Sąd I instancji nie był zobowiązany do dokonywania oceny tych uregulowań w ramach art.353 1 §1 k.c. Nie mniej wskazać należy ,iż także uregulowanie zawarte w tym przepisie pozwala Sądowi zakwestionować ważność poszczególnych postanowień umowy, które - jak w omawianym przypadku - naruszają zasady współżycia społecznego i sprzeciwiają się naturze stosunku umownego ,którego jedną ze stron jest konsument. Nadto za chybiony uznać należało zarzut o braku właściwości Sądu Rejonowego do dokonania kontroli wzorca umownego . Kontrola treści postanowień zawartych we wzorcach umów może mieć charakter incydentalny lub abstrakcyjny. Kontrola incydentalna polega na badaniu treści postanowień konkretnej umowy i w sytuacji, gdy przy jej zawieraniu posłużono się wzorcem umowy, kontrola ta pośrednio obejmuje także postanowienia tego wzorca umowy. Jest to kontrola dokonywana w każdym postępowaniu sądowym, w którym strona powołuje się na fakt inkorporowania do treści umowy niedozwolonych postanowień umownych w rozumieniu art.
k.c, bądź sama wytaczając powództwo bądź w formie zarzutu podniesionego w sprawie, w której jest pozwanym. Natomiast kontrola abstrakcyjna polega na badaniu treści postanowień wzorca umowy w oderwaniu o konkretnego stosunku umownego i jest dokonywana przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w postępowaniu odrębnym w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone. Zatem Sąd Rejonowy zasadnie dokonał kontroli incydentalnej, której skutkiem jest stwierdzenie bezskuteczności konkretnego postanowienia umowy na podstawie art.
Dodatkowo wskazać należy ,iż Sąd Rejonowy słusznie uznał za niedozwolone zastrzeżenie na rzecz strony powodowej świadczenie enigmatycznie określonego, jako koszt administrowania pożyczką. Pojęcie, to w umowie nie zostało w żaden sposób wyjaśnione. Natomiast całkowicie zgodzić należy się z Sądem I instancji ,iż charakter tego świadczenia tj. określony procent za każdy dzień zwłoki w zwrocie pożyczki jest, co najmniej niedopuszczalną karą umowną ,a nawet dodatkowym oprocentowaniem , które wraz z oprocentowaniem zastrzeżonym wprost przekracza wysokość odsetek maksymalnych ,co oczywiście uznać należało za niedozwolone. Nadto zgodnie z art. 483 §1 k.c. w przypadku nienależytego wykonania zobowiązania pieniężnego wykluczone jest zastrzeżenie kary umownej, która miałaby charakter odszkodowawczy. Jak wskazuje, bowiem doktryna funkcję odszkodowawczą pełnią ,w przypadku tego rodzaju zobowiązania ,odsetki za opóźnienie zastrzeżone na podstawie art. 481 §1 k.c, których wysokość jest limitowana treścią przepisu art. 359§2
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.