnym razie Wynajmujący ma prawo przedłużyć Umowę Najmu do dnia przywrócenia Sprzętu Budowlanego do stanu poprzedniego, tj. z dnia jego wydania Najemcy oraz naliczyć z tego tytułu dodatkowy czynsz najmu”.
punktem IV.
treścią przepisu art. 659 Art.
ust 2 pkt f ramowej umowy najmu najemca zobowiązany jest do zwrotu sprawnego technicznie sprzętu z uwzględnieniem jego naturalnego zużycia przy normalnej eksploatacji. Fakt wydania pozwanemu przez powoda kompletnego i sprawnego sprzętu objętego umową nie jest sporny. Jeżeli więc pozwany twierdzi, że po zakończeniu umowy zwrócił powodowi cały sprzęt
umową, a powód okoliczność tą kwestionuje to pozwany
ogólną regułą art. 6 k.c. powinien fakt ten wykazać. W niniejszej sprawie pozwany okoliczności tej nie wykazał. Sam fakt złożenia reklamacji z dnia 1 kwietnia 2016r nie jest wystarczający. Potwierdza on bowiem tylko kwestionowanie noty przez pozwanego, a nie zwrócenie całego sprzętu
umową. Wartość sprzętu objętego notą nie jest kwestionowana przez pozwanego, nadto wynika z dokumentów WZ, co zgodne jest z §3 ust 2 pkt b umowy. Przepis ten określa także termin płatności noty. Terminy płatności i żądanie w zakresie odsetek nie były kwestionowane przez pozwanego, nadto znajdują one potwierdzenie w materiale dowodowym, w szczególności w zapisach umowy. Podstawę prawną w zakresie rozstrzygnięcia o odsetkach stanowi art. 481 k.c. i przepisy ustawy z 8 marca 2013r o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz. U. 2013 poz. 403). Przepisy tej ustawy znajdują zastosowanie do wysokości odsetek od dnia 1 stycznia 2016r tj. dnia wejścia w życie ustawy z dnia 9 października 2015r o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych Dz. U 2015 poz. 1830 por. art. 56 tej ustawy). W związku z rozłożeniem należności na raty odsetki zasądzono do dnia wyrokowania. Pozwany złożył wniosek o rozłożenie należności na raty. Powód wnioskowi temu nie oponował, ale wskazywał na mniejszą ilość rat niż wnioskowana przez pozwanego. Pozwany żadnych dokumentów na potwierdzenie zasadności wniosku o rozłożenie na raty nie przedłożył. Wnioskowany okres 20 rat jest też zdecydowanie za długi. To nie powód jest winny sytuacji finansowej pozwanego (gdyby faktycznie była ona taka jak opisuje pozwany), pozwany prowadzi działalność gospodarczą w imieniu własnym, na własny rachunek i ryzyko. Z drugiej strony mając na uwadze zgodę powoda na rozłożenie należności na raty oraz fakt żeby rozłożenie nie było symboliczne Sąd rozłożył należność główną i odsetki zasądzone w punkcie I wyroku na 8 równych rat. Podstawę rozstrzygnięcia stanowi art. 320 k.p.c. Istotne elementy ustaleń i materiału dowodowego omówione zostały powyżej, zbędnym jest więc ich powtarzanie. W tym miejscu wskazać należy, iż załączone do sprawy dokumenty tworzą spójną i logiczną całość pozwalającą na dokonanie ustaleń faktycznych. Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji (art. 108 § 1 k.p.c.). Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach sądowych stanowi art. 98 §1 i 3 k.p.c. Nie ma podstaw do odstąpienia od zasądzenia kosztów procesu. Tak jak wskazano powyżej, to nie powód jest winny sytuacji finansowej pozwanego. Powód ma pełne prawo do zwrotu kosztów procesu związanych z wytoczeniem powództwa w tym kosztów zastępstwa. W niniejszej sprawie powód wygrał spór w całości, z tego też względu Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda całość żądanych przez niego w pozwie kosztów procesu. Na zasądzoną kwotę składa się kwota 300zł tytułem opłaty od pozwu, kwota 17zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota 2400zł. tytułem zastępstwa prawnego ustalona na podstawie §2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015.1804) Wobec powyższego rozstrzygnięto jak w punkcie III wyroku. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) (...) 4. (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.