112 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. W uzasadnieniu wskazał, że pełnomocnik strony powodowej nie uiścił opłaty od pozwu w terminie tygodniowym od doręczenia mu odpisu postanowienia Sądu Apelacyjnego w Katowicach rozpoznającego zażalenie strony powodowej na postanowienie w przedmiocie jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazano, że postanowienie Sądu Apelacyjnego zostało doręczone pełnomocnikowi strony powodowej 4 czerwca 2013 r. Strona powodowa wniosła zażalenie na zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie. Zarzuciła nieuprawnione powołanie się na przepis art. 139 § 1 kpc i w związku z tym – naruszenie art.
112 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Podniosła, że nie z własnej winy do dnia sporządzania zażalenia nie otrzymała na właściwy adres odpisu postanowienia Sądu Apelacyjnego w Katowicach, rozstrzygającego jej zażalenie w przedmiocie kosztów postępowania, w związku z czym nie mogła i nadal nie może w przepisanym terminie 7 dni od otrzymania tego postanowienia uiścić opłaty sądowej od pozwu. Strona powodowa podniosła, że o tym, jaki jest jej aktualny adres powiadomiła Sąd Apelacyjny w piśmie z dnia 30 kwietnia 2013 r. Z informacji, jakie uzyskała w sekretariacie Wydziału V Sądu Apelacyjnego w Katowicach, dowiedziała się, że odpis postanowienia został wysłany pod nieaktualnym adresem. Sąd Apelacyjny rozpoznając zażalenie zważył co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. W ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd I instancji prawidłowo zastosował w sprawie przepis art. 139 § 1 kpc i uznał doręczenie stronie powodowej odpisu postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 13 maja 2013 r., polegające na dwukrotnym awizowaniu przesyłki, za skuteczne. W konsekwencji – również prawidłowo – zastosował przepisy art.
112 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Stwierdzić należy, iż w pozwie i pismach procesowych strony powodowej, jej pełnomocnik wskazywał dwa adresy strony: (...), ul (...) i (...), ul. (...), oznaczając ten drugi adres, jako adres dla doręczeń. Analogiczne oznaczenie zostało zamieszczone również w piśmie (k. 83) zawierającym zażalenie strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 19 marca 2013 r., w którym oddalono wniosek o zwolnienie strony powodowej od kosztów sądowych. Po przekazaniu zażalenia do Sądu Apelacyjnego w Katowicach. Pod tym adresem zostało również doręczone pełnomocnikowi strony powodowej wezwanie do przedłożenia dokumentów obrazujących kondycję finansową Spółki. W odpowiedzi pełnomocnik złożył dokumenty, za pismem procesowym z dnia 30 kwietnia 2013 r. (k. 94), w którym podał jeden adres powodowej Spółki: (...), ul (...). Postanowieniem z dnia 13 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny, rozpoznając zażalenie strony powodowej, zwolnił ją od kosztów sądowych w zakresie opłaty od pozwu ponad kwotę 9.000,00 zł., w pozostałym zakresie wniosek i zażalenie oddalił. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi powódki pod adresem (...), ul. (...). Pismem z dnia 5 czerwca 2013 r. skierowanym do Sądu Apelacyjnego w Katowicach pełnomocnik strony powodowej poinformował, że adres w (...)jest już teraz również jej adresem dla doręczeń. Rozpoznając zażalenie strony powodowej należało ocenić, czy przed dokonaniem doręczenia postanowienia z dnia 13 maja 2013 r. przez Sąd Apelacyjny, pełnomocnik strony powodowej należycie poinformował Sąd o zmianie adresu dla doręczeń. W ocenie Sądu Apelacyjnego pełnomocnik powodowej Spółki dopiero w piśmie z dnia 5 czerwca 2013 r. skutecznie i prawidłowo poinformował o zmianie adresu dla doręczeń. Istotnie w zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego nie podał – jak to czynił we wcześniejszych pismach – dwóch adresów strony powodowej, z informacją, iż jeden z nich jest adresem dla doręczeń. W ocenie Sądu Apelacyjnego nie było to jednak wystarczające do przyjęcia, że poinformował w ten sposób o tym, że wcześniej podany adres dla doręczeń, nie jest aktualny. Pełnomocnik powinien był wyraźnie zaznaczyć, że adres w B. nie jest już adresem dla doręczeń i wskazać pod jakim adresem należy dokonywać doręczeń. W tak istotnej kwestii jak adres strony, należyta staranność pełnomocnika wymagała informacji wyraźnej, która nie pozostawia pola do dowolnego interpretowania jego rzeczywistej woli w tym zakresie. Pełnomocnik był w ocenie Sądu świadomy takiego obowiązku, o czym świadczy pismo z dnia 5 czerwca 2013 r., które jednak wpłynęło do Sądu Apelacyjnego 7 czerwca 2013 r., zatem już po doręczeniu odpisu postanowienia z dnia 13 maja 2013 r. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2010 r., sygn. akt V CSK 372/09, Lex nr 852583). Podkreślić jeszcze wypada, że z adnotacji poczty na korespondencji wysłanej pod adresem w B., wynika, że przesyłka nie została podjęta w terminie, a nie że adresat jest nieznany, czy nieaktualny, co mogłoby wzbudzać wątpliwości co do prawidłowości doręczenia. Reasumując, należało uznać, że prawidłowo został w sprawie zastosowany przepis art. 139 § 1 kpc, zgodnie z którym pismo przesłane za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe należy złożyć w placówce pocztowej tego operatora, a doręczane w inny sposób - w urzędzie właściwej gminy, umieszczając zawiadomienie o tym w drzwiach mieszkania adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej ze wskazaniem gdzie i kiedy pismo pozostawiono, oraz z pouczeniem, że należy je odebrać w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia zawiadomienia. W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu, czynność zawiadomienia należy powtórzyć. W konsekwencji prawidłowego uznania, że odpis postanowienia Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13 maja 2013 r., w którym zwolniono stronę powodową od kosztów sądowych w części ponad kwotę 9.000,00 zł., został pełnomocnikowi strony powodowej skutecznie doręczony w dniu 4 czerwca 2013 r., było zasadne przyjęcie, że od tego dnia biegł termin do uiszczenia tej opłaty, bowiem strona reprezentowana jest w procesie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym. Podstawą do tego jest przepis art. 112 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zgodnie z którym jeżeli o zwolnieniu od kosztów sądowych orzekał sąd pierwszej instancji, a strona wniosła zażalenie w przepisanym terminie, termin do opłacenia pisma biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia oddalającego zażalenie. Ponieważ termin ten upłynął bezskutecznie prawidłowo Przewodniczący zarządził zwrot pozwu na podstawie przepisu art.
Mając na uwadze wszystkie wyżej podniesione okoliczności należało oddalić zażalenie strony powodowej na podstawie przepisów art. 385 kpc w zw. z art. 397 kpc.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.